Ustawao wędkarsko-rybackim korzystaniu z wód

Art. 1

1. Ustawa dotyczy korzystania z zasobów ichtiofauny, które są częścią przyrody i jako dobro publiczne powinny być użytkowane zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju. Ustawa reguluje gospodarkę wędkarską i rybacką, opartą na zasadach prawidłowego użytkowania zasobów biologicznych, określając warunki ochrony, połowu, chowu i hodowli ryb.

Za:

a) chów ryb uznaje się działania zmierzające do utrzymania i zwiększenia produkcji ryb,

b) za hodowlę ryb uznaje się chów połączony z doborem i selekcją, w celu zachowania i poprawienia wartości użytkowej ryb,

c) za połów ryb uznaje się korzystanie z zasobów ryb, na zasadach określonych w ustawie.

2. Przepisy ustawy stosuje się wyłącznie do publicznych powierzchniowych wód śródlądowych, zwanych dalej „wodami”, za wyjątkiem art. 4 ust. 1, art. 10 oraz art. 21, które stosuje się także do innych wód.

3 Wyróżnia się:

1) amatorski połów ryb za pomocą wędki, zwany dalej „wędkarstwem”,

2) amatorski połów ryb za pomocą kuszy,

3) rybackie połowy gospodarcze,

4) połowy rybackie służące zabiegom sanitarnym, hodowlanym i badaniom naukowym.

4. Pozyskiwanie ryb może odbywać się jedynie z zachowaniem możliwości odtwórczych ekosystemu wodnego i z zachowaniem różnorodności biologicznej. Dopuszcza się korzystanie z naturalnych zasobów ichtiofauny na następujących zasadach:

1) w wodach oddanych w użytkowanie lub wydzierżawionych do prowadzenia gospodarki wędkarskiej, dopuszcza się jedynie połowy wędkarskie, bez prawa połowów gospodarczych. Połowów za pomocą narzędzi i urządzeń rybackich dokonywać można wyłącznie w celu przeprowadzenia niezbędnych zabiegów sanitarnych, hodowlanych lub badań naukowych;

2) w wodach oddanych w użytkowanie lub wydzierżawionych do prowadzenia gospodarki rybackiej, gdzie celem jest wykorzystanie możliwości produkcyjnych akwenu, dopuszcza się stosowanie narzędzi i urządzeń rybackich;

3) woda oddana w użytkowanie lub wydzierżawiona do celów wędkarskich nie może być poddzierżawiana do celów innych niż wędkarskie.

5. Ryby i inne organizmy wodne żyjące w wodzie stanowią jej pożytki.

6. Przepisy ustawy nie naruszają postanowień umów międzynarodowych, w szczególności dotyczących gospodarki rybackiej w wodach granicznych, oraz ustawy Prawo wodne i przepisów o ochronie środowiska. Art. 1a. Zadania samorządu województwa, o których mowa w art. 6 ust. 2a, 2b i 3, art. 15 ust. 2 i 2b, art. 17 ust. 1, 3 i 4, art. 18, art. 21 ust. 3b, art. 27b ust. 2, są zadaniami z zakresu administracji rządowej.

Art. 2.

1. Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do warunków chowu, hodowli i połowu raków oraz innych organizmów żyjących w wodzie, stanowiących jej pożytki, z tym że rak błotny i rak szlachetny nie mogą być przedmiotem amatorskiego połowu.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia, może określać warunki chowu, hodowli i pozyskiwania innych organizmów żyjących w wodzie, do których stosuje się odpowiednio przepisy ustawy.

Art. 3. Na wprowadzanie do wód gatunków obcych polskiej florze i faunie, za wyjątkiem karpia (Cyprinus ciprinus) i pstrąga tęczowego (Oncorhynchus mykiss), jest wymagane zezwolenie ministra właściwego do spraw rolnictwa, wydane w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska i po zasięgnięciu opinii Państwowej Rady Ochrony Przyrody.

Art. 4.

1. Do chowu, hodowli lub połowu ryb:

1) uprawniony jest:

a) władający wodami w sztucznym zbiorniku wodnym przeznaczonym do chowu lub hodowli ryb i usytuowanym na publicznych śródlądowych wodach powierzchniowych płynących,

b) właściciel albo posiadacz gruntów pod wodami stojącymi lub gruntów pod wodami, do których stosuje się odpowiednio art. 5 ust. 4 ustawy - Prawo wodne,

c) właściciel albo posiadacz gruntów pod stawami rybnymi lub innymi urządzeniami w gospodarstwie rolnym przeznaczonymi do chowu lub hodowli ryb,

2) w obwodzie rybackim uprawniony jest organ administracji publicznej wykonujący uprawnienia właściciela wody w zakresie rybactwa śródlądowego albo osoba władająca obwodem rybackim na podstawie umowy zawartej z właściwym organem administracji publicznej - zwani dalej „uprawnionymi do rybactwa”.

2. Uprawniony do rybactwa jest obowiązany dokumentować działania związane z prowadzoną gospodarką rybacką.

3. Dokumentacja, o której mowa w ustępie poprzedzającym, jest jawna. Każdyma prawo wglądu do dokumentacji z ostatnich 5 lat.

Art. 5.

Osoba dokonująca połowu ryb z upoważnienia i na rzecz uprawnionego do rybactwa jest zobowiązana posiadać i okazywać na żądanie dokument stwierdzający upoważnienie uprawnionego do połowu ryb.

Art. 6.

1. Uprawniony do rybactwa w obwodzie rybackim jest obowiązany prowadzić racjonalną gospodarkę rybacką.

2. Racjonalna gospodarka rybacka polega na korzystaniu z pożytków wód z zachowaniem zasobów ryb w równowadze biologicznej na poziomie zapewniającym korzystanie z nich przyszłym pokoleniom, w sposób nie naruszający interesów uprawnionych do rybactwa na tym samym dorzeczu.

2a. Właściwy zarząd województwa co najmniej raz na trzy lata, dokonuje na podstawie operatu rybackiego i dokumentacji, o której mowa w ust. 4, oceny wypełniania przez uprawnionego do rybactwa obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej.

2b. O wynikach oceny, o której mowa w ust. 2a, zarząd województwa powiadamia właściciela wody.

3. Zarząd województwa w wyjątkowo uzasadnionych wypadkach, a zwłaszcza w razie zanieczyszczenia wód uniemożliwiającego chów lub hodowlę ryb albo masowego wystąpienia chorób ryb, może zwolnić od obowiązku, o którym mowa w ust 1, lub uznać zbiornik wodny za nieprzydatny do prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej na czas określony.

