Niewiele się różni od Salmo trutta labrax. Ma tylko smuklejszy trzon ogonowy. W płetwie grzbietowej od 13 do 14 promieni, w odbytowej 11-13. Wzdłuż linii bocznej 112-122 drobnych łusek. Boki ciała z licznymi dużymi, czarnymi plamami w kształcie litery X albo bez plam. Również płetwa grzbietowa i odbytowa z rzędami plam. Forma ta bardzo podobna jest do łososia (Salmo salar) i jest największym gatunkiem w rodzaju Salmo. Ciężar wynosić może do 51 kg.

Más...

Owalne, bocznie ścieśnione ciało o wydłużonym profilu głowy (ponad oczami wklęsły, z małym garbem nad pyskiem). Oczy małe (pysk 3-4 razy dłuższy od średnicy oka). Wydatne, bardzo grube, nabrzmiałe wargi. Szczęki daleko wysuwalne, z małymi, prawie całkowicie przykrytymi miękkim naskórkiem zębami (od 8 do 24 w szczęce górnej, 10 lub więcej w dolnej). Brak zębów na podniebieniu. Zrośnięte kości gardłowe mają formę masywnych, miażdżących płytek. Krawędź przedpokrywowej części wieczka skrzelowgo delikatnie ząbkowana. Łuski duże, koliste, 33-38 wzdłuż linii bocznej; na policzkach 5 szeregów łusek. Długa, niedzielona płetwa grzbietowa z 14-16 twardymi i 10-12 miękkimi promieniami. W płetwie odbytowej 3 promienie twarde i 8-12 miękkich. Tylna część (rozpięta na miękkich promieniach) płetwy grzbietowej i odbytowej jest znacznie wyższa od części przedniej. Ubarwienie bardzo zmienne, zwykle żółtawooliwkowe z czerwonymi i niebieskimi cętkami, które na bokach układają się w rzędy. U nasady płetw piersiowych oraz płetwy ogonowej znajduje się ciemna plama. Pomiędzy oczami ciemna pręga w formie uzdy. Samice i samce podporządkowane dominującemu samcowi mają z każdej strony na bokach dwie ciemnobrązowe, długie wstęgi. Długość samic do 25 cm, samców do 33 cm (największy gatunek w rodzaju Symphodus).

Más...

Wysokie śledziokształtne ciało, górny i dolny profil głowy równomiernie zaokrąglony. Wysokość ciała, podobnie jak i długość głowy, stanowi 1/4 całkowitej długości ciała ryby. Duże oczy z tłuszczową powieką. Krótka płetwa grzbietowa, brak linii bocznej. Szczęka górna z wyraźnym, środkowym wcięciem. Szczęka dolna sięga do tylnej krawędzi oka. Szczęki i lemiesz uzębione. Długość płetw piersiowych wynosi 4/5 odległości pomiędzy podstawą płetw piersiowych i brzusznych; 31-43 filtracyjnych wyrostków skrzelowych, dłuższych niż blaszki skrzelowe. Strona grzbietowa od zielonkawo do niebieskawo połyskującej. Boki i brzuch srebrzyste. Brak ciemnych plam za pokrywami skrzelowymi. Przeciętna długość 14-16 cm, maksymalna 19 cm (u ryb pięcioletnich).

Más...

Wysokie, śledziokształtne ciało z małymi, kolistymi łuskami. Wysokość ciała wynosi od 22 do 30% (przeciętnie 26%) całkowitej jego długości. Duże oczyo średnicy większej niż 6% długości ciała. Krótka płetwa grzbietowa. Brak linii bocznej. Szczęka górna wyraźnie pośrodku wcięta, szczęka dolna sięga do tylnej krawędzi oka. Szczęki i lemiesz uzębione. Długość głowy wynosi 1/4 długości ciała; 32-68 (przeciętnie 50-55) silnych skrzelowych wyrostków filtracyjnych. Są one półtora rażą dłuższe od blaszek skrzelowych. Strona grzbietowa ciemna, od zielonoszarej do czarniawej. Ciemna, niewyraźna plama za pokrywami skrzelowymi nie zawsze występuje. Długość 15 do 20 cm.

