eZ debug

Debug: access.php wrz 27 2021 08:17:23
Updated settings to use siteaccess 'forum_es'
Timing: wrz 27 2021 08:17:23
Module start 'krokus'
Timing: wrz 27 2021 08:17:23
End

Timing points:

CheckpointElapsedRel. ElapsedMemoryRel. Memory
Module start 'krokus' 0.0000 sec0.0585 sec 970.3906 KB473.1094 KB
End 0.0585 sec  1,443.5000 KB 
Total runtime:0.0586 sec
Peak memory usage:1,618.9766 KB

Time accumulators:

 Accumulator Elapsed Percent Count Average
ini_load
Load cache0.0023 sec3.1890%110.0002 sec
Check MTime0.0007 sec0.9736%110.0001 sec
postgresql_total
Postgresql_queries0.0427 sec58.8276%150.0028 sec
TS translator
TS init0.0009 sec1.2066%20.0004 sec
TS cache load0.0003 sec0.3833%20.0001 sec
TS context load0.0002 sec0.2439%20.0001 sec
Template Total0.0571 sec 78.7% 1 0.0571 sec
Template load0.0015 sec2.1039%10.0015 sec
Template processing0.0555 sec76.5496%10.0555 sec
override
Cache load0.0013 sec1.8183%10.0013 sec
General
dbfile0.0001 sec0.1496%50.0000 sec
String conversion0.0000 sec0.0026%10.0000 sec
Total script time:0.0725 sec

eZ debug

Debug: access.php wrz 27 2021 08:17:23
Updated settings to use siteaccess 'forum_es'
Timing: wrz 27 2021 08:17:23
Module start 'krokus'
Timing: wrz 27 2021 08:17:23
End

Timing points:

CheckpointElapsedRel. ElapsedMemoryRel. Memory
Module start 'krokus' 0.0000 sec0.0585 sec 970.3906 KB473.1094 KB
End 0.0585 sec  1,443.5000 KB 
Total runtime:0.0593 sec
Peak memory usage:1,618.9766 KB

Time accumulators:

 Accumulator Elapsed Percent Count Average
ini_load
Load cache0.0023 sec3.1820%110.0002 sec
Check MTime0.0007 sec0.9715%110.0001 sec
postgresql_total
Postgresql_queries0.0427 sec58.6999%150.0028 sec
TS translator
TS init0.0009 sec1.2040%20.0004 sec
TS cache load0.0003 sec0.3824%20.0001 sec
TS context load0.0002 sec0.2434%20.0001 sec
Template Total0.0571 sec 78.5% 1 0.0571 sec
Template load0.0015 sec2.0994%10.0015 sec
Template processing0.0555 sec76.3834%10.0555 sec
override
Cache load0.0013 sec1.8144%10.0013 sec
General
dbfile0.0001 sec0.1492%50.0000 sec
String conversion0.0000 sec0.0026%10.0000 sec
Total script time:0.0727 sec



Menu de la izquierda

Filtros

eZ debug

Debug: access.php wrz 27 2021 09:24:56
Updated settings to use siteaccess 'forum_es'
Timing: wrz 27 2021 09:24:56
Module start 'krokus'
Timing: wrz 27 2021 09:24:56
End

Timing points:

CheckpointElapsedRel. ElapsedMemoryRel. Memory
Module start 'krokus' 0.0000 sec0.0859 sec 969.7109 KB180.9844 KB
End 0.0859 sec  1,150.6953 KB 
Total runtime:0.0860 sec
Peak memory usage:1,731.0938 KB

Time accumulators:

 Accumulator Elapsed Percent Count Average
ini_load
Load cache0.0011 sec1.1888%100.0001 sec
Check MTime0.0006 sec0.5909%100.0001 sec
postgresql_total
Postgresql_queries0.0026 sec2.7308%30.0009 sec
TS translator
TS init0.0006 sec0.6192%10.0006 sec
TS cache load0.0001 sec0.1178%10.0001 sec
TS context load0.0000 sec0.0521%10.0000 sec
Template Total0.0551 sec 58.5% 1 0.0551 sec
Template load0.0018 sec1.9268%10.0018 sec
Template processing0.0533 sec56.5279%10.0533 sec
override
Cache load0.0005 sec0.4897%10.0005 sec
General
dbfile0.0447 sec47.4390%50.0089 sec
String conversion0.0000 sec0.0023%10.0000 sec
Total script time:0.0943 sec

eZ debug

Debug: access.php wrz 27 2021 09:24:56
Updated settings to use siteaccess 'forum_es'
Timing: wrz 27 2021 09:24:56
Module start 'krokus'
Timing: wrz 27 2021 09:24:56
End

