skoro nad art. 1-8 trwają wciąż prace to moje uwagi:
- art. 1 ust. 2 stanowi w skrócie że ustawa dotyczy tylko powierzchniowych wód publicznych (to byłby moim zdaniem lepszy zapis). To dość duża zmiana - poprzednia ustawa dotyczyła wszytskich śródlądowych wód powierzchniowych, gdzie możliwe było prowadzenie gospodarki rybackiej. Należy koniecznie dodać słowo śródlądowych.
-art. 4 ma brzmienie podobne do obecnej ustawy i nawiązuje do ogółu wód (wody stojące i stawy są w dużej części wodami prywatnymi).
Należy przyjąć jednoznacznie zakres działania ustawy. Proponuję zamknąć go do publicznych wód śródlądowych. Wtedy z art. 4 wykreślić lub stawami

Część o PSR jest z niewielkimi zmianami, zmieniono część o SSR i część o karach za kłusownictwo, całość dalej jest tylko projektem roboczym nad którym dalej pracujemy. Proszę o uwagi
Andrzej


Art. 22.

1. Tworzy się Państwową Straż Rybacką.

2. Zadaniem Państwowej Straży Rybackiej jest kontrola przestrzegania ustawy oraz przepisów wydanych na jej podstawie.

3. Państwowa Straż Rybacka jest wyodrębnioną jednostką organizacyjną podległą bezpośrednio wojewodzie.

3a. Państwowa Straż Rybacka współpracuje z Szefem krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

4. Strażnicy Państwowej Straży Rybackiej pełnią służbę w organach administracji państwowej i podlegają przepisom ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. Nr 31 poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19 poz. 132, z 1989 r. Nr 4, póz. 24, Nr 34, poz. 178 i poz.182, z 1990 r.oz. 178 i poz.182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, z 1991 r. Nr 55 poz. 234, Nr 88, póz. 400 i Nr 95, poz. 425, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 90, poz. 451, z 1994 r. Nr 136 poz. 704, z 1995 r. Nr 132, poz. 640, z 1996 r. Nr 89, poz. 402 i Nr 106, poz.496, z 1997 r. Nr 98, poz. 604, Nr 133, póz. 882 i 883, Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 131,poz. 860, Nr 155, poz. 1016, Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 483), z uwzględnieniem przepisu art. 26 ust.1 niniejszej ustawy.

5. W czasie wykonywania czynności służbowych strażnik Państwowej Straży Rybackiej ma prawo otrzymania bezpłatnego umundurowania, oznak służbowych, odznaki służbowej, odzieży specjalnej i wyposażenia osobistego z obowiązkiem ich noszenia w czasie pełnienia obowiązków służbowych.

6. W wypadkach szczególnie uzasadnionych komendant wojewódzki Państwowej Straży Rybach może zezwolić na używanie ubioru cywilnego w czasie wykonywania obowiązków służbowych.

7. Wojewoda, w drodze zarządzenia, nadaje regulamin Państwowej Straży Rybackiej. Określający szczegółową organizację i sposób działania tej straży.

Art. 23.

W czasie wykonywania czynności służbowych strażnik Państwowej Straży Rybackiej jest uprawniony do:

1) kontroli dokumentów uprawniających do połowu ryb u osób dokonujących połowu oraz dokumentów stwierdzających pochodzenie ryb u osób przetwarzających lub wprowadzających ryby do obrotu,

2) kontroli ilości masy i gatunków odłowionych ryb, przetwarzanych lub wprowadzanych do obrotu oraz przedmiotów służących do ich połowu,

3) zabezpieczenia porzuconych ryb i przedmiotów służących do ich połowu w wypadku niemożności ustalenia ich posiadacza,

4) żądania wyjaśnień i wykonywania czynności niezbędnych do przeprowadzania kontroli, a w wypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia:
a) legitymowania osób podejrzanych w celu ustalenia ich tożsamości,
b) odebrania za pokwitowaniem ryb i przedmiotów służących do ich połowu, z tym że ryby należy przekazać za pokwitowaniem uprawnionemu do rybactwa, a przedmioty zabezpieczyć,
c) zatrzymywania za pokwitowaniem dokumentów, o których mowa w pkt 1, z tym że dokumenty te wraz z wnioskiem o ukaranie przekazuje się w terminie 7 dni właściwemu sądowi grodzkiemu,
d) kontroli środków transportowych w celu sprawdzenia zawartości ich ładunku w miejscach związanych z połowem ryb.
e) przeszukiwania osób i pomieszczeń na zasadach określonych w Kodeksie postępowania karnego w celu znalezienia przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie lub podlegających przepadkowi,
f) doprowadzenia do najbliższego komisariatu lub posterunku Policji osób, w stosunku do których zachodzi uzasadniona potrzeba podjęcia dalszych czynności wyjaśniających,

5) dokonywania czynności sprawdzających w postępowaniu w sprawach o wykroczenia określone w przepisach ustawy, udziału w tych sprawach w charakterze oskarżyciela publicznego oraz wnoszenia środków zaskarżenia od rozstrzygnięć zapadłych w sądzie grodzkim,

6) nakładania grzywien w drodze mandatu karnego za wykroczenia określone w ustawie,

7) żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, zwracania się o taką pomoc do jednostek gospodarczych, organizacji społecznych, jak również w nagłych przypadkach do każdego obywatela o udzielenie doraźnej pomocy na zasadach określonych w przepisach o Policji, określających szczegółowo zasady żądania takiej pomocy,