Más...

Ciało umiarkowanie wyciągnięte, u samców bocznie ścieśnione. U samic w części brzusznej zwykle pękate, ścieśniające się w kierunku głowy. Trzon ogonowy długi i bocznie ścieśniony. Otwór gębowy mały, skierowany skośnie ku górze. Łuski duże, 30-32 wzdłuż ciała. Brak linii bocznej. Ogonowe położona płetwa grzbietowa z 7-9, płetwa odbytowa z 9 promieniami; 3-5 promień płetwy odbytowej samca przekształcony jest w organ kopulacyjny (gonopodium). Grzbiet szary do oliwkowego. Boki zielonkawe, prześwitujące, o niebieskawym połysku. Brzuch srebrzyście biały. Przez oko przechodzi skośna, czarna kreska. Samce osiągają do 3,5 cm, a samice do 6 cm długości.

Más...

Ryba o wydłużonym ciele (52-55 kręgów). Szczęka dolna wyraźnie wysunięta. Na dolnej szczęce maleńki wąsik; może go również brakować. Duże dołki czuciowe na głowie. Oczy duże. Długość płetwy piersiowej odpowiada średnicy oka. Pierwsza płetwa grzbietowa z 12-13, druga z 17-20, trzecia z 17-19 promieniami. W pierwszej płetwie odbytowej jest ich 27-30, natomiast w drugiej 17-20. Linia boczna wygięta w kierunku grzbietu ponad płetwami piersiowymi. Otwór odbytowy znajduje się pod przednią częścią pierwszej płetwy grzbietowej. Ubarwienie grzbietu ciemno- lub oliwkowobrązowe, ostro przechodzące w jasne boki i jasny brąz głowy. Płetwa ogonowa mieni się tęczowo. Przeciętnie rdzawiec osiąga długość 60 do 80 cm. Są jednak często łowione również osobniki o długości do 130 cm.

Más...

Silnie wyciągnięte, bocznie ścieśnione, do tyłu zwężające się bezłuskie ciało. Szeroki otwór gębowy o długich szczękach sięgających tylnej krawędzi oka. Płetwa grzbietowa (ze 140 miękkimi promienami) i odbytowa (170 miękkich promieni) tworzą zwężającą się w szpic "falbanę". Brak płetw ogonowej i brzusznych. Odbyt ma gardłowe położenie i wysunięty jest do przodu przed płetwy piersiowe; u spokrewnionego gatunku Echiodon drummondi odbyt położony z tyłu za płetwami piersiowymi. Pierwszy promień płetwy grzbietowej jest u larw nitkowato wydłużony. Ciało prześwitujące, srebrzystobiałe, z czerwonymi punktami i plamami. Maksymalna długość 20 cm.

Más...

Szerokość przeciętnie, ciała ze skrzydłami 2 do 3 m, maksymalnie do 6 m, ciężar do 2 t. Głowa szeroka, z 2 dużymi płatami (tzw. płetwy głowowe), którymi ryba zagarnia ku paszczy pokarm. Ogon krótki, z licznymi małymi kolcami. Strona brzuszna biaława.

Más...

Ciało silnie wyciągnięte, z przodu walcowate, w części tylnej bocznie ścieśnione. Głowa szeroka i płaska. Duży, lekko dolny otwór gębowy. Szczęki z drobnymi, tarkowatymi zębami. Na podbródku jeden długi wąs. Przy otworach nosowych dwa króciutkie wąsiki. Łuski małe, cienkie, okrągłe. Linia boczna niepełna. Pierwsza płetwa grzbietowa z 9-16, druga z 67-85 promieniami - jest ona prawie tak długa jak płetwa odbytowa (65-78 promieni). Płetwy brzuszne położone gardłowo. Płetwa ogonowa zaokrąglona. Ubarwienie grzbietu brązowe, oliwkowożółte lub zielonkawe z ciemnym, niewyraźnym marmurkowym wzorem. Boki jaśniejsze, żółtawe. Brzuch białawy; ubarwienie ryb w zależności od podłoża jest bardzo zmienne. Młode są znacznie ciemniejsze od ryb dorosłych. Miętus ma przeciętnie 30-60 cm długości, maksymalnie 120 cm. Osiąga wówczas 25-30 kg i wiek 15-20 lat.

