Lewe menu

Filtry

Humor»

Ocena: 4,5 Ilość ocen: 7

Przyjaciele

Wraca mąż do domu a tu żonka w łóżku z jego przyjacielem!
Wyciąga pistolet ... bach i trup na miejscu.
Żonka leniwie wyłazi z łóżka i mówi:
- Rób tak dalej a bez przyjaciół zostaniesz!

Przyjaciele
  • Obecnie 4,5 z 5.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Ocena: 4,6/5 (7)

Dziękujemy za Twoją ocenę!

Ty już oceniałeś/aś tę stronę, oceny można dokonywać tylko raz!

Twoja ocena została zmieniona, dziękujemy za ocenę!

Hyde Park»

Moloch – beton i stal.

Stoi na Twardej wzgardzony moloch,
Ciężki, ogromny, z betonu kolos.
O jego mury nasz krzyk się rozpływa:
Jak tłusta oliwa.

Stoi, nie słyszy, chłód z niego dmucha.
Mróz z oziębłego betonu - aż bucha.
Uch – jak tu mroźno!
Puff - jak tu groźno!
Uff – już za późno!
Pokojów w nim, pootwierali,
Oziębłej władzy – z drzwiami ze stali.
I pełno w nim ludzi, jakby w wagonie.
W każdym są żłoby i siwe konie.
Na stołkach, siedzą same grubasy.
Siedzą i żrą tłuste kiełbasy!
Czwarty pokój, jest dla Barona!
W piątym, się mieści, Jego ambona!
W szóstym – trzyma swego Opelka,
Pod każdym kołem, jest wielka belka.
W siódmym, jest stół i dwie szafy.
W ósmym – kobieta z szyją żyrafy.
W dziewiątym, trzymają, tuczone świnie.
Na strychu, kartony, pudła i skrzynie.
Baron, okna ma na dziedziniec.
Przyjdźcie, obejrzeć ten wielki zwierzyniec!
Wszystkich pokoi jest ze sześćdziesiąt,
Odwiedzić wszystkie, zajęłoby miesiąc.
Ten moloch stoi w „Stolicznym” mieście.
A w nim: synowie, zięciowie, ojce i teście!
Lecz choćby nas przyszła, rzesza atletów,
I każdy zjadłby po kilka kotletów,
I każdy z nas, rozum wytężał.
Tam nie przeniknie - taki to ciężar!
Nagle – gwizd!
Nagle – świst!
Drzwiami – buch!
Baron – w ruch!
Najpierw – powoli – przez wzgląd na wiek – ociężale,
Rusza Baron – po hollu – ospale.
Szarpie za klamki, otwiera z mozołem,
I kręci się w miejscu, jak koło za kołem.
To biegu przyspiesza, to gna wszystkich prędzej.
I dudni, i stuka, łomoce do drzwi i pędzi i pędzi…
A Ty, dokąd? A Ty, dokąd? Na wprost! Do sali!
Na chwałę, na chwałę! Barona– wybrali!
To góry, to rzeki, jeziora, a także i Nas!
Spieszy się, spieszy, by zniszczyć na czas!
Na postrach tupie i puka, i stuka to:
To, to tak, a to to tak. A to to?
Gładko tak, lekko tak przemawia na sali.
Jak gdyby nie beton, lecz moloch ze stali!
Nie starszy - zmęczony życiem chłopina – zdyszany,
Lecz fraszka, igraszka, żołnierzyk blaszany!
A po co to, a na co im to, czy czas Nas gna?
To po to, to po to, w kłopoty Nas pcha!
Rozpędzi, rozwali, wybucha, buch, buch!
To kawa gorąca wprawiła Go w ruch!
To kawa ze szklanki, przewodem do „tłoczku”,
A „tłoczek”, poległ już dawno na boczku.
I pędzi, i goni, spraw pilnych się tłoczy.
Nikt nie wie, nikt nie wie, jak los się potoczy!
I usta terkocą, i puka w ambonę i stuka to:
To tak, a to to tak, i to to tak i tak to to…

Moloch – beton i stal.
  • Obecnie 4 z 5.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Ocena: 3,9/5 (11)

Dziękujemy za Twoją ocenę!

Ty już oceniałeś/aś tę stronę, oceny można dokonywać tylko raz!

Twoja ocena została zmieniona, dziękujemy za ocenę!

Szukaj

Reklama

Rybie Oko/Artykuły/ABC/Wędkarstwo w Danii 

Dania

Ocena: 5 Ilość ocen: 1Ocena: 5 Ilość ocen: 1Ocena: 5 Ilość ocen: 1Ocena: 5 Ilość ocen: 1Ocena: 5 Ilość ocen: 1Ocena: 5 Ilość ocen: 1
Ocena: 5 
Ilość ocen: 1 
 Ilość wyświetleń: 16299 
Komentarzy: 1 
ID: 78131 
Węzeł: 54839 
Dania

Wędkarstwo jest świetnym antidotum na stres, pośpiech i obowiązki, jakie nękają nas na co dzień. To spotkanie z naturą w szczególnej atmosferze oczekiwania na złowienie okazu.

Dania jest rajem dla tych, którzy nie wyobrażają sobie udanych wakacji bez wędki. Można tu znaleźć zarówno spokojne akweny słodkowodne, jak i łowić ryby w otwartym morzu, a duńskie łowiska troci i dorsza uchodzą za jedne z najlepszych w Europie.

Dania 2

Dania od trzydziestu lat podejmuje intensywne kroki na rzecz ochrony środowiska naturalnego. Ustawa o jego ochronie w Danii weszła w życie już w 1973 roku i była pierwszą tego typu ustawą na świecie. W ślad za nią w Danii podjęto wiele skutecznych środków mających na celu zachowanie piękna przyrody.