8) wstępu i wjazdu:
a) do pomieszczeń magazynowych i miejsc składowania ryb oraz na tereny obrębów hodowlanych,
b) na tereny pozostające w administracji urzędów morskich, na tereny lasów, zakładów przemysłowych, ośrodków turystyczno-wypoczynkowych, gospodarstw rolnych i innych trenów prywatnych w zakresie niezbędnym do prowadzenia kontroli na wodach przyległych do tych terenów,

dopisano: „ i innych terenów prywatnych”.

c) na wały przeciwpowodziowe, śluzy, tamy, na teren elektrowni, młynów i tartaków wodnych, przepompowni oraz innych urządzeń piętrzących wodę, z wyjątkiem terenów i obiektów Sił Zbrojnych, Straży Granicznej i Policji oraz innych szczególnego przeznaczenia chronionych tajemnicą państwową,

9) prowadzenia działań kontrolnych w miejscach wymienionych w pkt 8 bez konieczności uzyskania zgody ich właściciela lub użytkownika,

10) noszenia broni palnej krótkiej, broni gazowej i broni sygnałowej,

11) noszenia kajdanek i ręcznego miotacza gazu, paralizatora elektrycznego.

Dopisano „paralizatora elektrycznego”


Art. 23a.

1. Strażnik Państwowej Straży Rybackiej może, wobec osób uniemożliwiających wykonywanie przez niego czynności określonych w ustawie, stosować środki przymusu bezpośredniego w postaci:

1) siły fizycznej,
2) psa służbowego,
3) kajdanek,
4) chemicznych środków obezwładniających w postaci ręcznego miotacza gazu,
5) broni gazowej,
6) paralizatora elektrycznego
dopisano „paralizatora elektrycznego”

2. Zastosowanie przez strażnika Państwowej Straży Rybackiej środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w ust. 1, powinno odpowiadać potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji i zmierzać do podporządkowania się osoby wydanym poleceniom.

3. Jeżeli zastosowanie środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w ust. 1, okazało się niewystarczające lub ich użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia nie jest możliwe, strażnik Państwowej Straży Rybackiej ma prawo użycia broni palnej w następujących wypadkach:

1) w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie własne l lub innej osoby,
2) przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palną strażnikowi lub innej osobie uprawnionej do posiadania broni palnej,
3) przeciwko osobie nie podporządkowującej się wezwaniu do natychmiastowego porzucenia broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu lub zdrowiu strażnika albo innej osoby.

4. Użycie broni palnej powinno następować w sposób wyrządzający najmniejszą szkodę osobie, przeciwko której użyto broni, i nie może zmierzać do pozbawienia jej życia, a także narazić na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia innych osób.

5. Do wykonywania przez strażnika Państwowej Straży Rybackiej czynności, o których mowa w art. 23, a także do użycia przez niego środków przymusu, o których mowa w ust.1 i 3, stosuje się odpowiednio przepisy o Policji.

6. Strażnikowi Państwowej Straży Rybackiej wykonującemu obowiązki przysługują uprawnienia określone odrębnymi przepisami odnoszącymi się do:

1) Straży Ochrony Przyrody- w zakresie przestrzegania przepisów o ochronie przyrody,
Punkt 1 należy wykreślić, gdyż jest nieaktualny.

2) Państwowej Straży Łowieckiej - w zakresie zwalczania kłusownictwa,
3) strażników leśnych - w zakresie zwalczania szkodnictwa leśnego.

7.Czynności, o których mowa w ust. 1, powinny być wykonywane w sposób możliwie najmniej naruszający dobra osobiste osoby, w stosunku do której zostały podjęte.

8.Na sposób przeprowadzania czynności, o których mowa w ust. 1 i w art.23, przysługuje zażalenie do prokuratora.

9. Strażnicy Państwowej Straży Rybackiej przy wykonywaniu czynności służbowych korzystają z ochrony prawnej przewidzianej w przepisach Kodeksu karnego dla funkcjonariusza publicznego.

10. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady i warunki:

1)współdziałania Państwowej Straży Rybackiej z Policją,
2)posiadania przechowywania i ewidencjonowania broni palnej, gazowej i sygnałowej oraz amunicji do niej i ręcznych miotaczy gazu, kajdanek oraz sprawowania przez Policję nadzoru w tym zakresie nad Strażą.


Art. 24.

1. Uprawniony do rybactwa, a w szczególności organizator wędkarstwa ma prawo do ochrony powierzonych mu zasobów przed kłusownictwem osobiście, poprzez zatrudnionych pracowników lub poprzez zatrudnienie lub wynajęcie usług koncesjonowanej agencji ochrony.

2. Zakres uprawnień koncesjonowanej agencji ochrony regulują właściwe przepisy.


Art. 24a.

1 Rada powiatu, na wniosek starosty, może utworzyć Powiatową Społeczną Straż Rybacką jako wyodrębnioną jednostkę organizacyjną podległą bezpośrednio staroście, którą kieruje powołany przez starostę komendant powiatowy Społecznej Straży Rybackiej albo wyrazić zgodę na utworzenie Społecznej Straży Rybackiej, na wniosek zainteresowanych organizacji społecznych, stowarzyszeń lub uprawnionych do rybactwa.