Más...

Szerokość średnia 1 do 2 m, maksymalnie do 2,5 m. Głowa wysunięta z tarczy ciała, zakończona tępą, trójkątną częścią nozdrzową, ubarwioną skośnymi paskami. Reszta ciała, skrzydła i płetwy odbytowe - pokryte jasnymi plamkami. Na początku bardzo długiego ogona, tuż za płetwą grzbietową, zwykle 2 lub 3 krótkie, ząbkowane kolce jadowe.

Más...

Jest to nieduża, kilkucentymetrowa ryba pochodzenia wschodnioazjatyckiego, o ciemnym brązowawym odcieniu z nieregularnym jaśniejszym deseniem.

Más...

Szeroki, rombokształtny dysk ciała (przednia krawędź nieznacznie wcięta) o zaokrąglonych "skrzydłach". Pysk rozwartokątny. Skóra na stronic grzbietowej kolczasta, z wyjątkiem gładkich partii skrzydeł. Osobniki dorosłe mają na grzbietowej części trzonu ogonowego 4 rzędy kolców, z których 2 zachodzą do przodu na tarczę ciała; u osobników młodych na trzonie ogona tylko 1 szereg kolców. Pojedyncze pola kolców znajdują się na skrzydłach, bokach głowy oraz w pobliżu oczu. Strona brzuszna, z wyjątkiem przedniej krawędzi ciała, gładka. Na każdej szczęce osadzonych jest 50-60 zębów, które u obu płci są spiczaste. Na końcu dość długiego, silnego trzonu ogonowego 2 bardzo blisko osadzone płetwy grzbietowe. Płetwa ogonowa uwsteczniona. Brak płetwy odbytowej, Strona grzbietowa jasno- lub szaro-brązowa z jasnymi plamami. Pośrodku tarczy ciał 2 duże, żółte marmurkowate plamy, wyglądem przypominające oczy. Strona brzuszna biaława. Maksymalna długość 70 cm.

Más...

Podłużnie owalne ciało o dużej głowie i spiczastym pysku. Mały otwór gębowy zakończony jest dość grubymi wargami. Szczęki wysuwalne; górna nieco dłuższa niż dolna. Na każdej z nich po 2 duże, stożkowate, pochylone do przodu zęby (te ze szczęki dolnej są trochę mniejsze). Brak zębów na podniebieniu. Dolne kości gardłowe zrośnięte są w mocne miażdżące płytki. Krawędź przedpokrywowej kości wieczka skrzelowego ząbkowana. Duże łuski koliste, 30-35 wzdłuż linii bocznej, przebiegającej równolegle do linii grzbietu. Długa, niedzielona płetwa grzbietowa z 15-18 twardymi i 9-11 miękkimi promieniami. W płetwie odbytowej 3 promienie twarde i 8-12 miękkich. Samce są przeważnie czerwonobrązowe (w czasie tarła czerwonofioletowe z mieniącymi się niebieskimi plamami i paskami). Samice (są podporządkowane samcom) w kolorze jasnobrązowym do wyblakłego brązowego, bez podłużnych pasków. Zamiast nich mają 2 wyraźne, ciemne plamy; jedna u nasady płetw piersiowych, druga na trzonie ogonowym powyżej linii bocznej (plama na trzonie ogona jest u samca ciemnoniebieska z żółtą obwódką, u samicy zaś ciemnobrązowa). Ubarwienie ochronne tej ryby stanowią wąskie, białe, załamujące się poprzeczne prążki. Brodawka płciowa samca czarna, u samicy zaś biała. Maksymalna długość 15 cm.

Más...