Timing points:

CheckpointElapsedRel. ElapsedMemoryRel. Memory
Module start 'krokus' 0.0000 sec0.0859 sec 969.7109 KB180.9844 KB
End 0.0859 sec  1,150.6953 KB 
Total runtime:0.0863 sec
Peak memory usage:1,731.0938 KB

Time accumulators:

 Accumulator Elapsed Percent Count Average
ini_load
Load cache0.0011 sec1.1868%100.0001 sec
Check MTime0.0006 sec0.5899%100.0001 sec
postgresql_total
Postgresql_queries0.0026 sec2.7263%30.0009 sec
TS translator
TS init0.0006 sec0.6182%10.0006 sec
TS cache load0.0001 sec0.1176%10.0001 sec
TS context load0.0000 sec0.0520%10.0000 sec
Template Total0.0551 sec 58.4% 1 0.0551 sec
Template load0.0018 sec1.9236%10.0018 sec
Template processing0.0533 sec56.4345%10.0533 sec
override
Cache load0.0005 sec0.4889%10.0005 sec
General
dbfile0.0447 sec47.3605%50.0089 sec
String conversion0.0000 sec0.0023%10.0000 sec
Total script time:0.0945 sec

Humor»

 Posición: 3,5 Cuenta de revisiones: 26

Jesiotr w zalewie

- Jak przygotować jesiotra w zalewie?
- Bierzesz mintaja i zalewasz, że to jesiotr.

Jesiotr w zalewie
  • Actualmente 3,5 de 5 Estrellas.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Ocena: 3,4/5 (26 valoraciones)

Gracias por tu valoración!

Ya has valorado esta página, sólo la puedes valorar una vez!

Tu valoración ha cambiado, gracias por contribuir!

Buscar

Publicidad

Rybie Oko/Artículos/Concretos sobre pez /Sum – trochę historii i współczesności 

Sum – trochę historii i współczesności

 Posición: 0 
Cuenta de clasificación:  0 
 Ver cuenta: 60201 
Cuenta de los comentarios:  4 
ID: 25715 
Nudo: 16970 

Niezbyt pochlebne opinię o rybach drapieżnych napotkać można w literaturze przyrodniczej przełomu XVIII i XIX wieku. Zwłaszcza suma i szczupaka nie darzono w tym okresie zbytnią sympatią...

(-)...Cała postać jego, jest jakby osobno, że go każdy na pierwszy rzut oka od wszystkich ryb naszych odróżnić potrafi. Paszcz obszerna, wąsata, oczy małe, nisko przy kątach ust leżące; ciało nagie, w przodzie szeroko przypłaszczone, ogon z boków ścieśniony, więcej niż w połowie długości wynoszący, wzrost ogromny – są to właściwości wyróżniające suma od innych ryb naszych...(-)...Tyle z opisu w Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda z 1867r.

W wydanym 1742r „Austarium Historiae Naturalis” Gabriel Rzączyński tak pisze o tej rybie:

(-)...Ryba ta jest okrutnie żarłoczna, pożerająca wszystkie ryby. Nie zadawalając się rybami sumy w Jeziorze Gosłowskim, województwa kaliskiego, pożerały kaczki, a w sadzawkach pod Krakowem łowiły szczury wodne...(-).

Również wielki polski przyrodnik XVIII wieku Krzysztof Kluk tak o sumie pisał:

(-)...Jest to ryba bardzo żarłoczna i drapieżna, słusznie zasługująca na miano wodnego wilka...(-).

Oberwało się też szczupakowi. P. Leśniewski w „Rybactwie Krajowym” z 1837r pisał:

(-)...Szczupak jest rekinem wód słodkich. Srogi bez wyjątku, nie szczędzi nawet własnego gatunku, pożerając dzieci swoje...(-).

Sum europejski

W czasach tych nie darzono suma wielką miłością. W literaturze zwany był „nienasyconym rabusiem”, „rybą do pośledniejszych należącą, zbyt tłustą i niestrawną”...
Na ocenę taką wpływał niewątpliwie jego ogólny wygląd – potężne rozmiary i drapieżny tryb życia. Najstarsze, bo pochodzące z początków naszej ery przekazy informują o łowieniu imponującej wielkości sumów – długości przekraczającej 5 metrów i wadze powyżej 300 kg.