1. Regulamin Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej zatwierdza rada powiatu.

2. Regulamin winien określać szczegółową organizację oraz sposób działania Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej, mając na względzie kontrolę przestrzegania ustawy oraz przepisów wydanych na jej podstawie oraz skuteczność zapobiegania i zwalczania nielegalnego połowu ryb, raków i minogów w powierzchniowych wodach śródlądowych oraz obrotu nielegalnie pozyskanymi rybami, rakami i minogami. jak również zakres i warunki współpracy Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej z Państwową i Społeczną Strażą Rybacką,

3. Regulamin Społecznej Straży Rybackiej powołanej na wniosek zainteresowanej organizacji, stowarzyszenia lub uprawnionego do rybactwa, określający szczegółową organizację i sposób działania tej straży, nadaje starosta po zasięgnięciu opinii komendanta powiatowego Społecznej Straży Rybackiej,

4. starosta w drodze zarządzenia określi zakres i warunki współpracy Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej ze Społeczną Strażą Rybacką.”,

5. Ilekroć w ustawie jest mowa o patrolu – rozumie się przez to najmniejszą jednostkę w strukturze organizacyjnej Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej oraz Społecznej Straży Rybackiej, która nie może liczyć mniej niż 3 strażników, w tym dowódca patrolu,

6. Powiatowa Społeczna Straż Rybacka oraz Społeczna Straż Rybacka, mogą przeprowadzać kontrole w zakresie o którym mowa w ust.2 pkt.1 i ust.2a. pkt.1, wyłącznie w formie zorganizowanego patrolu o którym mowa w pkt.5, nie dotyczy to jednak udziału społecznych strażników we wspólnych akcjach i patrolach organizowanych z Państwową Strażą Rybacką lub przy udziale Policji, Straży Granicznej.”,

2. Zadaniem Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej jest :

1. prowadzanie z wykorzystaniem własnych struktur organizacyjnych samodzielnych kontroli przestrzegania ustawy oraz przepisów wydanych na jej podstawie w zakresie ochrony mienia, zapobiegania i zwalczania nielegalnego połowu ryb, raków i minogów w powierzchniowych wodach śródlądowych oraz obrotu nielegalnie pozyskanymi rybami, rakami i minogami, z zastrzeżeniem art.24 ust.1 pkt.6 ustawy,

2. współdziałanie z Państwową Strażą Rybacką, Policją oraz Strażą Graniczną w zakresie o którym mowa w pkt.1.”,
’
2a. Zadaniem Społecznej Straży Rybackiej utworzonej za zgodą starosty na wniosek zainteresowanej organizacji społecznej, stowarzyszenia lub uprawnionego do rybactwa, jest :

1. prowadzenie samodzielnych kontroli przestrzegania ustawy w zakresie amatorskiego połowu ryb o którym mowa w art.7 ust.1-4 ustawy, zakazu połowu w przypadkach określonych w art.8 ustawy oraz przepisów wydanych na jej podstawie, a szczególnie przepisów zawartych w § 2 - 3, § 6 – 11 i § 15 -17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 listopada 2001 r. w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie (Dz.U. 2001 Nr.138, poz. 1559, z późn. zm.), z zastrzeżeniem art. 24 ust.1 pkt. 6 ustawy,

2. współpraca z Powiatową Społeczną Strażą Rybacką w zakresie określonym w pkt.1,

3. samodzielne kontrole o którym mowa w pkt.1 mogą być prowadzone wyłącznie na obszarze określonym we wniosku o wyrażenie zgody na utworzenie Społecznej Straży Rybackiej.

4. zastrzeżenie o którym mowa w art.24 ust.1 pkt.6, nie dotyczy również udziału strażników Społecznej Straży Rybackiej w akcjach i patrolach mieszanych organizowanych i przeprowadzanych wspólnie z Powiatową Społeczną Strażą Rybacką.”,

3. Nadzór specjalistyczny nad Społeczną Strażą Rybacką sprawuje wojewoda poprzez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Rybackiej.

4. Strażnikiem Społecznej Straży Rybackiej może być osoba posiadająca kwalifikacja strażnika Państwowej Straży Rybackiej.

5. starosta w ramach posiadanych środków na wniosek zainteresowanych organizacji, może wspomagać finansowo zakup umundurowania oraz wyposażenia , dla strażników o których mowa w ust.4 pkt.2.”,

6. w czasie wykonywania czynności kontrolnych, strażnik Społecznej Straży Rybackiej ma obowiązek noszenia umundurowania, odznak służbowych, odznaki służbowej, legitymacji społecznego strażnika, którą zobowiązany jest okazać kontrolowanemu przed przystąpieniem do czynności kontrolnych.”,

7. w przypadkach szczególnie uzasadnionych komendant powiatowy Społecznej Straży Rybackiej może zezwolić na używanie ubioru cywilnego w czasie wykonywania czynności kontrolnych.


Art. 24b:

1. Strażnik Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej może wobec osób uniemożliwiających wykonywanie przez niego czynności kontrolnych określonych w ustawie dla tej straży, zastosować środki przymusu bezpośredniego w postaci :

1) siły fizycznej,
2) kajdanek,
3) chemicznych środków obezwładniających w postaci ręcznego miotacza gazu, lub
4) broni gazowej

2. Strażnik Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej ma prawo użycia środków przymusu bezpośredniego o których mowa w ust.1 pkt.1-4, w stosunku do osoby kontrolowanej wyłącznie w następujących wypadkach :