Ciało śledziowate, zależnie od lokalnej rasy mniej lub bardziej wysmukłe. Głowa mała, o spiczastym, często nawet wyciągniętym w kształcie nosa pysku. Łuski większe niż u łososiowatych, linia boczna pełna. Wąsko wycięty otwór gębowy sięga do przedniej krawędzi oka; w zależności od rasy ma on położenie końcowe bądź dolne. Na pierwszym łuku skrzelowym 25-39 (najczęściej 30-34) długich, gęsto osadzonych wyrostków filtracyjnych. Grzbiet niebieskawozielony do ciemnozielonego. Boki i brzuch białe lub srebrzyście lśniące. W jeziorach ubogich w pokarm występują karłowate formy osiągające długość 10-20 cm, średnia długość wynosi 30-50 cm, maksymalnie około 60 cm.

Más...

Kijankowate, kolbowate ciało o dużej, silnie spłaszczonej głowie (nieco dłuższa niż szersza); dojrzałe płciowo samce mają wydatne policzki. Otwór gębowy szeroki, sięgający do przedniej krawędzi oka, zakończony cienkimi wargami. Pysk spiczasty. Szczęka dolna wysunięta do przodu, z małym wąsikiem na podbródku i małymi, wąsikowatymi płatami skórnymi z tyłu, za kącikami warg. Oczy duże, skierowane skośnie ku górze. Na bokach ciała kilka rzędów silnie rozwiniętych, spiczastych kostnych płytek (27-30 w najwyższym rzędzie), wystających ponad powierzchnię skóry. Pomiędzy nimi rozrzucone małe kostne guzki. Na policzkach występują bardzo duże kostne płytki. Dojrzałe do rozrodu samce mają skórę nagą, pozbawioną płytek i guzków. Dwie daleko odsunięte od siebie płetwy grzbietowe. Pierwsza z 3-4 twardymi promieniami (kolce), druga z 1 kolcem i 6-10 (najczęściej 8-9) promieniami miękkimi. W płetwie odbytowej 1 promień twardy i 7-9 (zwykle 8) miękkich. U dojrzałych do tarła samców płetwy piersiowe stają się dłuższe, a obydwie płetwy grzbietowe i odbytowa wyższe. Ubarwienie jasnoszare do jasnobrązowego, z dwiema ciemnobrązowymi kolistymi plamami na grzbiecie. U nasady płetwy ogonowej ciemnobrązowa plama. Długość samic do 11 cm, samców do 13,5 cm.

Más...

Silnie wyciągnięte, smukłe ciało, nieco mocniej zbudowane niż u rekinka. Głowa masywna o silnie zaokrąglonym pysku. Podłużnie owalne oczy z grubym fałdem skórnym przy dolnej krawędzi; nie mają migawkowej przesłony. Rynienki nosowe kończą się przed krawędzią wargi. Wąsiki przynozdrzowe wyraźnie rozdzielone. Pięć małych szczelin skrzelowych, z których dwie ostatnie biegną ponad płetwą piersiową. Dwie daleko przesunięte do tyłu płetwy grzbietowe. Pierwsza zaczyna się bezpośrednio ponad końcem nasady płetw brzusznych, druga na wysokości środka płetwy odbytowej. Tylne końce płetw brzusznych łagodnie zaokrąglone. Górny płat płetwy ogonowej słabo wygięty ku górze; dolny płat jest większy. Ubarwienie zmienne, zależnie od wieku i zamieszkiwanego obszaru. Grzbiet ciemnoszary, brązowoszary, do brązowoczerwonawego, z okrągłymi, brązowymi plamami; wokół ich jasnego środka ułożone są koliście i gwieździście liczne czarne cętki. Plamy te są rzadziej rozmieszczone niż u rekina. Młode osobniki mają na ciele 5-6 ciemnych, rozmytych. poprzecznych pręg. Strona brzuszna biaława, bez plam. Maksymalna długość 1,5 m (bardzo rzadko).

Más...

Wyciągnięte ciało (45-48 kręgów) z dwiema płetwami grzbietowymi. Pierwsza, szczątkowa ograniczona jest do trzech promieni. Druga z 60-66 promieniami. W płetwie odbytowej jest ich 53-60, a w płetwach brzusznych po sześć, przy czym ich zewnętrzne promienie są wydłużone. Duża, szeroka głowa jest spłaszczona (jej długość prawie równa się szerokości). Na pysku brak wąsów; jeden zaledwie znajduje się na podbródku. Cały tułów przypomina kształtem kijankę i jest smoliście czarny. Skóra pokryta grubą warstwą śluzu.

