Kamil. Zadałem sobie trud i za ciebie poprawiłem błędy. Weź to skopiuj, wyedytuj artykuł, wymaż cały swój tekst i wklej ten poprawiony. Może dostaniesz inne komentarze. Nie posiadasz żadnego zdjęcia? Skorzystaj z tych co są w galerii, wklej jakieś zdjęcie małego lesnoego oczka, wysil się. Jesli chcesz aby inni czytali, to daj coś ludziom więcej z siebie. Masz ode mnie ocenę - za debiut 6, za błędy 1, średnio jest....

Moja niezwykła przygoda z wędką...
Miałem 8 lat, gdy pierwszy raz położyłem swą małą rączkę na kawałku patyka, zakończonego haczykiem.
Maleńki spławiczek, zrobiony z kaczego pióra, znikał szybko pod powierzchnią małego oczka wodnego,
które było wtedy dla mnie najwspanialszym miejscem na świecie. Wnet na brzegu lądował - raz to piękny, tłuściutki, złocisty karaś, drugi zaś- piękna grzbiecista wzdręga z czerwonymi płetewkami. Razem z dziadkiem pedałowaliśmy przez las na rowerach w pośpiechu, bo każda stracona minuta, to minuta mniej nad wodą. Nie przeszkadzały komary, nie przeszkadzał wiatr, nie przeszkadzało - nic. Lata mijały.
Urocze, tajemnicze jeziorko stawało się coraz mniejsze i mniejsze...
Pewnego dnia, dostałem od dziadka pod choinkę pierwszą wędkę z kołowrotkiem. Trzymetrowy wspaniały teleskop, kołowrotek na 4 łożyskach, z nawiniętą nowiuteńką żyłką. Za oknem śnieg, na wodzie lód, więc razem z dziadkiem, niemal każdego wieczoru rozkręcaliśmy kołowrotki, przemienialiśmy rączkę na drugą stronę,
smarowaliśmy kabłąk, sprawdzaliśmy hamulce - po to aby nad wodą, dziadek mógł na mnie popatrzyć, jak sam montuję i zarzucam zestaw.
Każda chwila przy kominku, spędzona na malowaniu spławików, tłumaczeniu "co jest po co" - była czymś wspaniałym.
Nadszedł maj, a wraz z nim- piękne, ciepłe, słoneczne dni. Dziadzio zabrał mnie po raz pierwszy nad wspaniały staw, nad którym spędził ( jak powiada babcia ) połowę swojego życia.
Ja znałem te miejsce tylko z wypchanego, przykurzonego albumu, z dziesiątkami pożółkłych zdjęć, z których każde osobno miało swoją historię... A piękne ryby pozostawały jedynie w sferze moich marzeń... Jednak w niedługim czasie zacząłem pojmować o co w tym wszystkim chodzi, jak dobierać sprzęt i technikę do łowiska i danego gatunku ryb, na jakie polowaliśmy.
Lata mijały... Kolejne wschody i zachody słońca nad wodą uświadamiały mi to, że wędkarstwo to nie tylko ryby lecz - coś więcej...
W niewielkiej szafie w której mieściły się moje wędkarskie akcesoria, robiło się coraz ciaśniej... Jednak tak jak w szafie zaczynało brakować miejsca, tak i z wolnym czasem było coraz trudniej. Nie poddawałem się jednak i każdą wolną chwile spędzałem nad wodą. Wraz z przybywaniem sprzętu, przybywało doświadczenie i chęć próbowania czegoś nowego - innego. Na szczęście wielu rzeczy jeszcze nie zasmakowałem i nie wypróbowałem, i dlatego moja przygoda z wędką nadal trwa!!!