Owalne, bocznie ścieśnione ciało o silnie wysklepionym górnym profilu głowy i spiczastym, długim pysku. Duże łuski grzebykowe, którymi również pokryta jest głowa. Wieczko skrzelowe bez kolców; gładka tylna krawędź jego części przedpokrywowej. Mały, nisko osadzony otwór gębowy. Szczęki jednakowej długości, słabo wysuwalne. Na każdej z nich znajduje się rząd pochylonych ku przodowi szpatułkowatych zębów, a tuż za nim rząd małych zębów rozcierających. Lemiesz i łuki podniebienne są bezzębne. Długa, nie dzielona płetwa grzbietowa z 11 twardymi i 13-14 miękkimi promieniami. Płetwa odbytowa, stanowiąca około połowę długości płetwy grzbietowej, ma 3 twarde i 12 promieni miękkich. W płetwach piersiowych po 1 promieniu twardym i po 5 miękkich. Ubarwienie szarosrebrzyste z 7-11 wąskimi, ciemnymi, poprzecznymi pręgami. Na trzonie ogonowym duża, czarna plama. W zabarwieniu płetw brak żółtej tonacji. Tworzone przez miękkie promienie części płetwy grzbietowej i odbytowej oraz tylna krawędź płetwy ogonowej - z czarną lamówką. Maksymalna długość 45 cm.

Wschodni Atlantyk od rejonów Konga do Zatoki Biskajskiej. Morze Śródziemne. Przebywa do głębokości 50 m, wśród porośniętych glonami skał i raf, chętnie również w pobliżu podowodnych łąk.

© Piotr Łopaciński 

W przeciwieństwie do innych przedstwicieli rodziny prażmowatych gatunek ten nie tworzy dużych stad, lecz przeważnie pędzi samotny tryb życia. Tarło od września do października. Ikra i larwy unoszą się wśród organizmów planktonowych. Wiosną następnego roku młode ryby mają już długość około 5 cm. Ciągną one wówczas do przybrzeżnych wód stadami, które na miejscu stopniowo się rozpraszają.

Porastające skały glony oraz znajdujące się wśród nich zwierzęce organizmy; szpatułkowate zęby zeskrobują i odrywają glony, które są następnie zgniatane na małych, rozcierających zębach razem ze skorupiakami, ślimakami i małżami.