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzory dokumentacji i zasady jej prowadzenia przez uprawnionego do rybactwa, a także zasady i zakres dokonywanej oceny wypełniania przez uprawnionego do rybactwa obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej.

5. Minister realizując upoważnienie, o którym mowa w ust. 4, kierować się będzie potrzeba uzyskania informacji dotyczących stanu gospodarki rybackiej oraz koniecznością zapewnienia ichtiologicznej oceny gospodarki rybackiej prowadzonej przez uprawnionego do rybactwa.

Art. 6a.

1. Operat rybacki określający zasady prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim sporządza uprawniony do rybactwa.

2. Operat rybacki sporządza się raz na 10 lat w formie opisowej i graficznej.

3. Część opisowa operatu rybackiego powinna zawierać w szczególności:

1) dane dotyczące uprawnionego do rybactwa,

2) dane i informacje dotyczące obwodu rybackiego, a w szczególności aktualny stanichtiofauny sporządzony na podstawie udokumentowanych połowów,

3) zasady prowadzenia gospodarki rybackiej, opracowane z uwzględnieniem zróżnicowania obwodu rybackiego na zasadniczy i uzupełniający obwód rybacki.

4. Uprawniony do rybactwa może dokonać zmian w operacie rybackim przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, o ile warunki korzystania z wód regionu uległy istotnej zmianie.

5. Operat rybacki oraz jego zmiany wymagają uzyskania pozytywnej opinii uprawnionej jednostki.

6. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze rozporządzenia, określi sposoby sporządzania i opiniowania operatu rybackiego, szczegółowe wymagania, jakim powinien odpowiadać operat rybacki, a także wskaże jednostki uprawnione do opiniowania operatów rybackich.

7. Minister, określając sposoby sporządzania i opiniowania operatu rybackiego oraz wymagania, jakim powinien odpowiadać operat rybacki, wskaże niezbędne elementy, które powinny być zawarte w operacie rybackim i zaopiniowane przez uprawnioną jednostkę. Minister uwzględni potrzebę opracowania i zaopiniowania szczegółowej charakterystyki obwodu rybackiego oraz planu gospodarki rybackiej obejmującego w szczególności informacje o nakładach rzeczowo-finansowych, zasadach i warunkach odtwarzania zasobów ryb z gatunków wędrownych lub zagrożonych pogarszającymi się warunkami rozrodu naturalnego w wodach obwodu rybackiego.

Art. 7.

1. (skreślony)

2. Amatorski połów ryb może uprawiać osoba posiadająca dokument uprawniający do takiego połowu, zwany dalej ,,kartą wędkarską" lub ,,kartą łowiectwa podwodnego", a jeżeli połów ryb odbywa się w wodach uprawnionego do rybactwa - posiadająca ponadto jego zezwolenie.

3. Z obowiązku posiadania karty wędkarskiej są zwolnione osoby do lat 14, z tym że mogą one uprawiać amatorski połów ryb wyłącznie pod opieką osoby pełnoletniej posiadającej taką kartę.
bez zmiany

4. Z obowiązku posiadania karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego są zwolnieni cudzoziemcy czasowo przebywający w Polsce, posiadający zezwolenie, o którym mowa w ust. 2. Z obowiązku tego zwolnione są także osoby uprawiające amatorski połów ryb w wodach uprawnionej do rybactwa osoby fizycznej, jeżeli uzyskały od niej zezwolenie na połów w tych wodach.
bez zmiany

5. Kartę wędkarską lub kartę łowiectwa podwodnego wydaje starosta, po złożeniu przez osobę zainteresowaną egzaminu ze znajomości ochrony i połowu ryb przed komisją powołaną przez organizatora amatorskiego połowu ryb; z obowiązku składania egzaminu są zwolnione osoby posiadające średnie lub wyższe wykształcenie rybackie.

Słowa „organizacje społeczną zastąpiono „organizatora”

6. Osoba wobec której orzeczono cofniecie karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego, może przystąpić do powtórnego egzaminu najwcześniej po upływie terminu, o którym mowa w art. 27 ust 2 pkt 3.

7. Organizator amatorskiego połowu ryb za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 5, pobiera opłaty w wysokości przez siebie ustalonej.

Na początku zdania w miejsce „społeczna organizacja” wstawiono „organizator”.

8. Uprawniony do rybactwa za wydane zezwolenie na uprawianie amatorskiego połowu ryb może pobierać opłatę w wysokości przez siebie ustalonej.

Bez zmiany

9. Amatorski połów ryb wbrew szczegółowym warunkom i zasadom określonym przez uprawnionego do rybactwa przy wydaniu zezwolenia, o którym mowa w ust 2, oznacza połów bez tego zezwolenia.

Dodano j.w.

Art. 8.

1. Zabrania się połowu ryb:

1) w wypadkach określonych przepisami o ochronie przyrody,

2) o wymiarach ochronnych,

3) w okresie ochronnym,

3a) w ilości, która może spowodować zakłócenie równowagi biologicznej,

4) w odległości mniejszej niż:

a) 50 m od budowli i urządzeń hydrotechnicznych piętrzących wodę powyżej 10 m,

b) 20 m od budowli i urządzeń hydrotechnicznych piętrzących wodę powyżej 5 m,

c) 5 m od przepławek, grobli, śluz, tam, zapór, jeśli wysokość piętrzenia nie przekracza 5 m,

5)sieciami, wędkami lub kuszami innymi niż określone w przepisach wydanych na podstawie art. 20,

6) przez wytwarzanie w wodzie pola elektrycznego charakterystycznego dla prądu zmiennego, a także narzędziami elektrycznymi nie odpowiadającymi obowiązującym normom,

7) środkami trującymi i odurzającymi,

8) narzędziami kaleczącymi, z wyjątkiem sznurów hakowych, pęczków hakowych, haczyka wędki i harpuna kuszy,

9) materiałami wybuchowymi,

10) przez ich głuszenie,

11) więcej niż dwiema wędkami jednocześnie, a w wypadku ryb łososiowatych i lipieni - więcej niż jedną wędką,

12) wędką:

a) na oznakowanych tarliskach w czasie tarła,

b) w odległości mniejszej niż 50 m od rozstawionych w wodzie narzędzi połowowych uprawnionego do rybactwa,w odległości mniejszej niż 75 m od znaku oznaczającego dokonywanie podwodnego połowu ryb kuszą

13) kuszą:

a) ryb łososiowatych i węgorzy,

b) na szlaku żeglownym,
c) od dnia 15 października do dnia 15 maja,
d) przy użyciu specjalnych aparatów do oddychania w wodzie,
e) w odległości mniejszej niż 75 m od innych osób oraz ustawionych w wodzie narzędzi połowowych.