Más...

Górna blaszka szeroka, z dwoma zębami. Na blaszce dolnej znajduje się 4-9 (najczęściej 5) zaokrąglonych zębów. Na dysku gębowym z każdej strony znajdują się po trzy dwuguzkowe wewnętrzne zęby wargowe oraz dwa rzędy zębów drobnych, ostrych, osadzonych pośrodku; ponadto jeden kompletny rząd zębów krawędziowych oraz rząd zębów podzielonych, często pokrytych śluzowym nabłonkiem. Na przedniej powierzchni języka występuje na środku 5-7 ostrych ząbków. Płetwy grzbietowe przed osiągnięciem dojrzałości płciowej są płaskie i odsunięte od siebie; u osobników dorosłych podniesione i złączone. U zwierząt niedojrzałych brzuch i dolne połowy boków są koloru srebrnego, a górne połowy i grzbiet są czarne. Osobniki dojrzałe płciowo mają brzuch biały, a reszta ich ciała jest szara. Długość ich wynosi 3,5 cm (w pierwszym roku życia) do 20 cm (dorosłe, dojrzałe płciowo).

Más...

Szerokie, rombokształtne ciało (szersze niż dłuższe, na przedniej krawędzi wklęsłe) o kanciastych, spiczastych krawędziach płetw piersiowych "skrzydeł". Pysk nieco wydłużony, rozwartokątny. U młodych ryb skóra pokryta kolcami tylko w obrębie pyska, u ryb dorosłych również z tyłu za oczami. Wzdłuż grzbietu, od oczu do pierwszej płetwy grzbietowej (na trzonie ogonowym) ciągnie się szereg kolców (u młodych ryb jest ich 30, u osobników dorosłych 40-50). Samce mają dodatkowo ruchome kolce na pysku oraz na przedniej krawędzi płetw piersiowych. Na stronie brzusznej znajduje się prawie prosty otwór gębowy oraz 5 szczelin skrzelowych. 50-60 zębów, u samców spiczaste, u samic zaokrąglone. Dwie małe, osadzone blisko siebie płetwy grzbietowe (pomiędzy nimi 1-3 kolce) umieszczone są na końcu dość długiego trzonu ogonowego. Płetwa ogonowa uwsteczniona. Brak płetwy odbytowej. Strona grzbietowa, zależnie od miejsca przebywania ryb jest szara, jasnobrązowa lub żółtawa z wieloma małymi, czarnymi plamami, które nie sięgają jednak do brzegów tarczy ciała. Często na każdym "skrzydle" znajduje się jedna żółta plama (z ciemnym środkiem lub bez niego). Otacza ją pierścień odsuniętych od siebie czarnych punktów. Strona brzuszna biaława lub różowa. Maksymalna długość 1 m.

Más...

Silnie wydłużone, wrzecionowate ciało (smuklejsze niż u żarłacza śledziowego) o długiej głowie, zakończonej stożkowatym, ostrym pyskiem. Pięć szczelin skrzelowych umieszczonych przed płetwami piersiowymi. Zęby na obydwu szczękach podobne; bardzo wąskie, spiczaste, o gładkich krawędziach, bez bocznych ząbków u swej podstawy. Dwie płetwy grzbietowe. Pierwsza osadzona wyraźnie z tyłu za nasadą płetw piersiowych. Druga, znacznie od niej mniejsza, naprzeciwko podobnej do mej pod względem wielkości płetwy odbytowej (nieco przesunięta do przodu). Tylna krawędź płetw piersiowych przebiega wyraźnie przed początkiem płetwy grzbietowej. Płetwy piersiowe są krótsze od długości głowy. U odkrytego dopiero w 1966 roku ostronosa długopłetwego (Isurus paucus) długość ich odpowiada długości głowy. Obecność tego gatunku stwierdzono w tropikalnych rejonach Indopacyfiku oraz wokół Kuby. Prawdopodobnie występuje on jednak w większości tropikalnych mórz. Po obydwu stronach trzona ogonowego znajduje się długi kil. Płetwa ogonowa półksiężycowata. Jej górny płat jest nieco większy, z jednym nacięciem na tylnej krawędzi. Grzbiet i boki niebieskometaliczne (po śmierci zwierzęcia bledną przybierając ciemnoszary kolor). Strona brzuszna biaława. Spodnia strona głowy śnieżnobiała (u ostronosa długopłetwego przynajmniej na części powierzchni ciemnoszara). Maksymalna długość wynosi 4 m, ciężar około 500 kg.