Nowe życie wód Jutlandii
Uratowano wiele estuariów z populacjami łososia, pstrąga i lipienia, znacząco ograniczając skażenie wód i przywracając równowagę ekologiczną w wielu jeziorach i rzekach. Dzięki temu wędkarze mają dziś do dyspozycji wiele nowych łowisk w utworzonych niedawno zbiornikach i ciekach wodnych, którym przywrócono pierwotny bieg.

Zachodnie wybrzeże Jutlandii

Dania 3

Każdy, kto zna Danię, kojarzy też zachodnie wybrzeże Jutlandii – z kąpielami w gorących miesiącach letnich lub wędkowaniem w chłodniejszych porach roku. W zimie można z plaży złapać dorsza, a flądry najlepiej biorą wiosną i jesienią. Na początku lata można liczyć na udany połów belon, a w końcu lata na makrele. Niezwykłych emocji może dostarczyć zwłaszcza łowienie makreli, kiedy między ostrogami polują one na szproty.

Wędkowanie na kutrze
Prawdziwych przeżyć może dostarczyć wyprawa wędkarska na jednym z kutrów, które codziennie wyprawiają się na pełne morze. To okazja dla mocnych ludzi do spotkania z naprawdę wielką rybą!

Limfjorden (fiord Liim)

Dania 4

Limfjorden oddziela północną Jutlandię od reszty kontynentu i czyni to w sposób niezwykły. Bardzo niewiele miejsc na świecie może pochwalić się tak wieloma zróżnicowanymi łowiskami jak ten słonowodny fiord, gdzie jest więcej ciekawych stanowisk wędkarskich niż dałoby się obłowić przez całe życie. Wędkuje się tu głównie wiosną i jesienią, polując na troć, oraz wczesnym latem, łowiąc belony.

Wody Jutlandii

Jutlandia to także ląd stały, gdzie płyną wspaniałe, bardzo atrakcyjne dla wędkarzy rzeki Vida, Brede, Ribe, Kongea, Varde, Skjern i Stora, w których można łowić łososie, trocie i lipienie.

Dania 5

Wędkowanie w jeziorach Jutlandii

Jeśli wolisz wędkowanie w jeziorach i wodach słodkich, nie musisz daleko jechać – wystarczy wybrać się do Sohojlandet, gdzie jest najwięcej jezior w Danii, połączonych najdłuższym duńskim szlakiem wodnym, Gudenaen. Tutaj łowi się szczupaki, sandacze i okonie, a także obfite ilości białej ryby.

Wschodnie wybrzeże Jutlandii

Dla miłośników wędkowania w wodach słonych najciekawsza może okazać się wyprawa na wschodnie wybrzeże Jutlandii. W niektórych porach roku tutejsze wody aż kipią od troci. Najlepszym okresem do połowu troci jest wiosna i lato, ale można to robić niemal cały rok, zwłaszcza jeśli chce się obserwować wędrówkę ryb. Kiedy zaczyna robić się zimno, trocie płyną na południe lub kierują się do fiordów, gdzie zimują.

Najlepsze miejsca

Fiord Mariager, Djursland, Aarhus Bugt, fiord Vejle oraz fiord Abenra i Als to najbardziej znane duńskie łowiska troci.

Wędkowanie na Fionii

Dania 6

Także Fionia, leżąca w centrum Danii, oferuje doskonałe warunki do połowu troci, między innymi dzięki wielomilionowym inwestycjom w hydroekologię i programom zarybiania.

Tłusty dorsz

Fionia to nie tylko trocie. Tutaj można złapać dorsze tak wielkie i tłuste, że nawet najbardziej wytrawni wędkarze oniemieją z wrażenia. Bardzo dużo dorsza, choć nieco mniejszego, jest także w Małym Bełcie. Dorsze wagi średniej obficie występują w cieśninie Langeland.

Zelandia

Przedstawicieli dorszowej wagi ciężkiej co roku łapie się zimą w Sundzie, dzielącym Danię i Szwecję. Tutaj regularnie trafiają się sztuki powyżej dziesięciu kilogramów, a i dwudziestokilowe okazy nie nalezą do rzadkości.

Wędkowanie w jeziorach

Zelandia ma również znakomite warunki do wędkowania w jeziorach. Najbardziej znane z nich, to Furesoen i Esrum So, gdzie złapano rekordowe okazy szczupaka, sandacza i okonia. Nie należy też zapominać o Isefjorden, z jednymi z najlepszych wód trociowych, odległymi zaledwie o kilka kilometrów od stolicy kraju. Ci, którzy chcą bardziej oddalić się od miasta, mogą wybrać się zachodnie wybrzeże Zelandii, gdzie również są doskonałe łowiska trociowe.

Wędkarski boom na Bornholmie

Bornholm to skalista wyspa należąca do Danii. Położona na Bałtyku oferuje przez niemal cały rok świetne warunki do połowu troci, a tutejszy przemysł rybny znany jest od wielu lat. Od całkiem niedawna natomiast wędkują tu amatorzy łososia, choć złapano już okazy ważące ponad 20 kilogramów.

Regiony wędkarskie w Danii

Północna Jutlandia

Dania 8

Wędkowanie w naturalnych wodach Danii wymaga zezwolenia. Ważne jest ono przez cały rok i kosztuje 125 DKK. Zezwolenia wędkarskie można nabywać w duńskich urzędach pocztowych. Turyści mogą kupić zezwolenie jednodniowe (30 DKK) lub tygodniowe (90 DKK), dostępne także w lokalnych biurach turystycznych i większych sklepach wędkarskich.