Sum jest obecnie największą rybą zasiedlającą nasze wody śródlądowe. Warto przybliżyć nieco ten gatunek, tym bardziej, że w stanie dzikim jest on coraz rzadziej spotykany w naszych rzekach i jeziorach.

Na cały świecie żyje blisko 2000 gatunków suma. Szczególnie dużo, bo około 1200 zasiedla wody śródlądowe Ameryki Południowej. Poszczególne gatunki wyraźnie różnią się od siebie cechami zewnętrznymi, budową wewnętrzną, wielkością i trybem życia. Do największych zalicza się występujący w naszych wodach sum europejski (łac. Silurus Glanis). Równie okazałym jest sum Sołdatowa, żyjący w wodach Dalekiego Wschodu, sum amurski oraz zamieszkujący wody Grecji sum Arystotelesa.

W Polsce oprócz suma europejskiego zwanego inaczej pospolitym, napotkać można także jego bliskiego krewniaka – sumika amerykańskiego zwanego karłowatym (łac. Ameiurus Nebulosus). Gatunek ten masowo występuje w wodach Ameryki Południowej, gdzie dorastając do 2 kg wagi ma spore znaczenie gospodarcze. Istnieje kilka różniących się od siebie wersji dotyczących wprowadzenia tego gatunku do naszych wód. Ostatnio wyczytałem, że sumika amerykańskiego sprowadzili do Polski w roku 1885 Niemcy, próbując zasiedlić nim wody w okolicach Szczecina. Niepokorna rybka nie pozwoliła utrzymać się w zamkniętych zbiornikach. W krótkim czasie przedostała się do wód otwartych, rozprzestrzeniając się w coraz to nowych akwenach. Obecnie zasiedla wody większości krajów Europy środkowej i zachodniej. Na terenie Polski napotkać go możemy w większości wód śródlądowych. Mimo ogromnej żarłoczności, ryba ta rzadko osiąga wagę 0,5 kg. Z uwagi na fakt, że niszczy ikrę i narybek wielu cennych z punktu widzenia gospodarczego gatunków ryb, uważa się go za gatunek wysoko niepożądany. Opinie ichtiologów na jego temat nie pozostawiają złudzeń:

Sumik karłowaty

(-)...Sumik amerykański jest klasycznym przykładem nieudanego eksperymentu przyrodniczego, próby wprowadzenia pozornie atrakcyjnego gatunku w odmienne warunki klimatyczne, bez właściwego przygotowania biologicznego...(-) – „Sum” Lidia Horoszewicz – 1971r.

Przez długi okres czasu w systematyce ichtiologicznej sumowce zaliczane były do rzędu karpiokształtnych, z którymi mają wiele cech wspólnych. Stosunkowo niedawno wydzielono je jako odrębny rząd – sumokształtne.

Wywodzą się one ze słodkich wód tropikalnych. Ogromna różnorodność gatunkowa powoduje, że ich wymagania ekologiczne są bardzo zróżnicowane. Różna jest również ich wielkość. Istnieją gatunki, których długość nie przekracza kilku centymetrów, są takie, które przekraczają 3 metry.

Charakterystyczne cechy, które odróżniają sumokształtne od innych gatunków, to pozbawione łusek ciało i posiadanie kilku par wąsików. Niektóre z nich natura wyposażyła w specjalne właściwości. Ciekawym tego przykładem jest sum elektryczny. Przy pomocy specjalnego narządu znajdującego się pod skórą, potrafi on wytworzyć prąd elektryczny o napięciu dochodzącym do 360 V, na tyle niebezpiecznym, że może śmiertelnie porazić człowieka.
Gatunek ten zamieszkuje wody kontynentu afrykańskiego. W rejonie tym bytują również dwa inne ciekawe gatunki sumów: sum kongijski i sum nilowy. Niezwykłość ich polega na sposobie pływania. W przeciwieństwie do innych gatunków ryb pływają one na grzbiecie (brzuchem do góry).

Ciekawe właściwości posiadają również pewne gatunki tej ryby zamieszkujące Azję. Posiadają one dodatkowy narząd oddechowy, dzięki któremu oddychając powietrzem atmosferycznym mogą przetrwać długotrwałą suszę, kiedy zbiorniki wodne wysychają niemal do dna.

Sum elektryczny

Powróćmy jednak do najbliższego nam – suma europejskiego.