2. Zabrania się pozyskiwania ikry ryb, o których mowa w ust. 1 pkt. 2 i 3, oraz niszczenia ikry złożonej na tarliskach i krześliskach.

Art. 9.

1. Złowione ryby, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3, jeżeli są żywe, niezwłocznie wypuszcza się do tego samego łowiska, z zachowaniem niezbędnej staranności.

2. Jeżeli podczas jednego połowu masa ryb, wymienionych w art. 8 ust. 1 pkt 2, przekroczy 10% w razie użycia narzędzia ciągnionego, a 5% w razie użycia narzędzia stawnego - niezwłocznie wypuszcza się wszystkie ryby do tego samego łowiska, z zachowaniem niezbędnej staranności.
Bez zmian

Art. 10.

1. Zabrania sie:

1) przechowywania, przetwórstwa i wprowadzania do obrotu ikry i ryb niewymiarowych lub będących w okresie ochronnym, a także złowionych lub pozyskanych z naruszeniem przepisów art. 8 i 9;

2) wprowadzania do obrotu ryb pochodzących z amatorskiego połowu ryb.

2.Osoba fizyczna tub prawna przetwarzająca lub wprowadzająca ryby do obrotu jest obowiązana posiadać dokument stwierdzający pochodzenie ryb.

Art. 11

Zabrania się połowu ryb i raków przez wyciąganie ich z nor oraz naruszania nor.

Bez zmian

Art. 12

1. Wody płynące dzieli się na obwody rybackie.

2. Obwód rybacki składa się z:

1) zasadniczego obwodu rybackiego oraz,

2) uzupełniającego obwodu rybackiego.

3. Zasadniczy obwód rybacki obejmuje wody jezior, zbiorników wodnych, rzek, kanałów lub cieków naturalnych niezbędnych do prowadzenia przez uprawnionego do rybactwa racjonalnej gospodarki rybackiej.

4. Uzupełniający obwód rybacki obejmuje wody płynące dopływów zasadniczego obwodu rybackiego, na których uprawniony do rybactwa okresowo wykonuje czynności związane z prowadzeniem racjonalnej gospodarki rybackiej, określone w operacie rybackim, a w szczególności połowy tarlaków, zarybiania oraz zabiegi ochronne.

4a. Uprawniony do rybactwa może zezwolić na amatorski połów ryb w uzupełniającym obwodzie rybackim. Wszystkie ryby pozyskane amatorskim połowem ryb niezwłocznie wypuszcza się w stanie żywym do tego samego łowiska, z zachowaniem niezbędnej staranności.

5. W obwodzie rybackim uprawnioną do rybactwa może być tylko jedna osoba fizyczna albo prawna albo jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej.

Skrócono ust.1, jako że ustawa odnosić ma się na mocy art. 1 tylko do wód publicznych – nie należy tego powtarzać. Dodano ust. 4a.

Art. 12

1a. Do obwodu rybackiego nie włącza się wód znajdujących się w granicach parku narodowego lub rezerwatu przyrody, w których jest zabronione wykonywanie rybactwa, oraz wód w sztucznych zbiornikach wodnych przeznaczonych do chowu lub hodowli ryb i innych organizmów wodnych, usytuowanych na publicznych śródlądowych wodach powierzchniowych płynących, jeżeli wody w tych zbiornikach sztucznie zajęły grunty, które nie stanowią własności publicznej.

Art. 13.

1 W miejscach szczególnie przydatnych do prowadzenia chowu lub hodowli ryb mogą być ustanawiane obręby hodowlane, w ramach obwodu rybackiego lub poza nim.

2. Wstęp do obrębu hodowlanego wymaga uzgodnienia z uprawnionym do rybactwa.

3.W obrębie hodowlanym nie obowiązują uprawnionego do rybactwa zakazy, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2, oraz nakaz określony w art. 20 ust. 2,

4. Obręb hodowlany nie może być ustanowiony w przyujściowych odcinkach cieków wpadających do morza.

Zmiana numeru art. wynikająca z zamiany art. 20 i 21

Art. 14.

1.W ramach obwodu rybackiego, w wodach, w których znajdują się miejsca stałego tarta oraz rozwoju narybku gromadnego zimowania, bytowania i przepływu ryb, mogą być ustanawiane obręby ochronne.

2. W obrębach ochronnych zabrania się połowu oraz czynności szkodliwych dla ryb, a w szczególności naruszania urządzeń tarliskowych, dna zbiornika i roślinności wodnej, uprawiania sportów motorowodnych i urządzania kąpielisk.

Bez zmian

Art. 15.

1. Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, w drodze rozporządzenia, ustanawia i znosi obwody rybackie.

2. Obręby ochronne ustanawia lub znosi zarząd województwa.

2a. W przypadku konieczności zniesienia obwodu rybackiego na wodach objętych formami ochrony przyrody obwód rybacki znosi się po upływie terminu, na który została zawarta umowa, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, chyba że uprawniony do rybactwa wyrazi zgodę na wcześniejsze rozwiązanie umowy.

2b. Obręby hodowlane ustanawia lub znosi marszałek województwa, w drodze decyzji, na wniosek uprawnionego do rybactwa. zmiana wynikająca z noweli 20053. Ustanowienie obrębu hodowlanego w ramach obwodu rybackiego wymaga zawarcia umowy pomiędzy uprawnionymi do rybactwa.

Bez zmian

Art. 16.

Uprawniony do rybactwa jest obowiązany oznakować obręby hodowlane i ochronne.

Bez zmian

Art. 17.

1. W szczególnie uzasadnionych wypadkach, a zwłaszcza do celów zarybieniowych, hodowli, zawodów sportowych, ochrony zdrowia ryb oraz do celów naukowo-badawczych, zarząd województwa może zezwalać na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2-7 i ust 2 oraz w art. 10 ust. 1, a także na dokonywanie połowu ryb w obrębach ochronnych.

2. Minister właściwy do spraw środowiska w wypadkach, o których mowa w ust. 1, może zezwalać na odstępstwo od zakazu, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1

3.W szczególnie uzasadnionych wypadkach, w celu zapewnienia rybom możliwości swobodnego odbycia tarła, zarząd województwa może wydać zakaz połowu niektórych gatunków ryb, w określonych wodach, na czas niezbędny do ich ochrony oraz zobowiązać innych użytkowników wód do utrzymania dróg swobodnego przepływu ryb.

4. Uchwałę zarządu województwa podjętą w sprawie, o której mowa w ust. 3, ogłasza się w sposób zwyczajowo przyjęty oraz publikuje w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

Art. 17a.