Osoby w wieku poniżej 18 i powyżej 65 lat są zwolnione z obowiązku zakupu zezwolenia.
Środki uzyskane ze sprzedaży zezwoleń wykorzystywane są przede wszystkim na zarybianie wód.
Prawa do połowu ryb w naturalnych jeziorach i strumieniach należą zwykle do osób prywatnych, ale często dysponują nimi lokalne zrzeszenia wędkarskie, które wydają zezwolenia jednodniowe (40–150 DKK) lub tygodniowe (100–350 DKK).
W wielu miejscach można wypożyczyć łódź, uzyskując jednocześnie prawo do wędkowania. Zezwolenia można często kupić w lokalnym biurze turystycznym, gdzie uzyskamy także szczegółowe informacje i rady dotyczące warunków wędkowania w danej okolicy.
Wędkarz musi sam zapoznać się ze stosownymi przepisami dotyczącymi okresów ochronnych poszczególnych gatunków ryb i innych ograniczeń połowu.

Wędkowanie w rzekach

Dania 7

Duńskie rzeki mają bardzo urozmaicony bieg. Nurt jest na ogół najsilniejszy w górnych odcinkach, gdzie rzeki są jeszcze wąskimi strumykami. Duńskie estuaria, czyli obszary przy ujściu rzek do morza lub fiordu, są zwykle spokojne i dość głębokie.

Pstrąg potokowy

W górnych odcinkach rzek, gdzie nurt jest bardzo wartki, a woda płytka, najpowszechniej występującym gatunkiem ryb jest pstrąg potokowy, którego można chyba nazwać duńską narodową rybą. W nieco niższych partiach jego miejsce zastępuje lipień, który woli wody spokojniejsze i głębsze. Jeszcze dalej, tam, gdzie rzeka meandruje przez pola, dominuje łosoś i troć. Na początku lata ryby tę wędrują w górę rzek i odbywają tarło w listopadzie i grudniu, kiedy sezon wędkarski jest już zakończony.

Fakty

Aby wędkować w większości rzek, trzeba mieć odrębne zezwolenie. Jednodniowe zezwolenia wędkarskie kosztują zwykle od 30 do 150 DKK. Więcej informacji o rzekach udostępnionych do wędkowania i zezwoleniach można uzyskać w lokalnych biurach turystycznych. Powiedzą ci tam również, gdzie są najbliższe sklepy wędkarskie, w których z kolei dowiesz się szczegółów dotyczących najlepszych w danej porze roku metod wędkowania.

Pory roku nad rzeką

Najlepsze miesiące na połów pstrąga potokowego i tęczowego to maj i czerwiec, zanim wybujają wodorosty. W lecie rezultaty bywają zmienne, ale na przełomie sierpnia i września znów się poprawiają. Troć i łosoś wchodzą do rzek na początku czerwca. Od sierpnia do początku okresu ochronnego w połowie listopada, widuje się duże ilości niewielkich troci, od 1 do 3 kilogramów, i łososi.

Deszcz i wiatr

W lecie najlepsze pory na połów pstrąga i troci to ranki i wieczory. Od września ryby te biorą również w ciągu dnia, zwłaszcza w okresach wietrznych i deszczowych, kiedy pierwsze ławice troci wchodzą do rzeki na tarło.

Spinning – wskazówki

Dobór sprzętu spinningowego zależy od tego, chcemy łowić ryby rezydujące (pstrąg i lipień) czy migrujące (łosoś i troć). Łososia w estuariach można łowić na muchę lub na spinning. Wędkarze, którzy wolą łowić na robaka lub na sztuczną muchę mogą używać podobnego sprzętu jak spinningiści, ale przydadzą im się dłuższe wędziska.

Spinningowanie

Wędzisko powinno mieć około 2 metrów długości i nadawać się do rzucania przynętami o wadze od 5 do 10 gramów. Do tego niewielki kołowrotek ze stałą szpulą i żyłką o grubości 0,15–0,20 mm. W górnych odcinkach rzek najbardziej skuteczne są małe obrotówki. Warto mieć również woblery pływające o długości 7 do 10 cm.

Sprzęt na łososia i troć

Jeśli zamierzamy łowić łososia lub troć, sprzęt powinien być znacznie solidniejszy. Należy mieć wędzisko o długości 240–270 cm do wyrzutu przynęt o wadze 10 do 20 gramów. Kołowrotek średniej wielkości z żyłką o grubości 0,25–30 mm. Najlepsze przynęty to duże obrotówki numer 4 i 5 (12 do 18 gramów), wahadłówki (18 do 28 gramów) lub woblery pływające o długości 9 do 13 cm, które można dociążać główką, by schodziły nieco głębiej.

Łowienie na muchę – wskazówki

Muszkarze powinni mieć wędziska muchowe o długości 240–270 cm klasy 5–6 AFTM. W większości przypadków, kiedy stosuje się suche muchy, nimfy lub nieco większe muchy mokre i streamery, potrzebna będzie linka pływająca. Muchy powinny być w miarę możliwości podobne do owadów występujących nad daną wodą.

Muszkarstwo

Muszkarze, którzy chcą złapać łososia lub troć w mniejszych rzekach, powinni zaopatrzyć się w solidne wędzisko, najlepiej klasy 9–10, dwuręczne, o długości 4 do 5 metrów. Do nocnych połowów lepsza będzie linka pływająca, w dzień – tonąca. Muchy powinny być duże, w rozmiarach 1/0 do 6, przy czym najmniejsze skuteczne są w dzień, a duże nocą. Przy końcu sezonu dobrze sprawdzają się jaskrawe kolory przynęt, a nocą czarne.

Wędkarstwo spławikowe

Dania10

Światowe rekordy

Duńskie wody znane są wśród europejskich wędkarzy ze względu na obfitość białej ryby takiej jak płoć, leszcz, lin i karp. Gudenaa, wiele jezior w Sohojland, Vestbrik i Jels to legendarne łowiska. W jeziorach Skanderborg ustanowiono od 1994 roku trzy wędkarskie rekordy świata, a ostatnim z nich było złapanie przez jednego wędkarza 150 kilogramów ryb w jeden dzień.