- jeżeli na wezwanie społecznego strażnika osoba kontrolowana nie chce poddać się kontroli, zachowuje się agresywnie, a jej agresja przejawia się realną groźbą użycia siły fizycznej wobec strażnika lub w przypadku, gdy osoba kontrolowana nie podporządkowuje się wezwaniu do natychmiastowego porzucenia niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może bezpośrednio życiu lub zdrowiu strażnika lub innej osoby, lub gdy nie chce okazać lub nie posiada dokumentów określonych w art.23 ust.1, a w przypadku o którym mowa art.23 ust.1 pkt.4 zdanie drugie, nie posiada lub nie chce okazać innego dokumentu w celu ustalenia jej tożsamości, z zastrzeżeniem art.25a ust.1, lub nie chce poddać się kontroli o której mowa w art.23 ust.1 pkt.4d, utrudnia wykonanie czynności o których art. 23 ust.1 pkt.2, 4b i 4c oraz,
- w przypadku uzasadnionego podejrzenia o popełnieniu wykroczenia lub przestępstwa, gdy podejrzany został poinformowany przez strażnika o powiadomieniu Państwowej Straży Rybackiej lub Policji które podejmą dalsze czynności wyjaśniające, a nie podporządkowuje się wydanym poleceniom, staje się agresywny albo zamierza samowolnie oddalić się z miejsca popełnienia wykroczenia lub przestępstwa,

3. Każdy fakt użycia środka przymusu bezpośredniego przez społecznego strażnika, winien być umotywowany i szczegółowo opisany w raporcie z przebiegu patrolu, który dowódca patrolu składa niezwłocznie po zakończeniu akcji, komendantowi powiatowemu Społecznej Straży Rybackiej,

4. Zastosowanie środków przymusu bezpośredniego o których mowa w art.24a ust.1 pkt.1-4, powinno zawsze odpowiadać potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji i zmierzać do podporządkowania się osoby wydanym poleceniom, a ich użycie powinno następować w sposób wyrządzający najmniejszą szkodę osobie przeciwko której zostały użyte i nie może zmierzać do pozbawienia jej życia, a także narazić na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia innej osoby,

5. Do wykonywania czynności kontrolnych przestrzegania ustawy i przepisów wydanych na jej podstawie o których mowa w art. 25 ust.1 pkt.1 oraz w zakresie stosowania środków przymusu bezpośredniego o których mowa w art. 24a ust. 1 pkt. 1-4), stosuje się odpowiednio przepisy o Policji.

6. Czynności, o których mowa w art.25 ust.1 pkt.1, powinny być wykonywane w sposób możliwie najmniej naruszający dobra osobiste osoby wobec której zostały podjęte,

7. Na sposób przeprowadzenia czynności o których mowa w art.24a ust. 2, oraz w art. 25a ust.1.pkt.1, przysługuje zażalenie do prokuratora.”,


Art.24c

1. Strażnikowi Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej wykonującemu czynności kontrolne przysługują uprawnienia określone odrębnymi przepisami odnoszącymi się do :

1) Straży Ochrony Przyrody - w zakresie przestrzegania przepisów o ochronie przyrody,
jeżeli zostanie reaktywowana Straż Ochony Przyrody

2) Państwowej Straży Łowieckiej - w zakresie zwalczania kłusownictwa,

3) strażników leśnych - w zakresie zwalczania szkodnictwa leśnego.


Art.25 :

1. Strażnikowi Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej wykonującemu czynności kontrolne przysługują uprawnienia, o których mowa w art. 23 ust.1 pkt.1-3,4lit.a,b,c,d),5,7-9 oraz w art.24a-24b, z zastrzeżeniem ust. 3-6”,

2. Strażnik Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej podczas i w związku z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt. 1,2,3,4 lit.a,b,c,d),5 ( z zastrzeżeniem art. 25 ust.5 ),7-9 oraz w art.24a-24b korzysta z ochrony prawnej przewidzianej w przepisach Kodeksu karnego dla funkcjonariusza publicznego,

3. Wykonywanie przez strażnika Powiatowej Straży Rybackiej uprawnień o których mowa w art. 23.ust. 1 pkt. 4 lit.a i c), odbywa się w ściśle określonych przypadkach. Strażnik Społecznej Straży Rybackiej ma prawo legitymowania osób podejrzanych w celu ustalenia ich tożsamości, wyłącznie w przypadkach :

a) gdy osoba kontrolowana nie posiada przy sobie dokumentów uprawniających do połowu ryb na podstawie których można ustalić dane personalne kontrolowanego, lub

b) okazane dokumenty wskazują na ich sfałszowanie, lub
c) gdy nie posiada dokumentów stwierdzających pochodzenie ryb u osób przetwarzających lub wprowadzających ryby do obrotu.

4. Strażnik Społecznej Straży Rybackiej w przypadku zatrzymania za pokwitowaniem dokumentów o których mowa w art. 23 ust.1 pkt.4 lit. c), jest zobowiązany przekazać je bezzwłocznie łącznie ze szczegółowym raportem uzasadniającym ich zatrzymanie Państwowej Straży Rybackiej, nie później jednak niż w ciągu 48 godzin od momentu ich zatrzymania.”,

5. Strażnik Społecznej Straży Rybackiej w zakresie czynności o których mowa w art.23 ust.5, zachowuje prawo do występowania w sprawach o wykroczenia w charakterze posiłkowego oskarżyciela publicznego.,

6. W każdym bez wyjątku przypadku, gdy zachodzi podejrzenie popełnienia przestępstwa, strażnik Społecznej Straży Rybackiej zobowiązany jest do powiadomienia o tym fakcie Państwową Straż Rybacką lub Policję.”,


Art.25a.