Zasięg bytowania tego gatunku jest rozległy. Zamieszkuje rzeki i jeziora środkowej Europy – od Renu po zlewnię Morza Czarnego. Napotkać go można w wodach zachodniej Azji (w Morzu Azowskim, Kaspijskim, Jeziorze Aralskim) oraz w Azji mniejszej – w rzekach wpadających do Morza Czarnego.
Na terenach Polski sumy nigdy nie występowały zbyt licznie. Najwięcej ich było w środkowym biegu Wisły, w Warcie, Sanie, Narwi, Bugu i Biebrzy.

W ostatnich latach zaobserwowano gwałtowny spadek populacji tego gatunku na terenie całego kraju, a nawet wyginięcie w niektórych akwenach. To negatywne zjawisko spowodowane jest wieloma czynnikami, przede wszystkim ogromnym zanieczyszczeniem naszych wód, regulacją rzek, co spowodowało pozbawienie suma jego naturalnych tarlisk i kryjówek. Reszty dopełniły niekontrolowane i prowadzone w sposób rabunkowy odłowy rybackie i kłusownictwo.

Ulubionymi siedliskami suma są wody nizinne, co nie oznacza, że nie potrafi dostosować się do życia w wodach górskich. Przykładem tego jest jego występowanie w wodach Dunajca, czy Popradu. Rzeki nizinne są jednak dla niego środowiskiem bardziej korzystnym. Stosunkowo szybko nagrzewają się, koryta ich mają liczne głębiny, wykroty, podwodne jamy i pieczary, czy inne niedostępne kryjówki stanowiące naturalną ochronę.

W porze dziennej ryby te żerują sporadycznie. Okres ten najczęściej spędzają w swych niedostępnych kryjówkach, aby z nastaniem zmierzchu wyruszyć na łowy. Terytorium żerowania suma jest niewielkie. Wypływając z głębi ku powierzchni, atakuje swoje ofiary nagłym skokiem, w czym doskonale pomaga mu długi, umięśniony ogon. Uderzając w ławicę rybek, potrafi chwycić w paszczę kilka do kilkunastu sztuk naraz. Ryby większe atakuje rzadko. Spowodowane jest to tym, że mimo ogromnych rozmiarów paszczy, ma bardzo wąski przełyk. Stwarza to trudność w połknięciu nawet średniej wielkości ryby.

Sum Arystotelesa

Do mitów należałoby zaliczyć przekazy o pożeraniu przez niego wodnych szczurów, czy dorosłych ptaków. Prowadzone przez ichtiologów obserwacje wykazały, że pomimo swoich znacznych rozmiarów, zjada on mniej pożywienia niż szczupak, czy sandacz.
Ciekawostką jest fakt, że jego pokarm stanowią głównie małe rybki. Jeżeli metrowej długości szczupak bez żadnego problemu połyka 35 centymetrową rybę, to identycznej długości sum ma poważne problemy z połknięciem 12 centymetrowej zdobyczy.

W naturalnym środowisku główny jego pokarm stanowią ukleje, piskorze, ślizy, płotki i wzdręgi. Pożera raki, różnego rodzaju bezkręgowce, nie gardzi żabami, a nawet znalezioną w wodzie padliną.

Prowadząc osiadły tryb życia, poza okresem godowym, w którym odbywa długie wędrówki, ma ograniczony zasięg bytowania. Na jego aktywność i ilość spożywanego pokarmu ogromny wpływ ma temperatura wody i powietrza atmosferycznego. Im woda zimniejsza, tym proces trawienia przebiega wolniej. Przy temperaturze wody + 5 st. Celcjusza przestaje praktycznie pobierać pokarm. Najintensywniej żeruje, gdy temperatura wody przekracza 20 st. Celcjusza.

Sumy żyją znacznie krócej, niż dawniej sądzono. Badania wykazały, że w sprzyjających warunkach dożywają one maksymalnie do 30 lat. Są stosunkowo odporne na choroby nękające inne gatunki. Ale i im dokuczają różnego rodzaju pasożyty, z których najgroźniejszy jest pierwotniak kulorzęsek podnabłonkowy oraz przyrwa, atakujące skrzela ryby, co doprowadzić może do ich śmierci.

W okresie późnowiosennym, kiedy temperatura wody przekroczy 18 st. Celcjusza, sumy opuszczają swoje kryjówki. Instynkt nakazuje im szukać samic, celem odbycia godów.
Niejednokrotnie zmuszone są pokonać ogromne odległości w celu znalezienia odpowiedniego miejsca do odbycia tarła. Są to najczęściej płytkie rozlewiska porośnięte świeżą i gęstą roślinnością wodną.

