Wydłużone ciało i stosunkowo duża, silnie spłaszczona głowa. Długość boczna stanowi 31-40% długości ciała. U ryb młodych jest względnie mniejsza - mieści się 3,5 razy w długości ciała. Pysk jest dość duży w położeniu górnym, sięga za tylną krawędź oka; stanowi prawie 9% długości. Największa wysokość ciała stanowi 22-29% długości. Całe ciało pokryte jest łuską ktenoidalną. Łuska znajduje się również na górnej części głowy. Barwa ciała oliwkowo-zielona, jaśniejsza lub ciemniejsza, w zależności od rodzaju zbiornika. Boki ciała pokryte są nieregularnymi ciemnymi smugami i plamami, bardzo zmiennymi co do intensywności w zależności od barwy dna. Od pyska poprzez oko do końca kości przed pokrywowej ciągnie się dość wąska, ciemna smuga. Na brzuchu znajdują się ciemne nieregularne plamki. Na pierwszej płetwie grzbietowej znajdują się 2-3 ciemne smugi, a na drugiej 2-3 rzędy delikatnych plamek ułożonych poziomo. Podobnie ubarwiona jest płetwa odbytowa i ogonowa.

W naturze występuje od Morza Ochockiego, aż po Morze Żółte. Jej obszarem pierwotnego występowania jest środkowy i dolny bieg Amuru z dopływami. W ostatnich latach obszar występowania trawianki znacznie się poszerzył i obecnie jest ona coraz częściej spotykana i odnotowywana w Europie Wschodniej i Środkowej. W Polsce pierwszy raz została stwierdzona w latach 1993-94 w starorzeczach Wisły pod Dęblinem i Kazimierzu Dolnym. To właśnie Wisła jest głównym szlakiem rozprzestrzeniania się trawianki w naszym kraju.

© Piotr Łopaciński 

Siedliskiem trawianki są spokojne partie wód, porośnięte obficie roślinnością wodna. Przebywa w starorzeczach, jeziorach, stawach. Większość czasu spędza nieruchomo spoczywając na dnie zbiornika. Jest bardzo odporna na złe warunki środowiskowe. Wszelkie niekorzystne okresu przeczekuje zagrzebana w mule w stanie letargu. W latem w 1998 roku została złowiona w Zbiorniku Włocławskim na Wiśle. Jest niezwykle odporna na deficyty tlenowe i wahania temperatury.

Narybek trawianki odżywia się zooplanktonem. W późniejszym okresie życia ryby te żywią się larwami owadów oraz rybami. Trawianka jest drapieżnikiem.

Może pożerać osobniki dochodzące do 2/3 długości jej ciała.

Jest gatunkiem niepożądanym w naszych wodach. Regulamin Amatorskiego Połowu Ryb PZW w pkt. 3.7. określa - "Raków pręgowanych, raków sygnałowych oraz ryb z gatunku trawianka, czebaczek amurski i sumik karłowaty po złowieniu nie należy wypuszczać ani do łowiska, w którym je złowiono, ani do innych wód."