Ryby spokojnego żeru

Ryby spokojnego żeru przebywają na ogół w stałych miejscach, gdzie odpoczywają lub penetrują dno w poszukiwaniu pokarmu: wśród wodorostów, w dołkach, pod brzegami, tam, gdzie nie ma silnego nurtu, pod drzewami i tam, gdzie przy brzegu płycizna gwałtownie przechodzi w głęboką wodę. Pewności nie ma jednak nigdy i natrafienie na dobre łowisko zależy od dnia, pory roku, pogody, wiatru i temperatury wody.

Zróżnicowana dieta

Większość gatunków białej ryby ma dietę zróżnicowaną, w której są elementy roślinne i zwierzęce. Jako przynęty na nie stosuje się ziarna zbóż, robaki, larwy, kawałki białego chleba lub ciasto. Na karpia i lina doskonałe są gotowane ziemniaki. Łowiąc białą rybę trzeba pamiętać, że jest ona płochliwa i podejrzliwa. Płocie łapie się na przynęty małe, mniejsze nawet od groszku, a karpie czy liny na kule wielkości orzecha.

Wędkarstwo gruntowe i spławikowe

W wędkarstwie gruntowym stosuje się na ogół wędziska o długości około 3 metrów z wymiennymi szczytówkami jako sygnalizatorami brań.
Wędkowanie ze spławikiem jest najbardziej popularne wśród początkujących. Spławiki wykonuje się z drewna balsy, kolca jeżozwierza lub plastiku. Często mają one antenki, które ułatwiają dostrzeżenie brania. Aby spławik spoczywał stabilnie na powierzchni wody, na żyłce ponad haczykiem muszą być umocowane ciężarki. Ciężarki te ułatwiają również zarzucenie przynęty na większe odległości.

Przewodnik dla początkujących

Nowicjusz może posłużyć się niemal dowolnym sprzętem. Na karpia lub lina potrzebny będzie kołowrotek o stałej szpuli, żyłka 0,20–0,25 mm i haczyk numer 6 lub 8. Na mniejsze ryby takie jak leszcz, płoć czy jaź, wystarczą haczyki o numerach 10, 12 i 14. Wędkarze przyjeżdżający z zagranicy często przywożą przynęty naturalne ze sobą, ponieważ nie zawsze można je dostać w duńskich sklepach wędkarskich.

Fakty

Wędkowanie w duńskich jeziorach i innych wodach słodkich wymaga oprócz obowiązkowego zezwolenia dodatkowej licencji. W wielu rejonach uprawnienia do połowu ryb mają tylko właściciele danych wód. Gdzieniegdzie sprzedawane są zezwolenia jednodniowe, ale warto sprawdzić to wcześniej w biurze turystycznym lub lokalnym sklepie wędkarskim.
W wielu duńskich wodach zabronione jest nęcenie. Zakaz ten wprowadzono w trosce o środowisko naturalne i czystość wód. Należy wcześniej upewnić się, jakie przepisy obowiązują w danym rejonie i gdzie należy kupić zezwolenie na połów.

Wędkowanie w wodach słodkich

Dania11

Sławne jeziora

Jeziora Jels, Harte-Dons, Karlsgaarde, Silkeborg i Skanderborg, Glenstrup, Hald, Viborg… wszystkie te nazwy przyprawiają wytrawnych wędkarzy o przyspieszone bicie serca, ponieważ można tam liczyć na dużego szczupaka, sandacza, okonia, pstrąga i węgorza.

Szczupaka, okonia i sandacza można łowić w jeziorach przez większą część roku, ale najlepsze pory to wiosna i jesień, kiedy ryba wychodzi ze swoich kryjówek w trzcinach i żeruje przy brzegu i na górkach podwodnych. Wędkowanie w środku lata rzadko przynosi dobre wyniki, ponieważ wiele ryb ogranicza swoją aktywność, kiedy rozrastają się glony.
Nie dotyczy to jednak węgorza, który uwielbia ciepłą wodę. System paternoster lub spławik z haczykiem, na którym wisi robak lub kawałek ryby mogą z powodzeniem skusić tę rybę. Marzenie o złapaniu w jedną noc wymiarowych węgorzy w ilości odpowiedniej do przyrządzenia smacznej kolacji może przy odrobinie szczęścia stać się

Wskazówki

Obrotówki, wahadłówki i woblery to najbardziej popularne i najskuteczniejsze sztuczne przynęty na szczupaka, sandacza lub okonia. Ponadto należy mieć wędzisko o długości 210 do 270 cm i kołowrotek o stałej szpuli z żyłką 0,25–0,35 mm. Arsenał przynęt powinien być nawet szerszy i obejmować także twistery, rippery i inne gumy, przystosowane do łowienia w wodach zarówno płytkich, jak i głębokich.

Przynęty naturalne

Naprawdę duże sandacze i szczupaki często interesują wyłącznie naturalnymi przynętami. Najlepsze będą martwy śledź, płoć lub okoń długości 7–20 cm. Zestaw ze spławikiem powinien być tak obciążony, by przynęta przebywała na odpowiedniej głębokości. Pamiętaj o stosowaniu metalowego przyponu o długości 20 do 40 cm, bo zęby szczupaka są w stanie przeciąć w mgnieniu oka nawet grubą żyłkę!

Okoń – ryba kapryśna

Okoń to ryba stosunkowo łatwa do złapania i niezwykle smaczna. Najlepszą przynętą na okonia są obrotówki o wadze 7 do 12 gramów, małe woblery długości 5 do 8 cm i twistery. Okoń to ryba o zmiennych nastrojach – jednego dnia żeruje jak szalony, innego popada w coś w rodzaju hibernacji. W bojowy nastrój może go jednak wprowadzić sztuczna przynęta w jaskrawych kolorach lub robak na haczyku wielkości 2–6. Okonie żyją w większości duńskich jezior i rzek.