Más...

Silnie wydłużone, wąskie ciało. Dolny otwór gębowy z sześcioma wąsikami na górnej szczęce; cztery z przodu, dwa w kącikach warg. Przedni otwór nosowy rurkowaty i krótki. Kolec pod okiem. Łuski małe i cienkie, szersze niż dłuższe. Płetwa grzbietowa z 9-10, a odbytowa z 8 promieniami. Pierwsze 2-3 promienie są u góry nierozwidlone. Na płetwach piersiowych brak cech dymorfizmu płciowego (patrz Cobitis taenid). Zęby gardłowe jednorzędowe, zazwyczaj 8-8. Podstawowe ubarwienie ciała białawe do żółtawego. Pośrodku grzbietu 12-19 ułożonych w rzędzie brązowych plam. Na bokach ciała duże, podłużne, ciemnobrązowe plamy (jest ich 10-13), połączone wąską, ciemną linią. Pomiędzy nimi a grzbietem, strefa usiana małymi plamkami i kropkami. U nasady płetwy ogonowej skośna, czarna plama. Strona brzuszna brudnobiała. Długość 12-15 cm, maksymalnie 16,5 cm.

Más...

Sylwetka mniej zgrabna niż u pstrąga tęczowego. Płetwa tłuszczowa pomiędzy płetwami grzbietową i ogonową. Łuski drobne, 135-150 wzdłuż linii bocznej. Na głowie, ciele, płetwach grzbietowej, tłuszczowej i ogonowej rozsianych mnóstwo ciemnych centek. Zasadnicze ubarwienie tułowia od żółtego do złotożółtego. Grzbiet ciemny. Z obydwu stron gardła krwiście czerwone długie smugi.

Más...

Ściśnięty, stosunkowo wysoki, śledziowaty tułów o bardzo małej głowie i ostrym pysku. Łuski większe niż u ryb łososiowatych. Linia boczna pełna. Płetwa tłuszczowa pomiędzy płetwą grzbietową i głęboko wciętą płetwą ogonową. Wąski otwór gębowy sięga do przedniej krawędzi oka: ma on położenie końcowe. Na pierwszym łuku skrzelowym 44-68 (najczęściej około 50) wyrostków filtracyjnych. Grzbiet w kolorze od niebieska- wozielonego do ciemnozielonego. Boki i brzuch ubarwione srebrzyście. W jeziorach o ubogiej bazie pokarmowej występują formy karłowate osiągające długość 15-20 cm. Przeciętna długość wynosi 30-40 cm, w wodach syberyjskich najczęściej 60-70 cm, maksymalnie do 75 cm.

Más...

Ciało wrzecionowate, mocno wyciągnięte, bocznie ścieśnione. Głowa długa, pysk tępo zakończony, otwór gębowy końcowy, skierowany skośnie ku górze. W płetwie grzbietowej 10, natomiast w odbytowej 11 promieni. Krawędź płetwy odbytowej lekko wklęsła. Łuski małe, 70-72 wzdłuż linii bocznej. Dwurzędowe zęby gardłowe, 2.5-5.2. Strona grzbietowa ciemna, brązowoszara, zielonoszara do czarniawoniebieskoszarej. Boki jaśniejsze, jasnobrązowe do żółtawych, o srebrzystym połysku. Strona brzuszna biaława, od żółtawo do czerwonawo połyskującej. Wszystkie płetwy jasne, w kolorze od zielonoszarego do bezbarwnego. Ich nasada jest żółtawa, do lekko pomarańczowej. Od tylnej krawędzi wieczka skrzeIowego po nasadę płetwy ogonowej rozciąga się powyżej linii bocznej szeroka, ciemna wstęga. Długość 15-20 cm, maksymalnie 25 cm.

Más...