1. przepisy art.25 dla Społecznej Straży Rybackiej stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust.2,

2. przepisy o których mowa w ust.1 mają zastosowanie wyłącznie podczas i w związku z wykonywaniem przez strażnika Społecznej Straży Rybackiej, czynności kontrolnych w zakresie określonym w art.24. ust.2a pkt.1 ustawy, z zastrzeżeniem ust.3,

3. z przysługujących strażnikowi Społecznej Straży Rybackiej uprawnień o których mowa w art.25, wyłącza się uprawnienia określone w :

1) art. 23 ust.1 pkt.1, zdanie drugie,
2) art. 23 ust.1 pkt.2, zdanie drugie,
3) art. 23 ust. 5, 8 i 9, oraz
4) art. 25 ust.3 pkt.1 lit.c).”,


Art.25b.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady i warunki:

1) współdziałania Społecznej Straży Rybackiej z Policją,
2) posiadania, przechowywania i ewidencjonowania broni gazowej oraz amunicji do niej i ręcznych miotaczy gazu, kajdanek oraz sprawowania przez Policję nadzoru w tym zakresie nad Społeczną Strażą Rybacką.”,

Art. 26

Minister właściwy do spraw administracji, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady i warunki posiadania, przechowywania i ewidencjonowania broni palnej, gazowej i sygnałowej oraz amunicji do niej, ręcznych miotaczy gazu i kajdanek przez Państwową Straż Rybacką i Społeczną Straż Rybacką oraz sprawowania przez Policję nadzoru w tym zakresie nad Strażą.


Art. 27. 1. Kto:
1) dokonuje połowu ryb bez posiadania dokumentów lub zezwolenia, o których mowa w art. 7 ust. 2, uprawniających do takiego połowu,
Wykreślono słowo „amatorskiego” przed „połowu”.
2) dokonując połowu ryb narusza zakazy określone w art. 8 ust 1 pkt 1-4 i pkt 11-13,
wykreślono słowo „amatorskiego” przed „połowu”.

3) narusza przepisy art. 2, art. 3, art .9, art. 10 ust. 2 oraz art. 11, art. 13 ust. 2, art. 16 i art. 20 ust. 1 i 2 oraz 4 i 5,
4) narusza oznakowania obrębów hodowlanych i ochronnych (art. 16 i art. 21 pkt 4) bądź nie będąc do tego uprawniony umieszcza takie oznakowania
- podlega karze grzywny nie mniejszej niż 1000 zł. albo pozbawienia wolności do lat 2.

Dodano „nie mniejszej niż 1000 zł. albo pozbawienia wolności do lat”. Może być inna wysokość, ale koniecznie tu by trzeba wymienić dolny próg

Dodano punkt 5.
5) Kto dokonuje połowu naruszając zakaz określony w art. 8 ust 1 pkt 8a)podlega karze grzywny w wysokości nie mniejszej niż 1000 zł.
Dodano punkt 6
6)W razie naruszenia zakazu określonego w ust 1 pkt 8a) w następujących miejscach:
a) w obrębach ochronnych,
b) obrębach hodowlanych,
c) na tarliskach i naturalnych szlakach ryb na tarliska,
d) w miejscach gromadzenia się sumów na zimowiska,
e) w odległości mniejszej niż 50 m od przepławek, jazów, śluz i innych budowli piętrzących wodę
minimalna stawka grzywny ulega podwojeniu.
Dodano punkt 7

7) w czasie wykonywania czynności organów powołanych do kontroli przestrzegania przepisów ustawy nie okazuje dokumentów dotyczących uprawnień do połowu, jak także pozwalających na identyfikacje własnej tożsamości, lub umyślnie wprowadzi kontroljącego w błąd co do tożsamości lub miejsca zamieszkania osoby własnej i innej, podlega karze grzywny nie mniejszej niż (tu tzreba podać stawkę).

2. W razie ukarania za wykroczenia wymienione w ust 1, sąd grodzki może orzec:

1) nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego uprawnionego do rybactwa w wysokości do pięciokrotnej wartości odtworzeniowej i reprodukcyjnej” przywłaszczonych ryb,
dodano słowa „odtworzniowej i reprodukcyjnej” po słowie „wartości”.

2) przepadek narzędzi i innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia wykroczenia, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z wykroczenia oraz pojazdów i łodzi służących w celach dokonania, lub udowodnionej próby dokonania przestępstwa.

Dodano: oraz pojazdów i łodzi służących w celach dokonania, lub udowodnionej próby dokonania przestępstwa.

3) zakaz połowu ryb na okres od 1 roku do 2 lat.
Skreśliono „amatorskiego”, zmieniono z „od 6 do 18 miesięcy” na: „od 1 roku do 2 lat.

3. W wypadku orzeczenia kary dodatkowej, o której mowa w ust 2 pkt 3, orzeka się o cofnięciu karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego.

4. Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust 2 pkt 2, może również dotyczyć przedmiotów nie stanowiących własności sprawcy.

5. Za czyny wymienione w ust 1, popełnione przez osobę niepełnoletnią posiadającą kartę wędkarską, na wniosek osób uprawnionych do kontroli, organ wydający cofa wydaną kartę do czasu uzyskania pełnoletności.


Art. 27a.

1. Kto:
1) (skreślony),
2) dokonuje połowu ryb bez upoważnienia, o którym mowa w art. 5,
3) narusza zakazy określone w art. 8 ust. 1 pkt 1-10 i ust. 2, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1 pkt 2,
4) narusza zakazy określone w art. 10 ust. 1, art 14 ust. 2 oraz art. 19 ust. 1
- podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

2. W razie skazania za przestępstwa określone w ust. 1 orzeka się:

1) nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego uprawnionego do rybactwa w wysokości określonej przez sąd,
2) przepadek narzędzi lub innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa, w tym łodzi, samochodu, urządzeń służących do przetwórstwa ryb.
Dopisano: „w tym łodzi, samochodu, urządzeń służących do przetwórstwa ryb.”