Fakty

Większość jezior w Jutlandii jest dostępna dla wędkowania. Na Fionii jednak wód wędkarskich jest mniej, a na Zelandii prawo do wędkowania w jeziorach mają na ogół tylko członkowie klubów i związków wędkarskich. W przypadku większości jezior potrzebne jest odrębne zezwolenie, które trzeba dokupić do obowiązkowego, które musi mieć każdy wędkarz. Jednodniowe zezwolenia kosztują od 30 do 150 DKK.
Na poczatek

Więcej informacji o wędkowaniu w jeziorach, wypożyczaniu łodzi i innych istotnych dla wędkarza kwestiach można uzyskać w lokalnych biurach turystycznych.

Łowiska pstrągowe

Dania12

Pstrągi występują w gliniankach, zalanych żwirowiskach, krystalicznie czystych jeziorach i leśnych stawach. We wszystkich tych zbiornikach żyją zdrowe, kontrolowane populacje pstrąga liczącego 30 do 40 cm. W wielu jeziorach są okazy, których waga dochodzi do 7, a nawet 11 kilogramów. Rekord wynosi 13,5 kilograma.

Warto eksperymentować

Niektórzy mylnie sądzą, że złapanie pstrąga w sztucznie zarybionym zbiorniku wodnym jest łatwe i nie nastręcza żadnych trudności. Bywa jednak, że pstrągi są tak wybredne, iż okresowo jadają tylko jeden rodzaj pokarmu i wówczas nie sposób skusić ich, by brały. Kiedy indziej są bardzo aktywne, żerują tuż pod powierzchnią wody i atakują każdą niemal przynętę. Na ogół jednak należy eksperymentować, by stwierdzić, jaki sposób połowu będzie danego dnia najbardziej skuteczny.

Sprzęt

Początkującym wędkarzom najłatwiej przechytrzyć pstrąga wędką ze spławikiem i przynętą naturalną na haczyku. Wystarczy wędzisko długości 200–240 cm, mały kołowrotek z żyłką 0,20–0,30 mm, spławik, ciężarki, haczyk 2–6, czerwony robak, ziarna kukurydzy lub popularny „Power Bait”, czyli jaskrawa przynęta kusząca pstrąga do wyjścia z kryjówki i ataku.

Spinning

Doświadczeni spinningiści wiedzą, jak podejść pstrąga. Należy w tym celu penetrować różne miejsca i głębokości wody obrotówkami lub wahadłówkami. Do ulubionych sztucznych przynęt wędkarzy należą takie błystki jak Vibrax, Mepps Aglia numer 2 i 3, Jensen Insect, Reflex-Spinner, Panther-Spinner i Koguci Ogon, dostępne w kolorach srebrnym, czarnym, miedzianym, złotym i fulorescencyjnym, o wadze 4 do 12 gramów.

Na muchę

Łowiąc na muchę w pstrągowym zbiorniku wodnym, warto mieć dłuższe wędzisko. Odpowiednia będzie muchówka o długości 240-300 cm, klasy 5–6 AFTM, i kołowrotek z 20-funtową linką o długości około 50 m. W chłodniejszych porach roku stosuje się zwykle linkę tonącą. Końcówka linki powinna mieć co najmniej 2 metry długości i nie być grubsza niż 0,20 mm. W zależności od pory roku i warunków żerowania stosuje się streamery, mokre i suche muchy oraz nimfy. Skuteczność tych przynęt może się różnić w zależności od łowiska.

Fakty

Zezwolenie kosztuje od 50 do 250 DKK, dla dzieci nieco taniej. Przepisy na poszczególnych zbiornikach bywają różne. Na niektórych wolno łowić jedynie na spinning i muchę, a na innych dopuszczalne jest także łowienie na przynęty naturalne. Najczęściej istnieją też dzienne limity połowowe lub dodatkowe opłaty za każdą złapaną rybę.
Więcej informacji na ten temat można uzyskać w lokalnych biurach turystycznych lub sklepach wędkarskich, gdzie zawsze można liczyć na rady dotyczące najlepszych metod połowu w danych miejscach i warunkach pogodowych

Wędkowanie z brzegu morza

Dania13

Dorsza można łowić przez cały rok, ale najlepsza pora do wędkowania z brzegu morza przypada na wczesną wiosnę i późną jesień, kiedy łapie się spore dorsze o wadze od 3 do 5 kilogramów. W kwietniu-maju w duńskich wodach masowo pojawia się belona. Makrela to typowa ryba letniego sezonu. W lipcu i sierpniu do duńskich wód docierają pierwsze tuńczyki, zwłaszcza w okolice falochronów, mól i umocnień nabrzeżnych Morza Północnego. Wiosną i jesienią mile widzianym gościem jest śledź.

Płastuga

Nie omieszkaj wybrać się na połów płastug, a na pewno przyniesiesz coś na kolację. Pływające w fiordach łakome flądry tylko czekają, żeby zatopić zęby w dżdżownicy, pijawce lub innej soczystej przynęcie. Na patelnię świetnie nadaje się też penetrująca głębiny z piaszczystym dnem gładzica.

Węgorze

Przy molach i falochronach żerują węgorze. Spróbuj rzucić przynętę pomiędzy kamienie przy molu, a zapewne złapiesz tę pyszną rybę, zwłaszcza jeśli nie masz nic przeciwko łowieniu nocą.

Wskazówki

Dorsza można złapać, wykonując dalekie wyrzuty ciężkiej przynęty z brzegu, a także spiningując przy użyciu woblerów lub jigów, które imitują pokarm dorszy.