1. Przegradzanie sieciowymi rybackimi narzędziami połowowymi więcej niż połowy szerokości łożyska wody płynącej jest możliwe wyłącznie na wodach nie zaliczonych do wód śródlądowych żeglownych i wymaga zezwolenia starosty.

2. Ustawianie sieciowych rybackich narzędzi połowowych na wodach śródlądowych żeglownych na szlaku żeglownym lub w bezpośrednim jego sąsiedztwie wymaga zezwolenia starosty, wydanego w uzgodnieniu z właściwą terytorialnie administracją wód śródlądowych żeglownych oraz organem administracji żeglugi śródlądowej.

3. Zezwolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny określać uprawnionego do rybactwa, miejsce wystawiania narzędzi, ich rodzaj i ilość, sposób oznakowania oraz okres połowu.

Bez zmian

Art. 18.

1. W obwodach rybackich, przez które przebiega granica województw, w sprawach dotyczących rybactwa właściwy jest zarząd tego województwa, na którego terenie znajduje się większa część powierzchni obwodu rybackiego. W innych przypadkach właściwość miejscową w sprawach dotyczących rybactwa ustalają, w drodze porozumienia, zainteresowane zarządy województw.

1a W obwodach rybackich, przez które przebiega granica powiatów, w sprawach dotyczących rybactwa właściwy jest starosta tego powiatu, na którego terenie znajduje się większa część powierzchni obwodu rybackiego. W innych przypadkach właściwość miejscową w sprawach dotyczących rybactwa ustalają, w drodze porozumienia, zainteresowani starostowie.

Art. 19.

1.W wypadku wystąpienia wody poza linię brzegu, zabrania się czynienia przeszkód w jej odpływie.

2. Uprawniony do rybactwa może wejść na zalany grunt w celu połowu ryb. Posiadaczowi gruntu zalanego wodą przysługuje odszkodowanie za szkody związane z wejściem na jego grunt i połowem ryb.

3. Ryby nie wyłowione w ciągu miesiąca od zalania gruntu stanowią pożytki, do których pobierania jest uprawniony posiadacz gruntu.

4. Przepis ust. 2 nie ma zastosowania, jeżeli w wyniku zalania gruntów nastąpiło połączenie się z wodami użytkowanymi przez innego uprawnionego do rybactwa.

Zamieniono kolejność Art. 20 i 21 jest:

Art. 20.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia, określa:

1) szczegółowe warunki uprawiania amatorskiego połowu ryb,

2) organizatorów amatorskiego połowu ryb uprawnionych do przeprowadzania egzaminów w zakresie ochrony i połowu ryb,

3) wzór karty wędkarskiej i karty łowiectwa podwodnego oraz wysokość opłat pobieranych za ich wydanie,

4)szczegółowe warunki ochrony i połowu ryb, rybackie narzędzia i urządzenia połowowe, zasady ustanawiania obwodów rybackich, obrębów hodowlanych i ochronnych, oznakowania obrębów i sprzętu pływającego służącego do połowu ryb oraz rejestracji tego sprzętu, w tym dwuliterowe oznaczenie województwa, o którym mowa w art. 21 ust. 3a.

Zmieniono na : „w art 21 ust. 3a.

Art. 21.

1. Rybackie narzędzia i urządzenia połowowe, oznakowane w sposób umożliwiający identyfikację właściciela, może posiadać wyłącznie uprawniony do rybactwa, a także dyrektor parku narodowego i uprawnione przez niego osoby, w celu wykonywania ochrony ryb na wodach parku narodowego, oraz osoby posiadające zezwolenie na produkcję i handel tymi narzędziami i urządzeniami.

1a. Starosta wydaje zezwolenie na produkcję i handel rybackimi narzędziami i urządzeniami połowowymi. Uprawniony jest obowiązany prowadzić rejestr wyprodukowanych oraz sprzedanych narzędzi i urządzeń, określając w nim dane nabywcy.

1b. Osoba posiadająca zezwolenie na produkcję lub handel rybackimi narzędziami i urządzeniami połowowymi może je zbywać tylko osobom posiadającym i okazującym zezwolenie na handel tymi narzędziami i urządzeniami, oraz osobom uprawnionym do połowu ryb, okazującym tytuł swego uprawnienia.

2.Sprzęt pływający służący do połowu ryb podlega obowiązkowi oznakowania i rejestracji.

3.Rejestrację sprzętu, o którym mowa w ust. 2, prowadzi starosta.

3a.Oznakowanie sprzętu pływającego służącego do połowu ryb powinno zawierać numer rejestracyjny składający się z dwuliterowego oznaczania województwa, myślnika, trzyliterowego oznaczenia powiatu, myślnika, czterocyfrowej liczby od 0001 do 9999 odpowiadającej kolejnemu numerowi wpisu do rejestru oraz litery "R" - oznaczającej uprawnionego do rybactwa albo "A" - oznaczającej sprzęt pływający służący do amatorskiego połowu ryb.

3b. Wojewoda ustala trzyliterowe oznaczenie powiatu, o którym mowa w ust. 3a.

4. Uprawniony do rybactwa ma obowiązek trwale oznakować narzędzia rybackie i urządzenia połowowe w sposób umożliwiający ustalenie ich właściciela.

5. Zabrania się osobom nieuprawnionym podejmowania z wody narzędzi rybackich i urządzeń połowowych.

Art. 22.

1. Tworzy się Państwową Straż Rybacką.

2. Zadaniem Państwowej Straży Rybackiej jest kontrola przestrzegania ustawy oraz przepisów wydanych na jej podstawie.

3. Państwowa Straż Rybacka jest wyodrębnioną jednostką organizacyjną podległą bezpośrednio wojewodzie.

3a. Państwowa Straż Rybacka współpracuje z Szefem krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

4. Strażnicy Państwowej Straży Rybackiej pełnią służbę w organach administracji państwowej i podlegają przepisom ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. Nr 31 poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19 poz. 132, z 1989 r. Nr 4, póz. 24, Nr 34, poz. 178 i poz.182, z 1990 r.oz. 178 i poz.182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, z 1991 r. Nr 55 poz. 234, Nr 88, póz. 400 i Nr 95, poz. 425, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 90, poz. 451, z 1994 r. Nr 136 poz. 704, z 1995 r. Nr 132, poz. 640, z 1996 r. Nr 89, poz. 402 i Nr 106, poz.496, z 1997 r. Nr 98, poz. 604, Nr 133, póz. 882 i 883, Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 131,poz. 860, Nr 155, poz. 1016, Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 483), z uwzględnieniem przepisu art. 26 ust.1 niniejszej ustawy.

