Temat powodzi przypomina mi temat papieru toaletowego czy problem sznurka do snopowiązałek, z okresu realnego socjalizmu. Wtedy wyprodukowanie papieru do dupy czy sznurka snopowiazałkowego, było kwestią być albo nie być, żeby nie powiedzieć kwestia narodową. Podobnie jest z powodzią. Odkładajac na bok, sprawę nieszczęścia ludzkiego jakie dotyka powodzian, powódź w Polsce to problem ogólnonarodowy. Wystarczy większy deszcz i sprawa zaczyna żyć własnym życiem. Politycy od lewa do prawa jeżdżą do powodzian, ściskając im ręcę i wyrażają w większości wypadków swój fałszywy żal. Paradoksalnie, im kto więcej obnosi się ze swą pobożnością, tym więcej fałszu. Ot, takie judaszowe wydanie, miernego politykiera. Natomiast jak ognia unikają realnej oceny, przyczyn powodzi, która jest znana od dziesiątków lat i nic z tego nie wynika. Po każdej większej powodzi, z kieszeni podatnika, wyprowadza sie kolejne miliardy złotych, które zasilaja nieprzerwanym strumieniem, kieszenie bossów mafi hydrologiczno-melioracyjnej oraz przedsiębiorców /lepsze by było dosiębiorców/ żyjących z budowania kolejnych zbiorników retencyjnych, czytaj kolejnych zagrożeń dla zamieszkałej w pobliżu ludności. Budowa tzw suchych zbiorników jest oczywiście niemożliwa, gdyż wtedy nikt by na tym nie zarobił albo zarobił bardzo niewiele. Taka idea, jest oczywistym zagrożeniem dla interesów mafii melioranckiej. Bodajże Einstein powiedział, że wszystko należy robic prosto, byle nie najprościej. Większe znaczenie dla przeciwdziałania powodziom jest zwiększenie lesistości terenów podgórskich i renaturalizacja ciągów rzecznych niż wybudowanie kolejnego zbiornika zaporowego. I tu swoiste curiozum. Mamy dwucyfrowe bezrobocie i prosi się aby uruchomić program prac publicznych, który w znaczący sposób może poprawić sytuację bezrobotnych. Takie prace jak obsadzanie sadzonkami drzew zboczy gór czy wysoczyzn, idealnie nadaje sie do programu prac publicznych. Podobnie jak udrażnianie rowów melioracyjnych czy obsadzanie olszyną małych ciurków. Logika podpowiada rozwiązania proste i skuteczne. Niestety magia dużych pieniędzy dla niewielkiej grupki osób wygrywa z logiką. Magia tych pieniędzy wygrywa także z nieszczęściem ludzkim i tragedią. Gdy ktoś mi deklaruje, że podjeto kolejne starania aby zapobiec powodziom,to ja wzruszam ramionami i wiem jedno. Za rok, dwa czy trzy znów ktoś popłynie, znów ktoś będzie płakał nad własnym nieszczęściem. Uwierzę w program przeciwpowodziowy gdy kilkudziesięciu mafiosów z lobby melioracyjnego wyladuje w kiciu. A tak, pozostaje nam poczekac do następnej powodzi. Bo, że będzie jest jasne jak dupa anioła, niewiadomym jest tylko kiedy.
PS. Jest jeszcze jeden sposób na ewentualne uniknięcie powodzi, który póki co przyniósł mierne efekty ale przy zwiększeniu determinacji kto wie. Niech zaprzysięgli katole z Parlamentu ogłoszą tydzień modłów. Może Stwórca, przymknie oko na ich hipokryzję i wysłucha.