Belona

Z mola i brzegu, przy którym stosunkowo blisko znajduje się głęboka woda, najlepiej łowi się belony ze spławikiem i haczykiem, na który nakłada się kawałki śledzia. Ta sama metoda zdaje egzamin w przypadku połowu makreli z mola, falochronu czy nabrzeża na Morzu Północnym. Belonę można również skusić, spiningując lekkim jigiem szybko ciągniętym tuż pod powierzchnią wody.

Śledź

Śledzie najlepiej łapie się na tak zwaną choinkę, czyli bardzo małe haczyki osadzone w błyszczącym plastiku, którą można dostać w każdym sklepie wędkarskim. Płastugi łowi się przy użyciu haczyków z dżdżownicami, kawałkami śledzia lub pijawkami. Ta sama metoda skuteczna jest także w przypadku węgorzy.

Informacje dla wędkarzy

Więcej informacji o najlepszych miejscach połowu ryb morskich z brzegu można uzyskać w najbliższym biurze turystycznym. Tam otrzymasz również informacje o sklepach wędkarskich, w których z kolei udzielą ci wskazówek dotyczących najlepszych metod wędkowania w danej wodzie i porze roku. Pamiętaj o uzyskaniu niezbędnego zezwolenia na wędkowanie z brzegu morza.

Sprzęt

Dobra wędka, odpowiednia w przypadku większości połowów z brzegu morza, powinna mieć 240 do 300 cm długości. Potrzebny będzie również kołowrotek ze stałą szpulą, wypełnioną do krawędzi żyłką o grubości 0,25 do 0,35 mm. Grubsza na dorsza, cieńsza na węgorza i płastugę. W przypadku łowienia w głębokiej wodzie trzeba mieć specjalny sprzęt do dalekich rzutów.

Wędkowanie w morzu

Dania14

Żółta Rafa zachodniego wybrzeża północnej Jutlandii to najobfitszy i najbardziej zróżnicowany obszar wędkarskich połowów morskich w Danii, a może i w całej Europie północnej. Między innymi regularnie łapie się tu dorsze o wadze blisko 10 kilogramów. W Morzu Północnym, gdzie żyje wiele gatunków ryb, wędkarze mogą łowić sumy, dorsze, rdzawce rekordowych rozmiarów, gładzice rekinki, turboty i makrele. Od czasu do czasu można napotkać też inne interesujące gatunki takie jak diabeł morski, rekin-żarłacz śledziowy, tuskfisz czy halibut. Na Żółtej Rafie warto łowić w każdej porze

Duńskie wody

Z cieśniny Langeland, portów bałtyckich, Wielkiego i Małego Bełtu, a także z Kattegat oraz z Samso i zatoki Sejero regularnie wypływają łodzie z amatorami wędkowania w głębokich wodach morskich. Duńskie wody przybrzeżne nie obfitują w wielkie ryby, ale są atrakcyjne dla wędkarzy ze względu na dorsze ważące nawet 10 kilogramów. W sezonie łowi się tam również sporo płastug, belon i śledzi.

Cieśnina pomiędzy Danią i Szwecją

Sund, cieśnina pomiędzy duńską Zelandią i Szwecją znana jest z ogromnych dorszy. W zimie łapie się tu sztuki o wadze przekraczającej 20 kilogramów. Szczyt sezonu trwa od stycznia do marca. Wiosną w Sundzie łapie się dorsze o wadze od 3 do 10 kilogramów. W ostatnich kilku latach dobre wyniki uzyskiwano tu nawet w lecie. W Sundzie i Kattegat jest dużo sporej makreli, którą łowi się od sierpnia do października. Od września do grudnia cieśninę odwiedzają miliardy śledzi i połów na wędkę 50 czy 100 tych ryb nie należy do rzadkości. Obecnie rekord należy do wędkarza, który w jeden dzień złapał ponad 500 śledzi!
Wędkarstwo to hobby na cały rok. W marcu i kwietniu łowi się wiele dorszy, niezbyt dużych, ale smacznych, o wadze od 2 do 6 kilogramów. Wiosną bierze również płastuga, a w końcu kwietnia u duńskich wybrzeży masowo pojawia się belona.

Cztery pory roku

W lecie można liczyć na dorsza i płastugę, a szczególnie obiecujące są wypady rankiem i wieczorem. Również jesień to dobra pora na dorsza, a w Małym Bełcie można złowić naprawdę ogromne ilości śledzia. W zimie wędkarze nastawiają się na dorsza, ponieważ złowienie okazu o wadze ponad 10 kilogramów nie jest o tej porze roku niczym nadzwyczajnym.

Wskazówki

Wędkowanie z pokładu łodzi lub kutra wymaga wędziska o długości 240 do 270 cm, przynęty o wadze 40 do 80 gramów oraz kołowrotka ze stałą szpulą i żyłką grubości 40 mm i długości 200 metrów. Żyłka musi być mocna, odpowiednia do wędkowania na głębokości do 25 metrów.

Solidny sprzęt

Sprzęt do łowienia na Żółtej Rafie i w Sundzie musi być znacznie solidniejszy. Tutaj trzeba mieć wędzisko odpowiednie do połowów w morzu, multiplikator z żyłką o grubości 60 mm i długości 200 metrów oraz przynęty w różnych kolorach i kształtach o wadze od 150 do 500 gramów. Na rdzawce i dorsze najlepsze będą sztuczne przynęty z piór i plastiku w jaskrawych, fluorescencyjnych kolorach takich jak czerwień, zieleń, żółć i pomarańcz.