5. W czasie wykonywania czynności służbowych strażnik Państwowej Straży Rybackiej ma prawo otrzymania bezpłatnego umundurowania, oznak służbowych, odznaki służbowej, odzieży specjalnej i wyposażenia osobistego z obowiązkiem ich noszenia w czasie pełnienia obowiązków służbowych.

6. W wypadkach szczególnie uzasadnionych komendant wojewódzki Państwowej Straży Rybach może zezwolić na używanie ubioru cywilnego w czasie wykonywania obowiązków służbowych. 7. Wojewoda, w drodze zarządzenia, nadaje regulamin Państwowej Straży Rybackiej. Określający szczegółową organizację i sposób działania tej straży.

Art. 23.

W czasie wykonywania czynności służbowych strażnik Państwowej Straży Rybackiej jest uprawniony do:

1) kontroli dokumentów uprawniających do połowu ryb u osób dokonujących połowu oraz dokumentów stwierdzających pochodzenie ryb u osób przetwarzających lub wprowadzających ryby do obrotu,

2) kontroli ilości masy i gatunków odłowionych ryb, przetwarzanych lub wprowadzanych do obrotu oraz przedmiotów służących do ich połowu,

3) zabezpieczenia porzuconych ryb i przedmiotów służących do ich połowu w wypadku niemożności ustalenia ich posiadacza,

4) żądania wyjaśnień i wykonywania czynności niezbędnych do przeprowadzania kontroli, a w wypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia:

a) legitymowania osób podejrzanych w celu ustalenia ich tożsamości,

b) odebrania za pokwitowaniem ryb i przedmiotów służących do ich połowu, z tym że ryby należy przekazać za pokwitowaniem uprawnionemu do rybactwa, a przedmioty zabezpieczyć,

c) zatrzymywania za pokwitowaniem dokumentów, o których mowa w pkt 1, z tym że dokumenty te wraz z wnioskiem o ukaranie przekazuje się w terminie 7 dni właściwemu sądowi grodzkiemu,

d) kontroli środków transportowych w celu sprawdzenia zawartości ich ładunku w miejscach związanych z połowem ryb.

e) przeszukiwania osób i pomieszczeń na zasadach określonych w Kodeksie postępowania karnego w celu znalezienia przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie lub podlegających przepadkowi,

f) doprowadzenia do najbliższego komisariatu lub posterunku Policji osób, w stosunku do których zachodzi uzasadniona potrzeba podjęcia dalszych czynności wyjaśniających,

5) dokonywania czynności sprawdzających w postępowaniu w sprawach o wykroczenia określone w przepisach ustawy, udziału w tych sprawach w charakterze oskarżyciela publicznego oraz wnoszenia środków zaskarżenia od rozstrzygnięć zapadłych w sądzie grodzkim,

6) nakładania grzywien w drodze mandatu karnego za wykroczenia określone w ustawie,

7) żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, zwracania się o taką pomoc do jednostek gospodarczych, organizacji społecznych, jak również w nagłych przypadkach do każdego obywatela o udzielenie doraźnej pomocy na zasadach określonych w przepisach o Policji, określających szczegółowo zasady żądania takiej pomocy,

8) wstępu i wjazdu:

a) do pomieszczeń magazynowych i miejsc składowania ryb oraz na tereny obrębów hodowlanych,

b) na tereny pozostające w administracji urzędów morskich, na tereny lasów, zakładów przemysłowych, ośrodków turystyczno-wypoczynkowych, gospodarstw rolnych i innych trenów prywatnych w zakresie niezbędnym do prowadzenia kontroli na wodach przyległych do tych terenów,

c) na wały przeciwpowodziowe, śluzy, tamy, na teren elektrowni, młynów i tartaków wodnych, przepompowni oraz innych urządzeń piętrzących wodę, z wyjątkiem terenów i obiektów Sił Zbrojnych, Straży Granicznej i Policji oraz innych szczególnego przeznaczenia chronionych tajemnicą państwową,

dopisano: „ i innych terenów prywatnych” w ppk. b.

9) prowadzenia działań kontrolnych w miejscach wymienionych w pkt 8 bez konieczności uzyskania zgody ich właściciela lub użytkownika,

10) noszenia broni palnej krótkiej, broni gazowej i broni sygnałowej,

11) noszenia kajdanek i ręcznego miotacza gazu, paralizatora elektrycznego.

Dopisano „paralizatora elektrycznego”

Art. 23a.

1. Strażnik Państwowej Straży Rybackiej może, wobec osób uniemożliwiających wykonywanie przez niego czynności określonych w ustawie, stosować środki przymusu bezpośredniego w postaci:

1) siły fizycznej,

2) psa służbowego,

3) kajdanek,

4) chemicznych środków obezwładniających w postaci ręcznego miotacza gazu,

5) broni gazowej,

6) paralizatora elektrycznegodopisano „paralizatora elektrycznego”

2. Zastosowanie przez strażnika Państwowej Straży Rybackiej środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w ust. 1, powinno odpowiadać potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji i zmierzać do podporządkowania się osoby wydanym poleceniom.

3. Jeżeli zastosowanie środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w ust. 1, okazało się niewystarczające lub ich użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia nie jest możliwe, strażnik Państwowej Straży Rybackiej ma prawo użycia broni palnej w następujących wypadkach:

1) w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie własne l lub innej osoby,

2) przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palną strażnikowi lub innej osobie uprawnionej do posiadania broni palnej, 3) przeciwko osobie nie podporządkowującej się wezwaniu do natychmiastowego porzucenia broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu lub zdrowiu strażnika albo innej osoby.

4. Użycie broni palnej powinno następować w sposób wyrządzający najmniejszą szkodę osobie, przeciwko której użyto broni, i nie może zmierzać do pozbawienia jej życia, a także narazić na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia innych osób.

5. Do wykonywania przez strażnika Państwowej Straży Rybackiej czynności, o których mowa w art. 23, a także do użycia przez niego środków przymusu, o których mowa w ust.1 i 3, stosuje się odpowiednio przepisy o Policji.

6. Strażnikowi Państwowej Straży Rybackiej wykonującemu obowiązki przysługują uprawnienia określone odrębnymi przepisami odnoszącymi się do:

1) Straży Parku Narodowego - w zakresie przestrzegania przepisów o ochronie przyrody,

2) Państwowej Straży Łowieckiej - w zakresie zwalczania kłusownictwa,

3) strażników leśnych - w zakresie zwalczania szkodnictwa leśnego.