3. Orzeczenie o przepadku , o którym mowa w ust. 2 pkt 2, może dotyczyć również przedmiotów nie stanowiących własności sprawcy.
Dopisano punkt 4

4. W razie skazania za przestępstwo połowu ryb popełnione:
a) za pomocą narzędzi elektrycznych, środków odurzających i trucizn, materiałów wybuchowych – orzeka się karę grzywny w wysokości nie mniejszej niż 60 stawek dziennych,
b) za pomocą siei skrzelowych, oplątujących i matniowych; wontonu, drygawicy, słępu, brodnika, przywłoki, włoczka, niewodu, kłępy i innych sieciowych narzędzi połowowych o podobnym charakterze – orzeka się grzywnę w wysokości co najmniej 3 stawki dzienne za każdy metr bieżący sieci, lecz nie mniejszej niż 60 stawek dziennych.
c) Za pomocą wierszy skrzydłowych: żaków, więcierzy, mieroży kóz i innych narzędzi połowowych o podobnym charakterze - orzeka się grzywnę w wysokości co najmniej 20 stawek dziennych za każde narzędzie połowowe, lecz nie mniejszej niż 60 stawek dziennych.
d) Za pomocą narzędzi pułapkowych: wierszy bezskrzydłowych, bębenków i innych narzędzi połowowych o podobnym charakterze – orzeka się karę grzywny w wysokości nie mniejszej niż 15 stawek dziennych za każde narzędzie połowowe, lecz nie mniejszej niż 60 stawek dziennych.
e) Za pomocą węgorni, kłoni, włoka, suwaty, człapana, kasarka, podrywki o powierzchni sieci powyżej 1,5 metra kwadratowego, narzędzi nakrywających zarzutką lub nastawką oraz innych narzędzi połowowych o podobnym charakterze – orzeka się karę grzywny w wysokości nie mniejszej niż 60 stawek dziennych.
f) Za pomocą narzędzi zahaczających: sznura hakowego, pomp połowowych, pęczków, wędy widełkowej i innych narzędzi połowowych o podobnym charakterze – orzeka się karę grzywny w wysokości 5 stawek dziennych za każde 10 sztuk haczyków zbrojących narzędzia połowowe, lecz nie mniejszej niż 60 stawek dziennych.
g) Za pomocą narzędzi kaleczących: ości, bodacza, kotwy i innych narzędzi połowowych o podobnym charakterze – orzeka się karę grzywny nie mniejszej niż 60 stawek dziennych.
h) W razie popełnienia przestępstwa w miejscach wymienionych

Art. 27b.

1. Uprawniony do rybactwa, który:

1) nie wykonuje obowiązku , o którym mowa w art. 4 ust. 2,
2) korzysta z wód obwodu rybackiego bez wymaganego operatu rybackiego albo wbrew jego założeniom
- podlega karze grzywny

Tu znów chyba warto kreślić wysokość

Art. 8.

1 Nielegalne połowy naruszają mienie Skarbu Państwa, nazywane są „kłusownictwem” i stanowią przestępstwo. Zabrania się połowu ryb:

Dopisano: „Nielegalne połowy naruszają mienie Skarbu Państwa, nazywane są „kłusownictwem” i stanowią przestępstwo”

1) w wypadkach określonych przepisami o ochronie przyrody,
2) o wymiarach ochronnych,
3) w okresie ochronnym,

Tych punktów nie zmieniono natomiast dodano jako punkt 4

4) w ilości która może spowodować zakłócenie równowagi biologicznej.

Numeracja pozostałych punktów przez to zmienia się o 1.

5) w odległości mniejszej niż 50 m od budowli i urządzeń hydrotechnicznych piętrzących wodę,
6)sieciami, wędkami lub kuszami innymi niż określone w przepisach wydanych na podstawie art. 21,
7) narzędziami elektrycznymi nie odpowiadającymi obowiązującym normom,
8) środkami trującymi i odurzającymi,
9) narzędziami kaleczącymi, z wyjątkiem sznurów hakowych, pęczków hakowych, haczyka wędki i harpuna kuszy,
10) materiałami wybuchowymi,
11) przez ich głuszenie,
12) więcej niż dwiema wędkami jednocześnie, a w wypadku ryb łososiowatych i lipieni - więcej niż jedną wędką,
13) wędką:
a) na tarliskach,
b) w odległości mniejszej niż 50 m od rozstawionych w wodzie narzędzi połowowych uprawnionego do rybactwa,
c) w odległości mniejszej niż 75 m od znaku oznaczającego dokonywanie podwodnego połowu ryb kuszą

Dodano jako punkt a) „na tarliskach”„ przed dawny punkt a „w odległości mniejszej niż 50 m od rozstawionych w wodzie narzędzi połowowych uprawnionego do rybactwa,
Wyrzucono dawny punkt b) przez podnoszenie i opuszczanie przynęty w sposób ciągły, z wyjątkiem łowienia ryb pod lodem,: sprzeczny z wieloma obecnie stosowanymi technikami spinningowymi.

13) kuszą:
a) ryb łososiowatych,
b) na szlaku żeglownym,
c) od dnia 15 października do dnia 15 maja,
d) przy użyciu specjalnych aparatów do oddychania w wodzie,
e) w odległości mniejszej niż 75 m od innych osób oraz ustawionych w wodzie narzędzi połowowych.
14) na przepławkach

Dodano punkt 14

2. Zabrania się pozyskiwania ikry ryb, o których mowa w ust. 1 pkt. 2 i 3, oraz niszczenia ikry złożonej na tarliskach i krześliskach.

Art. 9.

