Cześć Ryszard
Problemem jest nadmiar kormoranów, niewątpliwie. Ale to wynik ignorancji człowieka, który "ulepsza" Matkę Naturę to w tę to znów we w tę i nazad. Dawno trzeba było wprowadzić odstrzał planowany. Zamiast tego na Jeziorsku miejscowi wzięli sprawy w swoje ręce. Kilka lat temu (4-5?) dokonali rzezi w kolonii lęgowej. Wierz mi, choć nie kochasz tych ptaszorów, nie chciałbyś tego widzieć, co tam zostało. Mówię z autopsji. Byłam, widziałam. Zrzucone gniazda, pozabijane kijami pisklęta.... I choć żarłoczność kormoranów dotyka i mnie, jak każdego rybołapa, uważam, że nikt nie ma prawa do takiej "zemsty na konkurencji". A na prawną regulację rozwiązującą kwestię w sposób definitywny i kompleksowy, nie lokalny, też chyba nie ma co liczyć w najbliższej przyszłości, bo ktoś tam , na górze , musiałby się przyznać do błędnej decyzji. A to boli.......
Pozdrawiam Cię cieplutko.... Ewa

Spór o kormorany toczy się w naszym kraju już od dłuższego czasu. Rzadko podaje się sensowne argumenty przemawiające za udzieleniem pozwolenia na większy odstrzał, lub inną formę ograniczenia populacji tego czarnopiórego rybojada.
Może się mylę, przedstawię tylko swój punkt widzenia.
Do Kątów Rybackich mam stosunkowo niedaleko. Istotnie, fetor koloni lęgowej uderza człowieka niemiłosiernie mocno i natychmiast zwala z nóg. Naprawdę trudno go wytrzymać. Niekontrolowany rozwój koloni z pewnością prowadzi do zniszczenia sporych fragmentów lasów. Co do rybostanu, to aby wyżywić te ptaszki potrzebne są spore ilości pożywienia, tutaj ryb. Tereny łowieckie tego ptaka muszą być zasobne, inaczej na pewno by się tak nie mnożył. Problem zdaje się leżeć wg mnie gdzie indziej.
Tak jak zwrócili uwagę Tomek i Darek, kormoran występował zawsze i nigdy nie przeszkadzał on człowiekowi. Gdzieś nawet czytałem, że jego obecność była kiedyś znakiem dobrej kondycji zbiornika wodnego. W tamtych czasach jednak nie mieliśmy do czynienia z silnie rozwiniętą, łupieżczą gospodarką rybacko-wędkarską. Wtedy człowiek brał tyle ile potrzebował, nie tyle ile dał radę unieść.
Konsekwencją zmiany stosunku do połowów było zmniejszenie się populacji ryb w naszych wodach. Dołożyła się do tego także dobrze nam znana organizacja wędkarska. Choć nie wydaje mi się, aby można było zawsze całą winę zwalać na nich. Nie jest to chyba zbyt sprawiedliwe.
Dlatego problem stawiam tak:
Człowiek doprowadził do wyrybienia gospodarowanych przez siebie wód. Niby prowadzi jakieś działania mające naprawić szkodę jaką wyrządził środowisku, orientując się na szczęście w swym błędzie, lecz jest to wciąż kroplą w morzu potrzeb. Po drodze popełniono kolejny błąd polegający na prawie całkowitym wytępieniu kormorana a wcześniej orła bielika. Spowodowało to „zniknięcie” ich na kilka lat z ekosystemu. W tym czasie podjęto kroki mające na celu ochronę wymienionych gatunków. Kłopotliwe jest jednak powolne rozmnażanie się bielików będących, jak słusznie zauważył Darek, naturalnymi wrogami kormorana. Na czarnopiórego potrafiły podobno zapolować kiedyś także wydry czy lisy (gdzieś to zasłyszałem), ale w wyniku kilkuletniego braku kontaktu z ptakiem przestały postrzegać go jako ewentualne źródło pokarmu i muszą się ponownie nauczyć na niego polować.
Błędy popełnione przez człowieka, owocują postrzeganiem kormorana jako wroga numer jeden dla rybaków i wędkarzy – przecież musi być winny, abyśmy nie byli to my.

Odniosę się jeszcze tylko do wspomnianych w dyspucie bobrów.
Napiszę tak: czysta głupotą jest postrzeganie ich jako szkodników. Dlaczego? Tu proponuję przeczytać znane mi strony (kiedyś musiałem coś napisać o tych gryzoniach), do jakich linki zaserwował Darek. Szczególnie ciekawa i pouczająca http://www.bobry.org/. Mam szczęście znać w okolicy kilka miejsc występowania bobra i osobiście jestem zadowolony z ich działalności.

Pozdrawiam
Mateusz

Zastanawia mnie Rysku jedno. Czy 50 i 100 i 200 i 300 lat temu były w ogóle jakieś ryby. No bo kormorany były.

Podejrzewam, że na wodzie bez rybaków z tymi sieciami żyłkowymi i bez wędkarzy dostarczających codzień ryby do smażalni czy restauracji (taki nowy zawód "wędkarz" wykreowany przez PZW), pożywliły się zrówno kormorany jak i metrowe sandacze i szczupaki, dwumetrowe sumy, i miejscowa ludność, a i jak wsieć weszło więcej to się do dworu zawiozło sprzedać albo na targ.

Problem jest chyba gdzie indziej. Problem w ilości ryb, przystępujących do tarła. Jeśli narybku byłoby 1000 razy więcej na każdej wodzie, to znalazłoby się żarcie i dla kormoranów i dla nas - smakoszy od czasu do czasu. A jak ryb w wodzie jest 1% z tego co powinno być, to skąd ma być ten narybek?

To jest jak domek z kart. Wyciągniesz jedną, dwie, to stoi. Wyciągniesz trzecią i się wali. Trzecią kartę wyciągnął prezes Grabowski i jego towarzystwo, do spóły z rybakami i lobby betoniarzy-meliorantów.

Zawsze śmieszyło mnie rozstrząsanie tematu: "kormorany i wydry" jako największe szkodniki pogłowia ryb. Mam wtedy wrażenie, że model kormorana wymyślono wczoraj, a wydry przedwczoraj. Prawda jest jednak nieco inna. Zwierzęta te towarzyszą nam od setek (a może i tysięcy lat). Kiedyś żyły i teraz żyją. Gdzie budują kolonie? Tam gdzie da się takową wyżywić. Być może te kormorany to szczęście dla Jeziorska! Ileż to razy przewija się inny problem: "jak odchwaścić" wodę z krąpia i innego zbędnego białorybu. Czy przypadkiem kormorany nie załatwiają za nas tego problemu?

Dla mnie cały problem wygląda nieco tak, jak książkowy przykład dotyczący fluktuacji populacji lisa i zająca. Gdy lisów mało, zające mnożą się na potęgę. Liski zaczynają mieć więcej pożywienia to i ich pomału zaczyna przybywać. Ot, takie dwie przesunięte w fazie (w czasie) sinusoidy. Gdy lisów jest już b. dużo zajęcy zaczyna gwałtownie ubywać. Żarcia mniej, lisy głodują, zaczynają zdychać i znowu robi się ich mało. To taki wzorcowy cykl życia. Myślę, że ten przykład ma również odniesienie do populacji wydr i kormoranów.

Gdyby tylko jeszcze Ci rybacy mieli jakiegoś naturalnego wroga!!! - hmmm, A/H5N1???????