7.Czynności, o których mowa w ust. 1, powinny być wykonywane w sposób możliwie najmniej naruszający dobra osobiste osoby, w stosunku do której zostały podjęte.

8.Na sposób przeprowadzania czynności, o których mowa w ust. 1 i w art.23, przysługuje zażalenie do prokuratora.

9. Strażnicy Państwowej Straży Rybackiej przy wykonywaniu czynności służbowych korzystają z ochrony prawnej przewidzianej w przepisach Kodeksu karnego dla funkcjonariusza publicznego.

10. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady i warunki:

1)współdziałania Państwowej Straży Rybackiej z Policją,

2)posiadania przechowywania i ewidencjonowania broni palnej, gazowej i sygnałowej oraz amunicji do niej i ręcznych miotaczy gazu, kajdanek oraz sprawowania przez Policję nadzoru w tym zakresie nad Strażą.

Art. 24.

1. Uprawniony do rybactwa, a także osoba przez niego upoważniona po okazaniu pełnomocnictwa, ma prawo kontroli dokumentów uprawniających do połowu ryb u osób dokonujących połowu w wodach uprawnionego do rybactwa.

2. Uprawniony do rybactwa oraz osoba przez niego upoważniona ma prawo ująć osobę złapaną na gorącym uczynku popełnienia wykroczenia lub przestępstwa, oraz osobę nie okazującą na żądanie dokumentów, o których mowa w ust. 1. Zatrzymanego należy niezwłocznie oddać w ręce policji lub Państwowej Straży Rybackiej.

Art. 24a.

1 Rada powiatu, na wniosek starosty, może utworzyć Powiatową Społeczną Straż Rybacką jako wyodrębnioną jednostkę organizacyjną podległą bezpośrednio staroście, którą kieruje powołany przez starostę komendant powiatowy Społecznej Straży Rybackiej po zasięgnięciu opinii właściwego komendanta PSR albo wyrazić zgodę na utworzenie Społecznej Straży Rybackiej, na wniosek zainteresowanych organizacji społecznych, stowarzyszeń lub uprawnionych do rybactwa.

1) Regulamin Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej zatwierdza rada powiatu.

2) Regulamin winien określać szczegółową organizację oraz sposób działania Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej, mając na względzie kontrolę przestrzegania ustawy oraz przepisów wydanych na jej podstawie oraz skuteczność zapobiegania i zwalczania nielegalnego połowu ryb i raków w powierzchniowych wodach śródlądowych oraz obrotu nielegalnie pozyskanymi rybami i rakami, jak również zakres i warunki współpracy Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej z Państwową i Społeczną Strażą Rybacką,

3) Regulamin Społecznej Straży Rybackiej powołanej na wniosek zainteresowanej organizacji, stowarzyszenia lub uprawnionego do rybactwa, określający szczegółową organizację i sposób działania tej straży, nadaje starosta po zasięgnięciu opinii komendanta powiatowego Społecznej Straży Rybackiej,

4) starosta w drodze zarządzenia określi zakres i warunki współpracy Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej ze Społeczną Strażą Rybacką.”,

5) Ilekroć w ustawie jest mowa o patrolu – rozumie się przez to najmniejszą jednostkę w strukturze organizacyjnej Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej oraz Społecznej Straży Rybackiej, która nie może liczyć mniej niż 3 strażników, w tym dowódca patrolu,

6) Powiatowa Społeczna Straż Rybacka oraz Społeczna Straż Rybacka, mogą przeprowadzać kontrole w zakresie o którym mowa w ust.2 pkt.1 i ust.2a. pkt.1, wyłącznie w formie zorganizowanego patrolu o którym mowa w pkt.5, nie dotyczy to jednak udziału społecznych strażników we wspólnych akcjach i patrolach organizowanych z Państwową Strażą Rybacką lub przy udziale Policji, Straży Granicznej.

7) Strażnikiem PSSR może zostać wyłącznie osoba niekarana, o odpowiednich kwalifikacjach psychofizycznych, która ukończyła stosowny kurs przeprowadzony przez PSR ze znajomści przepisów.

2. Zadaniem Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej jest :

1) prowadzanie z wykorzystaniem własnych struktur organizacyjnych samodzielnych kontroli przestrzegania ustawy oraz przepisów wydanych na jej podstawie w zakresie ochrony mienia, zapobiegania i zwalczania nielegalnego połowu ryb i raków w powierzchniowych wodach śródlądowych oraz obrotu nielegalnie pozyskanymi rybami i rakami, z zastrzeżeniem art.24 ust.1 pkt.6 ustawy,

2) współdziałanie z Państwową Strażą Rybacką, Policją oraz Strażą Graniczną w zakresie o którym mowa w pkt.1.”,

2a. Zadaniem Społecznej Straży Rybackiej utworzonej za zgodą starosty na wniosek zainteresowanej organizacji społecznej, stowarzyszenia lub uprawnionego do rybactwa, jest :

1) prowadzenie samodzielnych kontroli przestrzegania ustawy w zakresie amatorskiego połowu ryb o którym mowa w art.7 ust.1-4 ustawy, zakazu połowu w przypadkach określonych w art.8 ustawy oraz przepisów wydanych na jej podstawie, a szczególnie przepisów zawartych w § 2 - 3, § 6 – 11 i § 15 -17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 listopada 2001 r. w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie (Dz.U. 2001 Nr.138, poz. 1559, z późn. zm.), z zastrzeżeniem art. 24 ust.1 pkt. 6 ustawy,

2) współpraca z Powiatową Społeczną Strażą Rybacką w zakresie określonym w pkt.1.

3) samodzielne kontrole o którym mowa w pkt.1 mogą być prowadzone wyłącznie na obszarze określonym we wniosku o wyrażenie zgody na utworzenie Społecznej Straży Rybackiej.

4) zastrzeżenie o którym mowa w art.24 ust.1 pkt.6, nie dotyczy również udziału strażników Społecznej Straży Rybackiej w akcjach i patrolach mieszanych organizowanych i przeprowadzanych wspólnie z Powiatową Społeczną Strażą Rybacką.

3. Nadzór specjalistyczny nad Społeczną Strażą Rybacką sprawuje wojewoda poprzez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Rybackiej.

4. Strażnikiem Społecznej Straży Rybackiej może być osoba posiadająca kwalifikacja strażnika Państwowej Straży Rybackiej.

5. starosta w ramach posiadanych środków na wniosek zainteresowanych organizacji, może wspomagać finansowo zakup umundurowania oraz wyposażenia , dla strażników o których mowa w ust.4 pkt.2.