Samica swoją kleistą ikrę składa wśród wodnych roślin lub w korzeniach drzew i krzewów w płytkiej, dobrze nagrzanej wodzie. W takim właśnie naturalnym środowisku rozlewisk i płycizn porośniętych trzciną i szuwarami, samica w prymitywnym gnieździe sporządzonym z delikatnych korzeni wierzby, czarnej topoli, czy olchy składa ikrę. Tarło odbywają sumy parami, najczęściej odbywa się to w godzinach wieczorowo nocnych. Jego przebieg jest bardzo burzliwy i widowiskowy. Ciekawostką tarła sumów jest fakt, że po złożeniu ikry przez samicę, samiec przez pewien okres czasu pilnuje gniazda i chroni go. Rozwój zarodka trwa około czterech dni. W tym czasie samiec wachluje wodę ogonem w celu zapewnienia złożonej ikrze odpowiedniej ilości tlenu. Po wykluciu się larw, po około 10 dniach, przeobrażają się one w 11 – 12 milimetrowy narybek. Pierwszym pokarmem, po wyczerpaniu się woreczka żółtkowego są drobne organizmy planktonowe, później larwy owadów, zwłaszcza jętek, muchówek i chruścika oraz wylęg innych gatunków ryb. W tym czasie pojawia się również kanibalizm – pożeranie wylęgu własnego gatunku. Po upływie około dwóch miesięcy od wyklucia młode sumy osiągają już wielkość 14 – 18 centymetrów.

W dawnych czasach, kiedy sumów w naszych wodach było znacznie więcej, niż obecnie, łowiący je rybacy nie stosowali specjalnie wyszukanego sprzętu. Powszechnie stosowany był system tzw. „szubienicy”. Do mocnego sznura przywiązywano duży hak z nabitą nań żabą. W pewnej odległości od przynęty doczepiano patyk pełniący funkcje spławika. Drugi koniec sznura rybak przywiązywał do giętkiego konara lub gałęzi pochylonego nad wodą drzewa. Na przynętę taką łakomił się sum, kończąc w ten sposób swój żywot.

Rybacy znad Wisły podczas łowienia sumów, używali wabiącego narzędzia zwanego „sumówką” lub „kwokiem”. Było to ciekawe urządzenie wykonane z drewna czeremchy, jarzębiny, wiązu lub jabłoni. Uderzenie w wodę wydrążonym końcem „kwoka” lub przeciąganie nim po sznurze, wytwarzało odgłos imitujący dźwięki wydawane przez żaby lub żerujące ryby. Odgłosy te przyciągały sumy, które atakując przynętę, stawały się łupem rybaków.

Sum ma dobrze rozwinięte zmysły, co ułatwia mu życie w wodnej toni. Stosunkowo słaby wzrok, służy jedynie do ogólnej orientacji w wodzie i nie odgrywa istotnej roli w zdobywaniu pożywienia. Bardzo silnie rozwinięty jest natomiast zmysł smaku wspierany przy tym zmysłem dotyku umieszczonym w wąsach oraz linią boczną odbierającą najmniejsze nawet drgania wody. Doskonale rozwinięty ma także słuch.

Godnym przeciwnikiem dla wędkarza jest ta ryba i stanowi nie lada wyzwanie. Walka z sumem pozastawia niezapomniane przeżycia. Koledzy, którzy go łowią, przyznają mi rację, że zasługuje on na szacunek. Szkoda tylko, że ryby tej coraz mniej jest w polskich wodach. Oby sum nie podzielił losu jesiotra zachodniego, po którym pozostało już tylko wspomnienie w postaci muzealnego eksponatu...

Zamieszczone powyżej zdjęcia pochodzą z zasobów internetowych.

Revisiones y comentarios

Opinión estándar    
   
 
RSS 2.0
PDF
E-mail al administrador Versin de la impresion Ayuda Bichos Libro de la huésped
Reklamy Krokus: CMS

Rybie Oko se dedica a cada uno. Cada uno puede ofrecerse voluntariamente y ayudar con el edificio, la moderación y la administración. Cualquier persona que estará interesado en crear su propia visión de este foro puede escoger una pieza para ir con. Puede ser también la sección existente (humor ex, aguas, acoplamientos, los etc.) o nuevo. Si usted está interesado en crear el terraplén del RO esto y nos dice lo que usted quisiera hacer. Los administradores y los asesores existentes decidirán si usted merece hacer esto.