Przynęty naturalne

Do połowu ryb żerujących przy dnie, takich jak sum, płastuga czy molwa najlepsze są przynęty naturalne. Wędkowanie z gruntu jest najbardziej obiecujące zwłaszcza wiosną, latem i jesienią. Na przynętę najlepiej nadają się dżdżownice i całe, gotowane kraby, a także kawałki śledzia, makreli, ośmiornicy i belony. Różnego rodzaju przynęty można na ogół zakupić już na miejscu.

Fakty

Na pokładzie kutrów wędkarskich można zwykle kupić hot-dogi, kanapki, napoje, kawę i piwo. Na niektórych kutrach można też wypożyczyć sprzęt wędkarski, a także kupić przynęty sztuczne i naturalne. Całodniowa wyprawa trwająca od 4 do 15 godzin kosztuje od 100 do 700 DKK. Lokalne biura turystyczne udzielą informacji o porach wychodzenia tych łodzi w morze, czasie trwania wyprawy i cenach – pomogą również w dokonaniu rezerwacji. W wielu biurach można też wykupić zezwolenie, które jest obowiązkowe w przypadku wędkowania na duńskich wodach.

Wędkowanie z łódki

Dania15

Dorsza można złapać na przynętę naturalną, ale skusić go może także ciężki jig o wadze do 40 gramów, który porusza się bardzo energicznie przy dnie nawet przy powolnym zwijaniu żyłki. Nie zapomnij też zabrać sztucznych much! Bardzo często to właśnie one okazują się nawet kilkakrotnie skuteczniejsze od innych przynęt. Dorsz lubi jaskrawe kolory, pomarańczowy, żółty i czerwony. Szukać go należy na przykosach, w gąszczu wodorostów i na rafie.

Płastuga

We wszystkich fiordach, zatokach i wzdłuż otwartego wybrzeża dobre rezultaty daje łowienie płastug na pijawki lub dżdżownice. Można je złapać niemal wszędzie, ale szczególnie tam, gdzie dno jest piaszczyste, muliste lub gliniaste. Najlepsze wyniki osiąga się na gruncie od 6 do 12 metrów. Gładzice wolą jeszcze głębsze wody, 8 do 25 metrów, i dno piaszczyste lub żwirowe.

Spinning

Z pontonu lub niewielkiej łódki można z powodzeniem poszukiwać belony lub troci. Zwłaszcza wiosną i jesienią dobre wyniki daje przeczesywanie spinningiem wód o głębokości od 1 do 6 metrów w pobliżu przykos, górek podwodnych i kęp wodorostów. Warto spróbować też tam, gdzie jest tak zwane „lamparcie dno”, czy rozrzucone kamienie, małże, kępy wodorostów i piasek.

Wybór jiga

Wiosną dobre rezultaty dają długie jigi o wadze 8 do 20 gramów w jasnych kolorach. Latem jesienią bardziej sprawdzają się jigi o wolniejszej akcji.

Trolling

Ciągnięcie jiga za łódką, czyli trolling, to dość łatwy sposób wędkowania. Trollingując, można liczyć między innymi na belonę, troć i dorsza. Zamiast rzucać kilkaset razy przynętą, ciągnie się ją po prostu 20 do 40 metrów za łodzią i płynie w powolnym tempie.

Skuteczna metoda

Płynąc łódką, można jednocześnie rzucić jigi lub woblery z dwóch wędek oddalonych na tyle, by przynęty się nie plątały. W ten sposób można spenetrować wiele kilometrów przybrzeżnych wód, wypróbowując różne przynęty na głębokości 1 do 8 metrów. Trolling jest skuteczny przez cały rok, ale najlepsze wyniki daje wiosną i jesienią.

Fakty

Dobre wędzisko do spinningowania z łodzi powinno mieć od 180 do 270 cm. Niezbędny będzie również kołowrotek ze stałą szpulą, wypełnioną po krawędź żyłką o grubości od 0,25 mm na płastugę do 0,40 mm na dorsza

Wybierz się na wędkarską wyprawę

W wielu duńskich przystaniach można korzystać za niewielką opłatą z ramp do wodowania łodzi przywiezionych na przyczepkach. W wielu miejscach można wypożyczyć ponton lub łódź, ale sprzęt wędkarski lepiej mieć własny. Więcej informacji o warunkach wędkowania w danym rejonie można uzyskać w lokalnym biurze turystycznym lub sklepie wędkarskim. W sklepie powiedzą ci też, na jakie ryby można najbardziej liczyć w danej porze roku, jakich użyć przynęt i na jakie łowiska warto popłynąć.

Trolling

Dania16

Downrigger

Downrigger składa się z ramienia ze szpulą kabla, na końcu którego znajduje się ciężarek o wadze od 3 do 7 kilogramów. Kabel można wciągać lub opuszczać, kręcąc korbką. Licznik pokazuje głębokość, na jaką opuszczony został ciężarek.

Żyłka z kołowrotka jest umocowana specjalnym klipsem do kabla. Klips ten uwalnia żyłkę w chwili, gdy ryba bierze przynętę. Dzięki downriggerowi można prowadzić woblera lub jiga na takiej głębokości, na jakiej sobie życzymy. Przynęta płynie z prędkością 2 do 6 węzłów na wybranej głębokości i wystarczy już tylko czekać! Sztuka polega na tym, by poprowadzić jiga na głębokości, na której polują drapieżniki takie jak łosoś czy troć. Kiedy ryba uderzy, rozpoczyna się walka!

Sprzęt wędkarski

Wędziska do trollingu mają solidną konstrukcję, a kołowrotki muszą mieć dobry hamulec i szpulę, na którą da się nawinąć co najmniej 200 metrów żyłki o grubości 0,30 do 45 mm. Szczególnie skuteczne są srebrne i złote jigi o długości od 7 do 20 cm, ale doskonałe są również odcienie srebrzystej czerni, typowe dla troci i łososia. W niektórych porach roku dobre wyniki uzyskuje się również, łowiąc na woblery o długości 7–20 cm.