6. w czasie wykonywania czynności kontrolnych, strażnik Społecznej Straży Rybackiej ma obowiązek noszenia umundurowania, odznak służbowych, odznaki służbowej, legitymacji społecznego strażnika, którą zobowiązany jest okazać kontrolowanemu przed przystąpieniem do czynności kontrolnych.

7. w przypadkach szczególnie uzasadnionych komendant powiatowy Społecznej Straży Rybackiej może zezwolić na używanie ubioru cywilnego w czasie wykonywania czynności kontrolnych.

Art. 24b:

1. Strażnik Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej może wobec osób uniemożliwiających wykonywanie przez niego czynności kontrolnych określonych w ustawie dla tej straży, zastosować środki przymusu bezpośredniego w postaci :

1) siły fizycznej,

2) kajdanek,

3) chemicznych środków obezwładniających w postaci ręcznego miotacza gazu, lub

4) broni gazowej

2. Strażnik Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej ma prawo użycia środków przymusu bezpośredniego o których mowa w ust.1 pkt.1-4, w stosunku do osoby kontrolowanej wyłącznie w następujących wypadkach :
- jeżeli na wezwanie społecznego strażnika osoba kontrolowana nie chce poddać się kontroli,

- zachowuje się agresywnie, a jej agresja przejawia się realną groźbą użycia siły fizycznej wobec strażnika,

- w przypadku, gdy osoba kontrolowana nie podporządkowuje się wezwaniu do natychmiastowego porzucenia niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może bezpośrednio życiu lub zdrowiu strażnika lub innej osoby,

- gdy nie chce okazać lub nie posiada dokumentów określonych w art.23 ust.1, a w przypadku o którym mowa art.23 ust.1 pkt.4 zdanie drugie, nie posiada lub nie chce okazać innego dokumentu w celu ustalenia jej tożsamości, z zastrzeżeniem art.25a ust.1,

- nie chce poddać się kontroli o której mowa w art.23 ust.1 pkt.4d,

- utrudnia wykonanie czynności o których art. 23 ust.1 pkt.2, 4b i 4c oraz,

- w przypadku uzasadnionego podejrzenia o popełnieniu wykroczenia lub przestępstwa, gdy podejrzany został poinformowany przez strażnika o powiadomieniu Państwowej Straży Rybackiej lub Policji które podejmą dalsze czynności wyjaśniające, a nie podporządkowuje się wydanym poleceniom, staje się agresywny albo zamierza samowolnie oddalić się z miejsca popełnienia wykroczenia lub przestępstwa,

3. Każdy fakt użycia środka przymusu bezpośredniego przez społecznego strażnika, winien być umotywowany i szczegółowo opisany w raporcie z przebiegu patrolu, który dowódca patrolu składa niezwłocznie po zakończeniu akcji, komendantowi powiatowemu Społecznej Straży Rybackiej.

4. Zastosowanie środków przymusu bezpośredniego o których mowa w art.24a ust.1 pkt.1-4, powinno zawsze odpowiadać potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji i zmierzać do podporządkowania się osoby wydanym poleceniom, a ich użycie powinno następować w sposób wyrządzający najmniejszą szkodę osobie przeciwko której zostały użyte i nie może zmierzać do pozbawienia jej życia, a także narazić na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia innej osoby.

5. Do wykonywania czynności kontrolnych przestrzegania ustawy i przepisów wydanych na jej podstawie o których mowa w art. 25 ust.1 pkt.1 oraz w zakresie stosowania środków przymusu bezpośredniego o których mowa w art. 24a ust. 1 pkt. 1-4), stosuje się odpowiednio przepisy o Policji.

6. Czynności, o których mowa w art.25 ust.1 pkt.1, powinny być wykonywane w sposób możliwie najmniej naruszający dobra osobiste osoby wobec której zostały podjęte.

7. Na sposób przeprowadzenia czynności o których mowa w art.24a ust. 2, oraz w art. 25a ust.1.pkt.1, przysługuje zażalenie do prokuratora.”,

Art.24c

1. Strażnikowi Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej wykonującemu czynności kontrolne przysługują uprawnienia określone odrębnymi przepisami odnoszącymi się do :

1) Straży Parku Narodowego - w zakresie przestrzegania przepisów o ochronie przyrody,

[nie ma już Straży Ochrony Przyrody]

2) Państwowej Straży Łowieckiej - w zakresie zwalczania kłusownictwa,

3) strażników leśnych - w zakresie zwalczania szkodnictwa leśnego.

Art.25

1. Strażnikowi Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej wykonującemu czynności kontrolne przysługują uprawnienia, o których mowa w art. 23 ust.1 pkt.1-3,4lit.a,b,c,d),5,7-9 oraz w art.24a-24b, z zastrzeżeniem ust. 3-6”,

2. Strażnik Powiatowej Społecznej Straży Rybackiej podczas i w związku z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt. 1,2,3,4 lit.a,b,c,d),5 ( z zastrzeżeniem art. 25 ust.5 ),7-9 oraz w art.24a-24b korzysta z ochrony prawnej przewidzianej w przepisach Kodeksu karnego dla funkcjonariusza publicznego,

3. Wykonywanie przez strażnika Powiatowej Straży Rybackiej uprawnień o których mowa w art. 23.ust. 1 pkt. 4 lit.a i c), odbywa się w ściśle określonych przypadkach. Strażnik Społecznej Straży Rybackiej ma prawo legitymowania osób podejrzanych w celu ustalenia ich tożsamości, wyłącznie w przypadkach :

a) gdy osoba kontrolowana nie posiada przy sobie dokumentów uprawniających do połowu ryb na podstawie których można ustalić dane personalne kontrolowanego, lub

b) okazane dokumenty wskazują na ich sfałszowanie, lub

c) gdy nie posiada dokumentów stwierdzających pochodzenie ryb u osób przetwarzających lub wprowadzających ryby do obrotu.

4. Strażnik Społecznej Straży Rybackiej w przypadku zatrzymania za pokwitowaniem dokumentów o których mowa w art. 23 ust.1 pkt.4 lit. c), jest zobowiązany przekazać je bezzwłocznie łącznie ze szczegółowym raportem uzasadniającym ich zatrzymanie Państwowej Straży Rybackiej, nie później jednak niż w ciągu 48 godzin od momentu ich zatrzymania.,

5. Strażnik Społecznej Straży Rybackiej w zakresie czynności o których mowa w art.23 ust.5, zachowuje prawo do występowania w sprawach o wykroczenia w charakterze posiłkowego oskarżyciela publicznego.,

6. W każdym bez wyjątku przypadku, gdy zachodzi podejrzenie popełnienia przestępstwa, strażnik Społecznej Straży Rybackiej zobowiązany jest do powiadomienia o tym fakcie Państwową Straż Rybacką lub Policję.

