"Dlaczego więc dyslektyków zwalniać z ortografii na maturze? Ale nie zgadzam się by to było podstawą do ulg. trudno, nie będzie taki doktorem, będzie malarzem pokojowym. Jeżeli tytuł magisterski czy doktorski ma mieć jakieś znaczenie, to czy ktoś taki może strzelać byki w tekście"



No niestety, nie dogadamy się. Ja nadal nie rozumiem dlaczego dyslektykowi zamykałbyś drogę do dalszego kształcenia. To dyslektyk nie może być już dobrym biologiem ,matematykiem itp.???????
„Na maturze też oceniać go jak wszystkich i na malarza. murarza .stolarza, a co się będziemy litować!! ”-To chciałeś powiedzieć?
Pewnie, ja nie mówię o poloniście z tym problemem, ale pozbawiać tych ludzi prawa do wykształcenia to wybacz, ale ja bym nazwała DYSKRYMINACJĄ
Ulgi na maturze dla dyslektyków ,być powinny i tu zdania nie zmienię.
Na szczęście , przy nowej maturze nie stanowi to już takiego problemu. To nie te lata, gdzie za 3 błędy matura była nie zdana.
Oczywiście, że całkowite odpuszczanie ortografii dyslektykowi do niczego dobrego nie prowadzi i nie rozwiązuje problemu, a jedynie go pogłębia .A niestety to zjawisko obserwowałam w szkole-Po przyniesieniu zaświadczenia z poradni, nauczycielka postawiła na mnie krzyżyk.
Zero wymagań, żadnych dyktand-NIC , co się będzie wysilała? „w końcu to dyslektyk i tak się już nic nie nauczy”

Jasne, traktować ugodowo ,więcej czasu poświęcać takiemu uczniowi. niech dostanie jedynkę , nie jak wszyscy za 4 błędy ,ale za 6.Tylko nie przestawać wymagać ,bo to dla dziecka gwóźdź do trumny!!! Co może pomyśleć sobie wtedy taki trzynastolatek? Czy będzie miał ochotę coś z tym robić? walczyć? ćwiczyć? –Nie, oczywiście ,że nie!!
Bo niby poco? Skoro złych ocen niedostaje i nauczyciel od niego przecież i tak nic nie wymaga?
Dopiero potem, gdy wchodzi w świat dorosłych okazuję, że nikogo już wtedy nie interesuje jego zaświadczenie o dysleksji i zostaje z tym problemem całkowicie sam….
I niestety ,znów z mojej wypowiedzi wynika, że to wszystkiemu winni są jak zwykle ci „wstrętni nauczyciele