Ciało wydłużone, obłe, bocznie ścieśniające się w kierunku ogona. Otwór skrzelowy wąski. Pęcherz pławny otwarty do przełyku. Łuski koliste, drobne, szczątkowe, głęboko osadzone w skórze lub brak ich zupełnie. Linia boczna widoczna lub jej brak. Płetwa grzbietowa przechodzi w płetwę ogonową, która łączy się bezpośrednio z płetwą odbytową. Brak płetw brzusznych.

Podrząd: Węgorzowce:

Kość górnej potylicy i kość czołowa oddzielnie.

Rodzina: Węgorzowate:

Ciało wydłużone, węgorzowate, prawie cylindryczne, w tylnej części nieco bocznie spłaszczone. Łuski bardzo drobne, wrośnięte w skórę. Płetwa grzbietowo-ogonowo-odbytowa połączona, miękka, zaczyna się w pewnej odległości za głową. Płetwa piersiowa bardzo mała lub szczątkowa. Brak płetw brzusznych. Ryby dwuśrodowiskowe. Rozród w otwartym oceanie, w głębinach. Specyficzny rozwój stadialny, Larwy listkowe (Leptocephalus) dryfują ku lądom. W rzekach i jeziorach ryby wzrastają przez wiele lat. Dojrzewające płciowo rozpoczynają wędrówkę na tarło w oceanie, po czym giną. Niezwykle cenne i ważne gospodarczo ryby.

Rodzina: Murenowate:

Ciało węgorzowate, nagie. Brak płetw piersiowych i brzusznych. Płetwa grzbietowo-ogonowo-odbytowa połączona, rozpoczyna się zwykle już na końcu głowy lub tuż za nią, kończy za odbytem, daleko odsuniętym do tyłu. Paszcza duża i głęboka, uzbrojona w ostre zęby (niektóre z nich połączone z gruczołami jadowymi). Otwór skrzelowy mały, prawie okrągły. Często jaskrawie ubarwione, duże drapieżne ryby wód ciepłych i tropikalnych, niektóre niebezpieczne dla nurków. Zasadniczo nieużytkowe.

Rodzina: Szpagietkowate:

Ciało żmijkowate, cylindryczne, zakończone dość tępo, bez stopniowego zwężenia. Otwory skrzelowe bardzo małe. Płetwa grzbietowa i odbytowa szczątkowa lub ich brak. Otwór odbytowy bardzo daleko położony – w końcowym odcinku ciała. Płetwa piersiowa szczątkowa lub jej brak. Pyszczek bardzo mały. Zęby bardzo drobne w jednym rzędzie, na górnej i dolnej szczęce oraz na lemieszu. Żyją w przybrzeżnych wodach Oceanu Indyjskiego i Pacyfiku – w strefie wód ciepłych. Bez znaczenia użytkowego.

Podrząd: Kongerowce:

Kość górnej potylicy zrośnięta z kością czołową.

Rodzina: Kongerowate:

Ciało węgorzowate, tęgie, cylindryczne. Skóra gruba bez łusek. Otwór skrzelowy duży. Płetwa grzbietowo-odbytowo-ogonowa połączona; zaczyna się podobnie jak u węgorzowatych w pewnym oddaleniu za głową, a kończy przed odbytem, umieszczonym w 1/3 do ½ długości całkowitej płetwy. Płetwy piersiowe małe. Otwór gębowy większy i głębszy niż u węgorzy, mocno uzębiony. Oceaniczne i morskie (niekiedy słonawowodne), duże ryby. Rozród w morzu, w głębinach. Przechodzą stadia larwalne jak węgorze. Żyją w wodach tropikalnych i umiarkowanie ciepłych. Niektóre cenione, użytkowe, o sporym znaczeniu gospodarczym.

Rodzina: Echelowate:

Ciało wężowate, niekiedy cylindryczne, z tyłu bocznie spłaszczone. Skóra naga, bez łusek. Otwór gębowy głęboki, sięga poza oko. Przednie otwory nosowe wybiegają w postaci rurek i leżą na krawędzi górnej wargi. Płetwa grzbietowo-ogonowo-odbytowa zaczyna się tuż za nasadą płetw piersiowych. Występują na rafach koralowych i w strefie przybrzeżnej mórz ciepłych. Nie użytkowane.

Rodzina: Żmijkowate:

Ciało bardzo wydłużone, o delikatnej budowie, bocznie spłaszczone. Głowa zaokrąglona, odgórnie nieco spłaszczona, z długimi szczękami, u niektórych rodzajów tworzącymi jakby dziobek. Płetwa grzbietowa bardzo długa, zaczyna się tuż za głową lub nieco w oddaleniu od niej, przechodzi w trzon ogonowy, a następnie w długą płetwę odbytową. Otwór odbytowy przesunięty do przodu. Rzadko spotykane ryby wód głębokich (2 do 4 km). Po długotrwałych sztormach niekiedy wyrzucane na brzegi. Nie użytkowane.

Rodzina: Murenoszczukowate:

Ciało bardzo wydłużone, z przodu o przekroju okrągłym, później cylindrycznym, ku końcowi bocznie ścieśnione. Skóra naga. Pysk bardzo wydłużony, sięga poza oczy. Silne uzębienie, szczególnie ostre i mocne żeby kłowe w różnych ugrupowaniach na górnej oraz przy końcu dolej szczęki. Płetwa piersiowa osadzona tuż za głową. Płetwy piersiowe dość dobrze rozwinięte. Duże, sięgające dwa metry długości ryby wód płytkich tropikalnych, wchodzące w dolny bieg rzek i ich ujścia, laguny i zalewy. Mają tłuste i bardzo cenione mięso, podobnie jak węgorze. Duża wartość użytkowa, spore znaczenie gospodarcze w krajach południowo wschodniej Azji.

Podrząd: Nitodziobkowce:

Ciało bardzo wydłużone, skóra naga. Pyszczek zakończony rodzajem długiego dziobka. Rzadko spotykane ryby, występujące w wodach głębokich.

Rodzina: Nitodziobkowate:

Niezwykle wydłużone, o delikatnej budowie ciała. Głowa zaokrąglona buławkowato, z długimi szczękami tworzącymi rodzaj rozchylonego dziobka. Górna szczęka zwykle dłuższa od dolnej. Skóra naga, bez łusek. Płetwa grzbietowa bardzo długa, zaczyna się tuż za głową. Również płetwa odbytowa niezwykle długa, tuż za odbytem położonym bardzo blisko głowy. Promienie tych płetw wolne lub połączone cienką błoną. Nitkowato-żmijkowate, średniej długości ryby, bytujące przeważnie w wodach głębokich, rzadko spotykane przy wybrzeżach.