Jezioro Wojnowskie leży na Pojezierzu Łagowskim w dorzeczu Obrzycy w województwie lubuskim na południowy zachód od Babimostu na wysokości 53 m n.p.m.. Powierzchnia jeziora wynosi 229 ha. Akwen składa się z dwóch odnóg, każda długości ok. 3 km i szerokości ok. 0,4 km, zbiegających się ku południu w trzecią odnogę długości ok. 1 km. Maksymalna głębokość jeziora - 9,7 m, brzegi dość wysokie, piaszczyste, w większości porośnięte lasem sosnowym, do wschodniej odnogi wpływa Gniła Obra, wypływa z południowego krańca i kieruje się do Obrzycy. Na wschodzie Jezioro Wojnowskie połączone jest strugą Wąchabka z jeziorem Liny, Wąchabskim i Wielkowiejskim, na południowy wschód brzegu Jeziora Wojnowskiego leży Wojnowo, ok. 1 km na północ od zachodniej odnogi - wieś Nowe Kramsko.

Jezioro jest pochodzenia polodowcowego i zaliczyć je można do typu rynnowego. Jezioro Wojnowskie (Wschodnie i Zachodnie) przed 90 laty stanowiły jeden zbiornik w kształcie litery V. Przegrodzeine przewężenia nasypem drogowym z mostem spowodowało powstanie dwóch zbiorników od odmiennych ekosystemach. Część wschodnia przybrała charakter rozlewiska rzecznego na drodze rzeki Obry Leniwej, a część zachodnia jest typowym jeziorem polodowcowym.
Jezioro Wojnowskie wraz z trzcinowiskiem i pasem zadrzewień jest miejscem lęgu wielu gatunków ptaków, między innymi gągoła, cyranki, gęgawy, bączka, błotniaka stawowego, dziwoni, łyski, perkoza dwuczubego, krzyżówki i łabędzia niemego. Obserwowano tu również markaczkę, uhlę, edredona, nura czarnoszyjego i łabędzia krzykliwego.
Wśród roślinności wyróżnia się grążel żółty, grzybień biały, lecz występuje tu także kruszczyk szerokolistny, pałka wodna, tatarak, oczeret jeziorny, manna mielec, pałka szerokolistna, rogatek sztywny, wywłócznik kłosowy, ponikło igłowe, turzyca zaostrzona, turzyca sztywna, rdest ziemnowodny, szczaw wodny, jaskier wielki, niezapominajka błotna, knieć błotna i rdestnica pływająca.

W sąsiedztwie zabytkowego zespołu pałacowo-parkowego znajduje się trzcinowisko stanowiące ostoję przyrody. Przez teren parku oraz brzegiem jeziora zaprojektowano i wspólnie wytyczno przyrodniczą ścieżkę dydaktyczną.

Jezioro Wojnowskie - królestwem leszcza, płoci, okonia i karpia. Informacja dla wędkarzy.

Jezioro Wojnowskie, a szczególnie Wojnowo Zachodnie jest jednym z najczęściej odwiedzanych przez wędkarzy jezior w województwie lubuskim. Oba akweny znajdują się w dorzeczu rzeki Obrzycy i Odry. Przez jeziora przepływa rzeka Gniła Obra, która od mostu w m. Młyńsko do ujścia do Obrzycy jest wspólnie z tymi akwenami użytkowana rybacko przez Gospodarskie Rybackie Sława. Z uwagi na fakty, iż Wojnowo Wschodnie (Tuchola) jest obwodem hodowlanym, pod względem wędkarskim należy rozpatrzeć Wojnowo Zachodnie, choć nie można pominąć faktu, iż oba uzupełniają się i łączą siedmiometrowym przesmykiem.. Ze względu na ukształtowanie dna oraz głębokość jezioro można podzielić na cztery części: "wojnowską", "kramską", "głęboką: i "kolesińską". Każda z nich cechuje się innymi walorami wędkarskimi i gatunkami ryb, które szczególnie je sobie upodobały.
Rybostan jezior wojnowskich jest bardzo zróżnicowany. Nie sposób opisać wszystkich miejsc i sposobów ich łowienia. Najliczniejszym gatunkiem tu występującym jest leszcz. Bierze wszędzie i prawie na wszystkie przynęty roślinne. Część wojnowska jeziora to eldorado w zimie dla wędkarzy łowiących leszcza. Większość łowionych osobników ma od 0,4 do 0,8 kg, ale wytrawni łowcy potrafią wyciągnąć na mormyszkę 1,5-2 kg okazy. Wojnowo Zachodnie jest jednym z najlepszych łowisk tego gatunku w Lubuskiem o tej porze roku. Wiosną łowimy je często na odległościówkę z waglerem lub drgającą szczytówkę. Z przynęt najwszechstronniejszy jest biały robak, caster i ziarna zbóż. Od rozpoczęcia sezonu "z łodzi" leszczy należy szukać na stokach łowiąc "na bata". Najlepsze wyniki osiąga się łowiąc do pasa trzcin szczególnie w części "kramskiej".
Płoć - do niedawna była średnio liczna, ale po wzmożonych zarybieniach jest wszędzie i nie jest drobna. Po zejściu lodu bierze ta największa, ciężka, gruntowa (0,5-0,8 kg). Główne miejsca jej występowania to głębokie stoki w części "kramskiej" i "głębokiej". Na przełomie marca i kwietnia łowi się za pasem trzcin na głębokości 4-6 metrów na ziarna pszenicy, ale też na konopie i barwione białe robaki
Okoń - pasiasty przeciwnik wielu spinningistów. Jest dość liczny i nieraz można na gumy i inne przynęty spinningowe wyciągnąć ich kilkanaście z jednego miejsca. W zimie łowiony jest w zatoce za byłym ośrodkiem wojskowym, w części "wojnowskiej" i "kolesińskiej" jeziora. Wiosną, po tarle dobre wyniki osiąga się na raczki i twistery motor oil. Lato to perła, biały, żółty i seledyn. Jesień - obrotówki, śliwa z brokatem i motor oil.
Sandacz - o tym, że warto się na niego nastawić może świadczyć fakt, iż niektórzy wędkarze biorą urlopy w październiku, żeby się z nim zmierzyć. Jest go dużo, a przeważają sztuki do 3 kg, choć łowiony jest głównie na żywca, ale i wytrawni spinningiści radzą sobie z tą arystokratyczną rybą. Niezłe wyniki osiąga się również w czerwcu, tuż po okresie ochronnym. Bierze praktycznie wszędzie, choć szczególnie upodobał sobie okolice spadów przy wsi Stare Kramsko.

© Anonim Anonim 

© Anonim Anonim