Zawiera przepisy ogólne, a jak pokazuje potrzeba życiowa (a także życiowa praktyka) każda woda wymaga nieco innych rozwiązań. Weźmy np. okonia. Ryba chętnie poławiana, masowo wyławiana, duże egzemplarze są bardzo atrakcyjne wędkarsko. W wielu wodach mocno przetrzebiona (stada wielkich okoni na jeziorach mazurskich to przeszłość). W innych wodach występują znów małe okonki, już dojrzałe do rozrodu. Okoń jest żarłoczny, ten drobny, występujący w dużej ilości, może w zbiornikach zaporowych bardzo przetrzebić zooplnkton przyczyniając się przez to do szybszej eutrofizacji zbiornika. Ten duży będzie regulował populację ryb karpiowatych - więc będzie oddziaływał odwrotnie niż ten drobny.
Do tego dodam, że okoniami się nie zarybia.
Czy postulaty ustanowienia wymiaru ochronnego np. 20 cm są słuszne? Gdyby zapisano je w RAPR, jako obowiązujące na wszystkich wodach, byłoby to moim zdaniem błędem, ale są wody, gdzie z pewnością warto taki wymiar ustanowić. Które? A to już musi każdy gospodarz sam rozstrzygnąć.
To tylko konkretny przykład, podobnych można podać więcej. Każda woda wymaga trochę innego spojrzenia, i niektóre wymagają innych rozwiązań. Czasem będą to ograniczenia w stosunku do RAPR (wyższe wymiary, mniejsze limity, dłuższe okresy ochronne itp.) a czasem odwrotnie. Nie można stosować urawniłowki. Niech każdy gospodarz wody ma tu możliwość dopasowania przepisów do potrzeb.
Inna sprawa, aby te przepisy były szanowane! I tu zostaje tylko jedno: potępianie tych, którzy przepisów nie szanują. Nazywanie ich po imieniu: chamami.
Andrzej