Gdy widzę sformułowanie typu TIR-y na lawety, to zastanawiam się czy się śmiać czy raczej zapłakać. Tego typu pomysły, mogą się rodzić tylko w głowach osób nie majacych zielonego pojęcia o transporcie zarówno drogowym jak i kolejowym. W Polsce podejmowano trzykrotnie próby przewozu samochodów ciężarowych na niskopodwoziowych platformach kolejowych. Wszystkie zakończyły się totalną klęską, mimo zaangażowania się w to przedsięwzięcie zarówno Niemców jak i Holendrów. Polska nie ma infrastruktury kolejowej do przewozu ludzi a co dopiero do przewozu samochodów z towarem. To poziom logistyki o którym możemy tylko sobie pomarzyć. Tylko dwa kraje w Europie mają zorganizowany dobrze taki transport i są to kraje o określonej specyfice topograficznej. To Austria i Szwajcaria, czyli kraje typowo górskie. Podejmowane były próby organizacji takich przewozów w Niemczech, Holandi i Francji. Bez sukcesu. W Polsce jest tylko jeden terminal spełniający wymagania do tego typu transportu w niedużej miejscowości pod Poznaniem, w Gądkach. Jaki jest podstawowy problem z uruchomieniem takich przewozów? Kuriozalnie ale jest to problem równości podmiotów gospodarczych. Co to oznacza? Oznacza to tyle, że z takich przewozów obligatoryjnie muszą korzystac zarówno przewoźnicy krajowi i zagraniczni. I tu jest pies pogrzebany. Tego się nie przeskoczy. W Austrii i Szwajcari zadecydowały góry i śnieg. Tam nie ma wyjścia. Muszą na platformy ładować wszystkie samochody, bo po prostu nie przejadą. Co zaś dotyczy Augustowa, to niech jego mieszkańcy się zdecydują, czy chcą być miejscowością o statusie kurortu czy miastem tranzytowym dla ruchu samochodowego. Jedno wyklucza drugie. Hipokryci już sie tak uwikłali w głoszeniu swoich fałszywych poglądów, że stracili poczucie rzeczywistości. Jedyne logiczne rozwiązanie to powrót do starej trasy via Baltiki czyli odsunąć się od Augustowa mocno na zachód. Tylko wtedy właściciele tych płachetek ziemi w Augustowie,przez które ma iść droga, zaczną krzyczeć, że ich okradziono. I to jest ta druga strona medalu, zgodnie z zasadą, że gdy nie wiadomo o co biega, to biega o pieniądze. Duże pieniądze.