1. Ryby złowione z naruszeniem przepisu art. 8 ust. 1 pkt 1-3, jeżeli są żywe, niezwłocznie wypuszcza się do tego samego łowiska, z zachowaniem niezbędnej staranności.
2. Jeżeli podczas jednego połowu masa ryb, wymienionych w art. 8 ust. 1 pkt 2, przekroczy 10% w razie użycia narzędzia ciągnionego, a 5% w razie użycia narzędzia stawnego - niezwłocznie wypuszcza się wszystkie ryby do tego samego łowiska, z zachowaniem niezbędnej staranności.

Bez zmian

Art. 10.

1. Zabrania się przechowywania, przetwórstwa, przewożenia I wprowadzania do obrotu ikry i ryb niewymiarowych lub będących w okresie ochronnym a także ikry i ryb łowionych z naruszeniem przepisów art. 8 i 9.

Dodano „i ryb niewymiarowych lub będących w okresie ochronnym a także ikry”.

2.Osoba fizyczna tub prawna przetwarzająca lub wprowadza prawna przetwarzająca lub wprowadzająca ryby do obrotu jest obowiązana posiadać dokument stwierdzający pochodzenie ryb.

2.Osoba fizyczna tub prawna przetwarzająca lub wprowadzająca ryby do obrotu jest obowiązana posiadać dokument stwierdzający pochodzenie ryb.

Poprawiono, usuwając niezrozumiałe tu słowa „lub wprowadza prawna”.
Celem zmian w tym punkcie jest uniemożliwienie wprowadzania do obrotu ryb w okresie ochronnym np sandaczy w kwietniu (w dokumencie stwierdzającym pochodzenie ryby widnieje że została ona złowiona w lutym poza wodami Związku), a także handel niewymiarkami z własnego stawu. Każdy handlarz ryb i rybak posiada własny staw, którym legalizuje nielegalnie pozyskane ryby.
Oczywiście konieczny byłby jeszcze punkt 2 mówiący o odstępstwach od zakazu z pkt 1 w celach zarybieniowych i naukowo - badawczych. Wiedząc jak trudno będzie precyzyjnie zapisać ten punkt powierzam to mądrzejszym.

Art. 11

Zabrania się połowu ryb i raków przez wyciąganie ich z nor oraz naruszania nor.

Bez zmian

Art. 12

1. Publiczne śródlądowe wody powierzchniowe płynące dzieli się na obwody rybackie.
2. Obwód rybacki składa się z:
1) zasadniczego obwodu rybackiego oraz,
2) uzupełniającego obwodu rybackiego.
3. Zasadniczy obwód rybacki obejmuje wody jezior, zbiorników wodnych, rzek, kanałów lub cieków naturalnych niezbędnych do prowadzenia przez uprawnionego do rybactwa racjonalnej gospodarki rybackiej.
4. Uzupełniający obwód rybacki obejmuje wody płynące dopływów zasadniczego obwodu rybackiego, na których uprawniony do rybactwa okresowo wykonuje czynności związane z prowadzeniem racjonalnej gospodarki rybackiej, określone w operacie rybackim, a w szczególności połowy tarlaków, zarybiania oraz zabiegi ochronne.
5. W obwodzie rybackim uprawnioną do rybactwa może być tylko jedna osoba fizyczna albo prawna albo jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej.

Bez zmian

Art. 13.

1. Na wodach o warunkach biologicznych i hydrotechnicznych szczególnie przydatnych do prowadzenia chowu lub hodowli ryb mogą być ustanawiane obręby hodowlane, w ramach obwodu rybackiego lub poza nim.
2. Wstęp do obrębu hodowlanego wymaga uzgodnienia z uprawnionym do rybactwa.
3.W obrębie hodowlanym nie obowiązują uprawnionego do rybactwa zakazy, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2, oraz nakaz określony w art. 20 ust. 2,
4. Obręb hodowlany nie może być ustanowiony w przyujściowych odcinkach cieków wpadających do morza.

Bez zmian

Art. 14.

1.W ramach obwodu rybackiego, w wodach, w których znajdują się miejsca stałego tarta oraz rozwoju narybku gromadnego zimowania, bytowania i przepływu ryb, mogą być ustanawiane obręby ochronne.
2. W obrębach ochronnych zabrania się połowu oraz czynności szkodliwych dla ryb, a w szczególności naruszania urządzeń tarliskowych, dna zbiornika i roślinności wodnej, uprawiania sportów motorowodnych i urządzania kąpielisk.

Bez zmian

Art. 15.

1. Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, w drodze rozporządzenia, ustanawia i znosi obwody rybackie.
2. Wojewoda ustanawia lub znosi:
1) obręby ochronne, w drodze rozporządzenia,
2) obręby hodowlane, na wniosek uprawnionego do rybactwa.
3. Ustanowienie obrębu hodowlanego w ramach obwodu rybackiego wymaga zawarcia umowy pomiędzy uprawnionymi do rybactwa.

Bez zmian

Art. 16.

Uprawniony do rybactwa jest obowiązany oznakować obręby hodowlane i ochronne.

Bez zmian

Art. 17.

1. W szczególnie uzasadnionych wypadkach, a zwłaszcza do celów zarybieniowych, hodowli, ochrony zdrowia ryb oraz do celów naukowo-badawczych, wojewoda może zezwalać na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2-7 i ust 2 oraz w art. 10 ust. 1, a także na dokonywanie połowu ryb w obrębach ochronnych.
2. Minister właściwy do spraw środowiska w wypadkach, o których mowa w ust. 1, może zezwalać na odstępstwo od zakazu, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1
3.W szczególnie uzasadnionych wypadkach, w celu zapewnienia rybom możliwości swobodnego odbycia tarta, wojewoda może wydać zakaz połowu niektórych gatunków ryb, w określonych wodach, na czas niezbędny do ich ochrony oraz zobowiązać innych użytkowników wód do utrzymania dróg swobodnego przepływu ryb.