Art.25a.

1. przepisy art.25 dla Społecznej Straży Rybackiej stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust.2,

2. przepisy o których mowa w ust.1 mają zastosowanie wyłącznie podczas i w związku z wykonywaniem przez strażnika Społecznej Straży Rybackiej, czynności kontrolnych w zakresie określonym w art.24. ust.2a pkt.1 ustawy, z zastrzeżeniem ust.3,

3. z przysługujących strażnikowi Społecznej Straży Rybackiej uprawnień o których mowa w art.25, wyłącza się uprawnienia określone w :

1) art. 23 ust.1 pkt.1, zdanie drugie,

2) art. 23 ust.1 pkt.2, zdanie drugie,

3) art. 23 ust. 5, 8 i 9, oraz

4) art. 25 ust.3 pkt.1 lit.c).,

Art.25b.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady i warunki:

1) współdziałania Społecznej Straży Rybackiej z Policją,

2) posiadania, przechowywania i ewidencjonowania broni gazowej oraz amunicji do niej i ręcznych miotaczy gazu, kajdanek oraz sprawowania przez Policję nadzoru w tym zakresie nad Społeczną Strażą Rybacką.,

Art. 26

Minister właściwy do spraw administracji, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady i warunki posiadania, przechowywania i ewidencjonowania broni palnej, gazowej i sygnałowej oraz amunicji do niej, ręcznych miotaczy gazu i kajdanek przez Państwową Straż Rybacką i Społeczną Straż Rybacką oraz sprawowania przez Policję nadzoru w tym zakresie nad Strażą.

Art. 27.

1. Kto:

1) dokonuje amatorskiego połowu ryb bez posiadania dokumentów lub zezwolenia, o których mowa w art. 7 ust. 2 i 9, uprawniających do takiego połowu,

2) dokonując amatorskiego połowu ryb narusza zakazy określone w art. 8 ust 1 pkt. 1-4 i pkt. 11-13,

3) narusza przepisy art. 1 ust. 4, art. 2, art. 3, art. 9, art. 10 ust. 1 pkt. 2) i ust. 2, art. 11, art. 12 ust. 4a, art. 13 ust. 2, art. 16, art. 17 ust 3, art. 17a ust. 1 i 2, art. 21 ust. 1-2 oraz 4 i 5,

4) narusza oznakowania obrębów hodowlanych i ochronnych (art. 16 i art. 20 pkt.

5) bądź nie będąc do tego uprawniony umieszcza takie oznakowania - podlega karze aresztu albo grzywny nie niższej niż 300 zł.1a. W razie ukarania za wykroczenia wymienione w ust 1, sąd grodzki orzeka nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego uprawnionego do rybactwa w wysokości pięciokrotnej wartości odtworzeniowej i reprodukcyjnej przywłaszczonych ryb.

2. W razie ukarania za wykroczenia wymienione w ust 1, sąd grodzki może orzec:

1) (skreślony)

2) przepadek narzędzi i innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia wykroczenia, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z wykroczenia, w tym pojazdów i łodzi,

3) zakaz połowu ryb na okres od 1 roku do 2 lat.

3. W wypadku orzeczenia kary dodatkowej, o której mowa w ust 2 pkt. 3, orzeka się o cofnięciu karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego.

4. Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust 2 pkt. 2, może również dotyczyć przedmiotów nie stanowiących własności sprawcy.

5. Za czyny wymienione w ust 1, popełnione przez osobę niepełnoletnią posiadającą kartę wędkarską, na wniosek osób uprawnionych do kontroli, organ wydający cofa wydaną kartę do czasu uzyskania pełnoletności.

6. Nie podlega karze, kto nabył oraz wbrew przepisom ustawy posiada narzędzia i urządzenia rybackie, o których mowa w art. 21 ust. 1, jeżeli o fakcie nabycia i posiadania zawiadomił organ powołany do ścigania przestępstw i ujawnił wszystkie istotne okoliczności nabycia, zanim organ ten dowiedział się o fakcie posiadania, a także niezwłocznie po zawiadomieniu oddał temu organowi do zabezpieczenia te narzędzia i urządzenia rybackie. Zabezpieczone narzędzia i urządzenia rybackie podlegają przepadkowi.

Art. 27a.

1. Kto:

1) dokonuje połowu ryb nie będąc uprawnionym do rybactwa (art. 4), lub nie posiadając upoważnienia, o którym mowa w art. 5, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1 pkt. 1,

2) (skreślony)

3) narusza zakazy określone w art. 8 ust. 1 pkt.1-10 i ust. 2, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1 pkt. 2,

4) narusza zakazy określone w art. 10 ust. 1 pkt. 1), art. 14 ust. 2 oraz art. 19 ust. 1

5) produkuje lub zbywa rybackie narzędzia i urządzenia połowowe bez zezwolenia, o którym mowa w art. 21 ust. 1a- podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

2. W razie skazania za przestępstwa określone w ust. 1 orzeka się:

1) nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego uprawnionego do rybactwa w wysokości określonej przez sąd, nie niższej jednak niż pięciokrotna wartość odtworzeniowa i reprodukcyjna przywłaszczonych ryb,

2) przepadek narzędzi lub innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa, w tym pojazdów, łodzi i urządzeń służących do przetwórstwa ryb.

3. Orzeczenie o przepadku , o którym mowa w ust. 2 pkt.

2), może dotyczyć również przedmiotów nie stanowiących własności sprawcy.

4. Czyn zabroniony określony w ust. 1 stanowi przestępstwo, choćby jego społeczna szkodliwość była znikoma. Art. 1 par. 2 kodeksu karnego nie stosuje się.

Art. 27b.

1. Uprawniony do rybactwa, który:

1) nie wykonuje obowiązku , o którym mowa w art. 4 ust. 2 i 3,

2) korzysta z wód obwodu rybackiego bez wymaganego operatu rybackiego albo wbrew jego założeniom - podlega karze grzywny.

2. Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w trybie przewidzianymprzepisami Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, napodstawie wniosku o ukaranie złożonego przez właściwy zarząd województwa.

Art. 28. (pominięty).

Art.29. Traci moc ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym ( J. t: Dz. U. z 1999 r. Nr 66. póz. 750;zm.: Dz. U. z 1999 r Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 120 , poz 1268, z 2001 r. Nr 81, poz. 875, Nr 110, poz. 1189, Nr 115, poz. 1229).

Art. 30. Ustawa wchodzi w życie z dniem ........r.