Samodzielna wyprawa na morze

W duńskich przystaniach znajdują się rampy, dzięki którym za niewielką opłatą można wodować łodzie przywiezione na przyczepkach. Gdzieniegdzie można wypożyczyć łodzie, ale rzadko są one przystosowane do trollingu. Więcej informacji o warunkach wędkowania można uzyskać w lokalnym biurze turystycznym. Warto również odwiedzić lokalny sklep wędkarski, gdzie powiedzą ci o najlepszych w danej porze roku metodach połowu, przynętach i łowiskach.

Fakty

Według duńskich przepisów na każdej łodzi musi być tyle kamizelek ratunkowych, ile płynie w niej osób. Duńskie Ministerstwo Rybołówstwa ustaliło następujące regulacje dotyczące trollingu: trollingowanie z łodzi jest zabronione w stumetrowym pasie przybrzeżnych płycizn. Podczas trollingowania należy zachować odległość 75 metrów od sieci – są wyraźnie oznakowane przez rybaków.

Przepisy

Przepisy dotyczące trollingowania w poszczególnych rejonach mogą się różnić. Ze względu na ochronę środowiska łódki należy wodować tylko przy użyciu przystosowanych do tego celu ramp znajdujących się w przystaniach. Aby wędkować z łódki na morzu, trzeba mieć ważne zezwolenie.

Przepisy - wody słodkie

Dania17

Aby wędkować w wodach słodkich, należy mieć oprócz obowiązkowego zezwolenia także dodatkowe, dotyczące danej wody. Prawa do wędkowania należą do właścicieli gruntów przylegających do danej wody. Wędkowanie w wodach słodkich wymaga zatem dwóch zezwoleń, ogólnokrajowego oraz lokalnego, które można nabyć od właściciela wody lub na przykład dysponującego nimi miejscowego klubu wędkarskiego.
Przebywając nad jeziorami i rzekami, należy oczywiście respektować dobro otaczającej przyrody. Trzymaj się wyznaczonych ścieżek i nie niszcz roślinności, która może być ostoją ptaków i innych zwierząt.

Strefy ochronne

Wędkowanie w jeziorach jest zabronione w promieniu 50 metrów od ujścia strumieni szerszych niż 1 metr, a także w odległości mniejszej niż 50 metrów od zapór i mostów. Przepisy te nie dotyczą jezior mniejszych niż 10 hektarów.
Nie wolno również wędkować w odległości mniejszej niż 50 metrów od sztucznych przepławek. Przepisy dotyczące wód słonych i ujść rzek stosują się także do wód słodkich.

Przepisy - wody słone

Dania18

Bardzo rzadko zdarza się, by plaża w Danii nie była własnością publiczną, ale dostęp do niej często przebiega przez teren prywatny i wówczas należy zapytać o pozwolenie na przejazd. Należy również tak parkować samochód, by nie blokować drogi innym jej użytkownikom.

Pamiętaj też, że nie jest przyjęte, by łowić z plaży na więcej niż dwie wędki na osobę.

Strefy ochronne

Od 1986 roku wzdłuż całego duńskiego wybrzeża obowiązuje stumetrowa strefa, w której nie wolno stawiać sieci. Przepis ten ma na celu ochronę ryb łososiowatych, które wędrują na tarliska. Ministerstwo Rybołówstwa może rozszerzać ten zakaz na inne wody i faktycznie objęte są nim również części niektórych fiordów, gdzie są tarliska ryb.
Strefami objętymi ochroną są również ujścia rzek szerszych niż 2 metry. Strefa taka to półkole o promieniu 500 metrów z centrum w ujściu rzeki. Jeśli strumień jest węższy, strefa ochronna obowiązuje od 16 września do 15 stycznia.

Dyskusje i recenzje

Schowaj teksty   
   
Kamil Snażyk

Bardzo szczegółowy opis duńskich łowisk wymagał pewnie sporo pracy. Duży + za opisanie wielu metod wędkarskich, skutecznych na duńskich akwenach. Jeśli mogę sie przyczepić to tylko do tego, że kusisz przez swój artykuł do wyjazdu do Danii - jaka szkoda, że takiej Danii (a raczej rozsądnych ludzi) wciąż za mało w Polsce. Świetny art, super fotki, pozdrówki!

Początek

 
RSS 2.0
PDF
E-mail do moderatorów Wersja drukowalna - Sklep Wędkarski ŻBIK Pomoc Błędy Księga Gości


Reklamy KrokusFundusz ETF - ciekawe linkiCMS eZ PublishOpen source ERP i CRM - Odoo (dawniej OpenERP)Zez - Blog zez.plWszywki odzieżowe

Wielki Portal Wędkarski "Rybie Oko" ma charakter otwarty (podobnie jak Wikipedia), każdy może zgłosić chęć współpracy przy jego budowie, obsłudze, zarządzaniu i zostać Moderatorem. Również każdy, kto ma ochotę stać się współtwórcą Rybiego Oka, może wybrać sobie własną grządkę do uprawiania i wspólnie z innymi czynić ją zgodną z własną wizją. Może uczestniczyć w rozwoju konkretnego istniejącego już działu wędkarskiego (np.Filmy, Fotografie, Sprzęt, Humor, Wody, Łowiska, Linki, itp.) lub też stworzyć całkiem nowy. Jeśli lubisz wędkarstwo i pragniesz zostać współtwórcą Rybiego Oka wypełnij ten Formularz listu E-mail i napisz w nim czym chcesz się zająć, i dlaczego właśnie Ty. Aktualne gremium adminów i moderatorów zadecyduje, czy zasługujesz na taką rolę, jeśli jednak masz chęci i choć nieco wiesz o wędkarstwie zapewne masz duże szanse :).