Bez zmian

Art. 17a.

1. Przegradzanie sieciowymi rybackimi narzędziami połowowymi więcej niż połowy szerokości łożyska wody płynącej jest możliwe wyłącznie na wodach nie zaliczonych do wód śródlądowych żeglownych i wymaga zezwolenia starosty.
2. Ustawianie sieciowych rybackich narzędzi połowowych na wodach śródlądowych żeglownych na szlaku żeglownym lub w bezpośrednim jego sąsiedztwie wymaga zezwolenia starosty, wydanego w uzgodnieniu z właściwą terytorialnie administracją wód śródlądowych żeglownych oraz organem administracji żeglugi śródlądowej.
3. Zezwolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny określać uprawnionego do rybactwa, miejsce wystawiania narzędzi, ich rodzaj i ilość, sposób oznakowania oraz okres połowu.

Bez zmian

Art. 18.

W obwodach rybackich, przez które przebiega granica województw lub powiatów, w sprawach dotyczących rybactwa właściwy jest wojewoda lub starosta tego województwa lub powiatu, na terenie którego znajduje się większa część powierzchni obwodu rybackiego. W innych przypadkach właściwość miejscową w sprawach dotyczących rybactwa ustalają, w drodze porozumienia, zainteresowani wojewodowie lub starostowie.

Bez zmian

Art. 19.

1.W wypadku wystąpienia wody poza linię brzegu, zabrania się czynienia przeszkód w jej odpływie.
2. Uprawniony do rybactwa może wejść na zalany grunt w celu połowu ryb. Posiadaczowi gruntu zalanego wodą przysługuje odszkodowanie za szkody związane z wejściem na jego grunt i połowem ryb.
3. Ryby nie wyłowione w ciągu miesiąca od zalania gruntu stanowią pożytki, do których pobierania jest uprawniony posiadacz gruntu.
Czy wykreślić ust. 3 art. 19?

4. Przepis ust. 2 nie ma zastosowania, jeżeli w wyniku zalania gruntów nastąpiło połączenie się z wodami użytkowanymi przez innego uprawnionego do rybactwa.
Zamieniono kolejność Art. 20 i 21 jest:

Art. 20.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia, określa:
1) szczegółowe warunki uprawiania amatorskiego połowu ryb,
2) organizacje uprawnione do przeprowadzania egzaminów w zakresie ochrony i połowu ryb,
Zamieniono liczbę poj. na mnogą i zamiast słów: „organizację uprawnioną” jest „organizacje uprawnione”. Wyrzucono słowo „społeczną” przed słowem „organizacje”, .

3) wzór karty wędkarskiej i karty łowiectwa podwodnego oraz wysokość opłat pobieranych za ich wydanie,
4)szczegółowe warunki ochrony i połowu ryb, rybackie narzędzia i urządzenia połowowe, zasady ustanawiania obwodów rybackich, obrębów hodowlanych i ochronnych, oznakowania obrębów i sprzętu pływającego służącego do połowu ryb oraz rejestracji tego sprzętu, w tym dwuliterowe oznaczenie województwa, o którym mowa w art. 21 ust. 3a.

Zmieniono na : „w art 21 ust. 3a.

Art. 21.

1. Rybackie narzędzia i urządzenia połowowe, oznakowane w sposób umożliwiający identyfikację właściciela, może posiadać wyłącznie uprawniony do rybactwa oraz osoby posiadające zezwolenie na ich produkcję i handel. Starosta wydaje zezwolenie na produkcję i handel rybackimi narzędziami i urządzeniami połowowymi. Uprawniony jest obowiązany prowadzić rejestr wyprodukowanych i sprzedanych narzędzi, określając w nim dane nabywcy.

Dodano : „oznakowane w sposób umożliwiający identyfikację właściciela”,
wyrzucono: „z wyjątkiem osób prowadzących działalność gospodarczą w zakresie produkcji i obrotu tymi narzędziami i urządzeniami.”
a dodano: „oraz osoby posiadające zezwolenie na ich produkcję i handel. Starosta wydaje zezwolenie na produkcję i handel rybackimi narzędziami i urządzeniami połowowymi. Uprawniony jest obowiązany prowadzić rejestr wyprodukowanych i sprzedanych narzędzi, określając w nim dane nabywcy.

2.Sprzęt pływający służący do połowu ryb podlega obowiązkowi oznakowania i rejestracji.
3.Rejestrację sprzętu, o którym mowa w ust. 2, prowadzi starosta.
3a.Oznakowanie sprzętu pływającego służącego do połowu ryb powinno zawierać numer rejestracyjny składający się z dwuliterowego oznaczania województwa, myślnika, trzyliterowego oznaczenia powiatu, myślnika, czterocyfrowej liczby od 0001 do 9999 odpowiadającej kolejnemu numerowi wpisu do rejestru oraz litery "R" - oznaczającej uprawnionego do rybactwa albo "A" - oznaczającej sprzęt pływający służący do amatorskiego połowu ryb.
3b. Wojewoda ustala trzyliterowe oznaczenie powiatu, o którym mowa w ust. 3a.
4. Uprawniony do rybactwa ma obowiązek trwale oznakować narzędzia rybackie i urządzenia połowowe w sposób umożliwiający ustalenie ich właściciela.
5. Zabrania się osobom nieuprawnionym podejmowania z wody narzędzi rybackich i urządzeń połowowych.


Dlasze artykuły dotyczące PSR i a zwłaszcza SSR wymagają więcej pracy, zamieścimy później.
Andrzej